تربیت را زندگی کنیم | الف


انسان متفکر همواره جویای حقیقت است و در تلاش برای داشتن نسلی بهتر از خود، شادتر، باهوشتر، خلاقتر و پویاتر است تا در تلاطم مسیر زندگی و در مواجه با ناکامی‌ها، غم، اندوه و اضطراب توان مقابله و ایستادگی را داشته باشد و همچنان در مسیر کمال طی طریق نماید.

ربیت بدون مبارزه قدرت» [Parenting without power struggles : raising joyful, resilient kids while staying calm, cool and connected] سوزان استیفلمان [Susan Stiffelman]

انسانی با این خصوصیات آرزوی بشر است بشری که در زندگی مدرن امروزی خود در هر لحظه با چالش‌ها و استرس‌های جدیدی روبه‌رو می‌شود. اما علی‌رغم همه‌ی مشغله‌ها و روزمرگی‌ها مایل به داشتن کودکانی شاد و پویاست که لازمه داشتن فرزندانی با این خصوصیات نه رودرو شدن و مقابله، بلکه ایجاد یک رابطه عاطفی همدلانه و مستحکم با آنهاست تا در مسیر پر پیچ و خم زندگی از طفولیت تا بزرگسالی مانند ناخدایی ماهر قادر به هدایت کشتی زندگی در مسیر صحیح باشیم.

نمی‌توانیم تربیت را در یک بسته‌بندی شیک به کودکان‌مان هدیه دهیم بلکه باید تربیت را با آنها زندگی کنیم و پابه‌پای کودکان تربیت صحیح را در رفتار و گفتار خود نشان دهیم. در صورتی که بخواهیم کودکان‌مان را برای یک زندگی واقعی آماده کنیم باید رفتارهای درست را درون آنها نهادینه نماییم نه صرفا با پند و نصیحت کردن آنها را مجبور به قبول کردن کنیم زیرا کودکان روابط همدلانه را به خوبی درک می‌نمایند و تحت تاثیر آن از ما تاثیر لازم را می‌گیرند. کودکان عمق رابطه همدلانه را درک می‌کنند و تحت تاثیر رابطه همدلانه است که از ما تاثیر می‌گیرند و از ما می‌آموزند.

در زندگی امروزی به دلیل تنوع نیازها هر روز در تکاپو برای رفع آنها هستیم و از اختصاص دادن زمانی برای همنشینی و گوش دادن به صحبت‌های فرزندان‌مان و گاهی بازی کردن با آنها غافل می‌شویم با برنامه‌ریزی و اختصاص فرصتی هرچند کوتاه اما با کیفیت می‌توانیم تربیت صحیح را برای داشتن فرزندانی که بتوانند از هر لحظه خود لذت ببرند داشته باشیم.

کتاب «تربیت بدون مبارزه قدرت» [Parenting without power struggles : raising joyful, resilient kids while staying calm, cool and connected] اثر سوزان استیفلمان [Susan Stiffelman] با ترجمه روان دکتر جهانشاه میرزابیگی از معدود کتاب‌هایی است که سبک تربیت و برخورد مناسب با کودک را به ما آموزش می‌دهد. اگر بخواهیم روش تربیتی مناسبی داشته باشیم، کتاب تربیت بدون مبارزه قدرت نه تنها برای رشد و تربیت فرزندان روشهای مناسبی را ارائه می‌دهد بلکه در تعامل بین برزگسالان نیز پر فایده می‌باشد.

در این کتاب نویسنده طی یک مقدمه و چهارده فصل دستورالعمل‌هایی کاربردی برای والدین، مربیان، مهدکودک‌ها، معلمان و دیگر افرادی که با کودکان در ارتباط هستند ارائه می دهد.

سوزان استیفلمان در ابتدای کتاب برای درک چگونگی رابطه کودکان با والدین از تمثیل ناخدای کشتی استفاده کرده و با این شبیه سازی نشان می دهد که چگونه والدین مانند یک ناخدای ماهر کشتی می توانند زندگی خود و کودکانشان را هدایت کنند. او همچنین با مطرح ساختن چهار سوال کلیدی به والدین کمک می‌کند که تا بتوانند در شرایط گوناگون خشم احتمالی خود را در رابطه با کودکان مهار سازند.

