«قدرت دولت‌ها» [States and power] اثر ریچارد لاکمن [Richard Lachmann] منتشر شد.

قدرت دولت ها» [States and power] اثر ریچارد لاکمن [Richard Lachmann]

به گزارش کتاب نیوز، کتاب «قدرت دولت ها» اثر ریچارد لاکمن را انتشارات شیرازه با ترجمه وحید موسوی داور به چاپ رسانده است.

ریچارد لاكمن جامعه شناس و متخصص جامعه شناسی مقایسه ای تاریخی است، مهم ترین اثر او را می توان کتاب «سرمایه‌داران علی‌رغم خودشان» دانست که  جوایز متعددی را به خود اختصاص داده است؛ از جمله جایزه کتاب برجسته علمی جامعه شناس آمریکایی. 

ناشر در معرفی کتاب قدرت دولت های او آورده است:

دولت یک ادّعاست و همزمان، قدرتِ تحققِ این ادّعا. بخش نخست کتابِ حاضر، پس از مروری بر چگونگی عملکرد مراکز قدرت سیاسی پیش از برآمدن دولت‌ها، اوّل به نقد و بررسی نظریه‌های مارکس و وِبِر می‌پردازد و سپس نوبت به ارزیابیِ انتقادیِ سایر نظریه‌هایی می‌رسد که وجه مشترک همگی‌شان، تلاش برای پاسخ به چند پرسش مشترک است: اینکه چرا دولت‌ها تا پیش از قرن شانزدهم نتوانستند قدرتِ کافی برای اِعمال حاکمیت بر مردم و سرزمین‌هایی که بر آنها ادّعای حاکمیت داشتند گِرد آورند؟ و اینکه پس از آن، چگونه و به‌واسطهٔ اقدامات کدام گروه‌های مختلف اجتماعی بود که‌ دولت‌ها توانستند از عهدهٔ چنین کاری بر آیند؟ بر پایهٔ یافته‌های این بخش اوّل است که بخش دوّم کتاب، به بررسی تأثیر مهم‌ترین وقایع سیاسی و اقتصادی و اجتماعی‌ جهانی بر قدرتِ دولت‌‌ها می‌پردازد: اینکه انقلاب‌ها، استعمارزدایی، جنگ‌ها، جهانی‌شدنِ اقتصاد، مداخلاتِ تام‌گرایانه در فرهنگ و اقتصاد و دستِ آخر مقرّرات‌زدایی‌هایی که تحت عنوان نئولیبرالیسم بر بخش مهمی از کشورها حاکم شدند، چه تبعاتی برای قدرتِ دولت و در نتیجه جایگاهِ آنها در پی داشته‌‌اند.

«قدرت دولت ها» اثر ریچارد لاکمن در 364 صفحه و با قیمت 65 هزارتومان در کتابفروشی ها در دسترس علاقمندان قرار دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...