کتاب «قصه‌ها از کجا می‌آیند» نوشته اصغر عبداللهی توسط نشر اطراف منتشر شد.

به گزارش کتاب نیوز، «قصه‌ها از کجا می‌آیند» اولین کتاب از مجموعه‌ی «تجربه‌ی نوشتن» است و اصغر عبداللهی در این کتاب از تجربیات خودش به عنوان یک فیلمنامه‌نویس نوشته است. او مسیر نویسنده شدن را در تجربه‌ی نوشتن جست‌وجو می‌کند، چون به نظر می‌رسد از دل تجربه‌ها و در خلال نوشتن است که نوشتن را یاد می‌گیریم.

عبداللهی در بخشی از کتاب آورده است:
«مطالبی که خواهید خواند مباحث آکادمیک و تئوریک نیست. تجربه‌های شخصی و خاطرات خام نویسنده (در مقام فیلمنامه‌نویس) است، کشف نوشتن در حین نوشتن... دیالوگ را چند بار چند جور نوشتم که شبهه نشود. استعاره‌های ناخواسته همیشه در کمین‌اند تا پس زمینه بدهند و مستمسکی دست دیگران که همان خط را بگیرند و فیلم پر از استعاره شود. خطر این استعاره‌ها این است که قصه را پر از دانش‌پراکنی بیهوده می‌کنند. ملودرام و عاطفه را از مخاطب می‌گیرند و فهم سرراست قصه تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد. تازه هیچ وقت تضمینی هم نیست که مخاطب استعاره و معنای آن را عیناً همان بگیرد که مدنظر بوده. اصلاً تعریف درست پلات این است که حداقل در لایه‌ی اولش صاف و شفاف باشد، بدون تأویل، بدون برداشت‌های متفاوت و گاه متناقض.»

اصغر عبداللهی متولد ۱۳۳۴ در آبادان است. وی داستان‌نویس، فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینما و تلویزیون است. سریال «آشپزباشی» و فیلم های سینمایی «خواهران غریب» و «عینک دودی» از مشهورترین آثار اوست.

«قصه‌ها از کجا می‌آیند» به قلم اصغر عبداللهی، در 160 صفحه و با قیمت ۲۵ هزار تومان توسط نشر اطراف منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...