در ادامه نویسنده می کوشد با ارائه روشهایی کاربردی، راهکارهایی جهت آموزش و کمک به فرزندان‌، برای رویارویی و مقاومت در برابر ناکامی‌ها و شکست‌ها، پیش روی خواننده بگذارد. بی شک بچه‌هایی که تجربه موفقی در برخورد با ناکامی در کودکی داشته‌ باشند توان برخورد با فرازونشیب‌های زندگی در بزرگسالی را در خود پرورش می‌دهند.

همچنین نویسنده به سراغ راهکارهایی جهت کنترل مقاومت خشم، نق‌زدن و پرخاشگری در کودکان‌رفته و می کوشد با ارائه قوانینی ساده و کاربردی به ما راه های پیش گیری از پرخاشگری در کودکان رابیاموزد و یا با ارائه روش هایی چگونگی ایجاد روحیه و زیر بنای تقویت همکاری در کودکان برای برقراری یک رابطه عاطفی و همدلانه و مستحکم با کودک را بازگو می کند.

سوزان استیفلمان در این کتاب به شیوه ای موجز و فشرده و در رهگذر فصل هایی کوتاه اما متعدد؛ موضوعاتی گوناگون و البته مهم در رابطه با کودکان را مورد بررسی قرار داده و خواننده را با آنها آشنا می سازد. از دلبستگی و ارتباط با کودکان، چگونگی کمک کردن به آنها برای داشتن روابط سالم با دیگران، چگونگی داشتن یک رابطه مستحکم و استوار داده، کشف علائم افسردگی و اضطراب و نحوه برخورد با فرزندان جهت مصونیت در برابر افسردگی و اضطراب، راه کارهایی برای داشتن فرزندانی هوشیار تقویت آرامش در کودکان و در نهایت راهکارهایی جهت آماده ساختن فرزندان برای یک زندگی واقعا شاد و...

اما در خلال این بحث های گوناگون نویسنده کتاب روی چند نکته به ظاهر ساده اما به واقع کلیدی و مهم دست می گذارد و توجه ما را به آن‌ها جلب می کند که بی شک توجه به همین نکات ساده بسیاری از مشکلات ما را مرتفع خواهند ساخت. کودکان‌مان در هر لحظه نظاره‌گر رفتارهای‌ ما هستند، این پندها و گفتارها و نصایح ما نیست که باعث تربیت و آموزش آنها می شود، بلکه آنها با نظاره دائم به ما به طور آگاهانه و حتی ناخودآگاه از رفتارها و اعمال ما می‌آموزند .بچه‌ها بزرگترین درس‌های خود را با نگریستن به نحوه زندگی کردن ما می آموزند. دیگر اینکه باید کودکانمان را همان گونه که هستند بپذیریم نه آن گونه که خودمان می خواهیم.

نویسنده برای انتقال بهتر مفاهیم به خواننده کتاب در پایان هر فصل سوالاتی مطرح می سازد و همچنین با ارائه پیشنهاداتی در همان زمینه پاسخ هایی به مخاطب ارائه می کند. همچنین برای پایان کتاب دو فرم طراحی شده اند تا بتوانیم با استفاده از این فرم ها احساس عینی و ملموسی از چگونگی زندگی تربیتی کسب نماییم.

احساس اینکه بیاموزیم در کنار فرزندان مان باشیم نه رودرروی آنها و این از دیگر مفاهیم بنیادینی است که در خلال مطالعه این کتاب به مخاطب آموش داده می شود، مفهومی که شاید خوانندگان مختلف از آن آگاهی داشته باشند اما تاکنون نسبت به روش های رسیدن به این مهم و نهادینه ساختن آن در ارتباط متقابل با فرزندان خود نیندیشیده باشند.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...
فنلاند امروز زنده است بخاطر آن وسط‌باز. من مخلص کسی هستم که جام زهر [پذیرش قطعنامه برای پایان جنگ 8ساله] را به امام نوشاند. من به همه وسط‌بازها ارادت دارم. از مرحوم قوام تا مرحوم هاشمی. این موضوع روشنی است که در یک جایی از قدرت حتما باید چنین چیزهایی وجود داشته باشد و اصلا نمی‌توان بدون آنها کشور را اداره کرد... قدرت حرف زدن من امروز از همان معترض است و اگر الان داریم حرف می‌زنیم به خاطر آن آدم است که به خیابان آمده است ...