انجمن کتابخانه آمریکا [American Library Association] فهرست ۱۰ کتاب پرچالش ۲۰۲۰ را به سنت هر سال منتشر کرد که فقط یک مورد مشترک با فهرست سال گذشته دارد و البته نام آثار چهره‌هایی چون شرمن الکسی، جان استاین‌بک، هارپر لی و تونی موریسن هم در آن به چشم می‌خورد.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از هنرآنلاین، دفتر آزادی بین‌المللی انجمن کتابخانه آمریکا سال گذشته ۱۵۶ چالش در مطالب و خدمات کتابخانه‌ها، مدارس و دانشگاه‌ها ردیابی کرد و از ۲۷۳ کتاب چالش‌برانگیز که معرفی شده بود، ۱۰ مورد از پرچالش‌ترین‌ها را برگزید. سال پیش از آن ۳۷۷ چالش ردیابی و ۵۶۶ کتاب ارزیابی شده بود که تنها مورد مشترک فهرست دو سال گذشته «جرج» نوشته الکس جینو است.

کتاب‌های ممنوعه ۲۰۲۰ به روایت انجمن کتابخانه آمریکا

شکایت‌هایی که از کتاب‌های پرچالش سال ۲۰۲۰ مطرح شده، بیشتر مربوط به مضامینی چون نژادپرستی، برابری نژادی و داستان‌های سیاهان، بومی‌ها و رنگین‌پوستان بوده است. در واقع، افراد شاکی خواستار حذف و برداشته شدن کتاب‌ها با این مضمون‌ها از کتابخانه‌ها، مدارس و دانشگاه‌ها شده‌اند.

۱. «جرج» الکس جینو؛ دلیل توقیف و چالش: تقابل با دیدگاه‌های مذهبی و بازتاب ندادن ارزش‌های جامعه

۲. «مهرشده: نژادپرستی، ضدنژادپرستی و شما» ایبرام اکس. کندی و جیسن رینولدز؛ دلیل توقیف و چالش: دیدگاه‌های عمومی نویسنده و اینکه رویدادها نژادپرستی علیه همه مردم را شامل نمی‌شود

۳. «همه پسران آمریکایی» جیسن رینولدز و برندان کیلی؛ دلیل توقیف و چالش: کفرگویی، استفاده از مواد و الکل، نشر دیدگاه ضد پلیس و مضمون‌های تفرقه‌افکنانه

۴. «حرف بزن» لوری هالس اندرسن؛ دلیل توقیف و چالش: داشتن نگاه سیاسی، سوگیری علیه دانشجویان پسر و مضمون تجاوز و کفرگویی

۵. «خاطرات کاملاً واقعی یک سرخ‌پوست پاره‌وقت» شرمن الکسی؛ دلیل توقیف و چالش: کفرگویی، ارجاع‌های جنسی و اتهام‌های مربوط به سوء رفتار جنسی نویسنده

۶. «اتفاقی در شهر ما رخ داد: یک داستان کودکانه از نابرابری نژادی» ماریان سلانو، ماریتا کالینز و آن هازارد با تصویرگری جنیفر زاووین؛ دلیل چالش: زبان تفرقه‌افکنانه و ترویج دیدگاه ضد پلیس

۷. «کشتن مرغ مقلد» هارپر لی؛ دلیل توقیف و چالش: تحقیر نژادی و تاثیر منفی آن بر دانش‌آموزان و دانشجویان، به تصویر کشیدن یک نجات‌دهنده سفیدپوست و درک آن از تجربه سیاه بودن

۸. «موش‌ها و آدم‌ها» جان اشتاین‌بک؛ دلیل توقیف و چالش: تحقیرها و کلیشه‌های نژادی و تاثیر منفی آن بر دانش‌آموزان و دانشجویان

۹. «آبی‌ترین چشم» تونی موریسن؛ دلیل توقیف و چالش: پرده‌دری جنسی و روایت سوء استفاده جنسی از کودکان

۱۰. «نفرتی که تو می‌کاری» انجی تامس؛ دلیل چالش: کفرگویی و ترویج پیام ضد پلیس

................ هر روز با کتاب ...............

اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...