شماره‌ بیست‌وسوم «پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان» با پرونده‌ ویژه‌ای درباره‌ «آینده‌ ادبیات کودک و نوجوان» منتشر شد.

شماره‌ بیست‌وسوم «پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، در این پرونده و در قالب یک میزگرد با حضور فرزانه آقاپور، علی سیدآبادی، مسعود ملک‌یاری و رؤیا مکتبی‌فرد درباره‌ آینده‌ ادبیات کودک و نوجوان در ایران و جهان و نسبت پدیدآورندگان ادبیات کودک و نوجوان با مخاطبان گفت‌وگو شده است.

سرمشق‌های آینده و ادبیات کودک و چالش با پست‌مدرنیته عنوان دو مقاله‌ دیگر این پرونده از محسن هجری و مهدی حجوانی است.

سمیرا قیومی و زهرا جلائی‌فر با نگاهی به بازآفرینی‌های قصه‌ «بز زنگوله‌پا» در مقاله‌ای به این پرسش پاسخ داده‌اند که چگونه بازآفرینی‌ها در ادبیات کودک تصویر مخدوش آینده را ترمیم می‌کنند.
در بخش مقاله‌های آزاد نیز دو مقاله از سسیلیا آلوستاد و مسعود میرعلائی منتشر شده است.
در بخش لاک‌پشت پرنده هم فهرستی از بهترین کتاب‌های فصل پاییز سال ۱۳۹۵ منتشر شده است.

«پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان» با مدیرمسئولی مهدی حجوانی و سردبیری مریم محمدخانی منتشر می‌شود و از اپلیکیشن طاقچه قابل تهیه است.

................ هر روز با کتاب ...............

که واقعا هدفش نویسندگی باشد، امروز و فردا نمی‌کند... تازه‌کارها می‌خواهند همه حرف‌شان را در یک کتاب بزنند... روی مضمون متمرکز باشید... اگر در داستان‌تان به تفنگی آویزان به دیوار اشاره می‌کنید، تا پایان داستان، نباید بدون استفاده باقی بماند... بگذارید خواننده خود کشف کند... فکر نکنید داستان دروغ است... لزومی ندارد همه مخاطب اثر شما باشند... گول افسانه «یک‌‌شبه ثروتمند‌ شدن» را نخورید ...
ایده اولیه عموم آثارش در همین دوران پرآشوب جوانی به ذهنش خطور کرده است... در این دوران علم چنان جایگاهی دارد که ایدئولوژی‌های سیاسی چون مارکسیسم نیز می‌کوشند بیش از هر چیز خود را «علمی» نشان بدهند... نظریه‌پردازان مارکسیست به ما نمی‌گویند که اگرچه اتفاقی رخ دهد، می‌پذیرند که نظریه‌شان اشتباه بوده است... آنچه علم را از غیرعلم متمایز می‌کند، ابطال‌پذیری علم و ابطال‌ناپذیری غیرعلم است... جامعه‌ای نیز که در آن نقدپذیری رواج پیدا نکند، به‌معنای دقیق کلمه، نمی‌تواند سیاسی و آزاد قلمداد شود ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
رویدادهای سیاسی برای من از آن جهت جالبند که همچون سونامی قهرمان را با تمام ایده‌های شخصی و احساسات و غیره‌اش زیرورو می‌کنند... تاریخ اولا هدف ندارد، ثانیا پیشرفت ندارد. در تاریخ آن‌قدر بُردارها و جهت‌های گونه‌گون وجود دارد که همپوشانی دارند؛ برآیندِ این بُردارها به قدری از آنچه می‌خواستید دور است که تنها کار درست این است: سعی کنید از خود محافظت کنید... صلح را نخست در روح خود بپروران... همه آنچه به‌نظر من خارجی آمده بود، کاملا داخلی از آب درآمد ...
می‌دانم که این گردهمایی نویسندگان است برای سازماندهی مقاومت در برابر فاشیسم، اما من فقط یک حرف دارم که بزنم: سازماندهی نکنید. سازماندهی یعنی مرگ هنر. تنها چیزی که مهم است استقلال شخصی است... در دریافت رسمی روس‌ها، امنیت نظام اهمیت درجه‌ی اول دارد. منظور از امنیت هم صرفاً امنیت مرز‌ها نیست، بلکه چیزی است بسیار بغرنج‌تر که به آسانی نمی‌توان آن را توضیح داد... شهروندان خود را بیشتر شبیه شاگرد مدرسه می‌بینند ...