نمایشنامه «حلزون» [The Mollusc: A New Comedy in Three Acts] نوشته هوبرت هنری دیویس [Hubert Henry Davies] با ترجمه نسیبه جمشیدی شاهرودی، به همت نشر عنوان راهی کتاب‌فروشی‌ها شد.

حلزون» [The Mollusc: A New Comedy in Three Acts]  هوبرت هنری دیویس [Hubert Henry Davies

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، این اثر نمایشنامه‌ای کمدی‌ است که در سه پرده روایت می‌شود و نوزدهمین شماره از مجموعه نمایشنامه‌های نشر عنوان را به خود اختصاص داده است. نسخه اصلی کتاب نخستین‌بار در سال 1907 میلادی به چاپ رسید.

در توضیح ناشر بر کتاب آمده که حلزون دارای درونمایه پیچیده اما در عین حال ساده‌ای است و همچنین به دلیل داشتن سیاست‌های جنسیتی و مبارزات روانشناسانه و نگاه درمانی‌اش به تئاتر، کاملا جهان‌شمول است. به تدریج که نمایشنامه پیش می‌رود مخاطب تا حد زیادی با سرنوشت شخصیت‌ها همراه می‌شود و به همان نسبت می‌خندد و از آن لذت می‌برد. این نمایش به دلیل اهمیت فرهنگی موضوع نمایشنامه و در عین حال همخوانی آن با زمان مدرن، اکنون که بیش از یک قرن از نگارش آن می‌گذرد، همچنان مورد‌توجه است.

هوبرت هنری دیویس خالق حلزون، نویسنده برجسته انگلیسی‌تبار، اوایل قرن بیستم، در سال 1869 به دنیا آمد. او ابتدا در عرصه روزنامه‌نگاری در ایالات متحده فعالیت داشت و سپس فعالیت نمایش‌نامه‌نویسی خود را در سن سی سالگی در نیویورک آغاز کرد و سپس به انگلیس برگشت و به کار خود ادامه داد. وی تا زمانی که در سال 1917، در سن چهل‌وهشت سالگی از دنیا رفت، آثار موفق زیادی را از خود به جای گذاشت. وی در نگارش آثارش از نویسندگانی چون اسکار وایلد تاثیر پذیرفته است.

نمایشنامه حلزون را شاهکار دیویس می‌دانند. او، این اثر کمدی-رمانتیک را در سه پرده نوشته است. نوع کمدی، سازگاری فرهنگی و نزدیکی موضوع این نمایشنامه با جامعه امروز ایران، دلیل اصلی ترجمه و نیز معرفی این نمایشنامه‌‌نویس برجسته انگلیسی‌تبار به تئاتر ایران است.

کتاب «حلزون» نوشته هوبرت هنری دیویس، در 108 صفحه، با شمارگان 770 نسخه، به قیمت 35 هزار تومان، در قطع پالتویی، جلد شومیز و با ترجمه نسیبه جمشیدی شاهرودی، به همت نشر عنوان به کتاب‌فروشی‌ها رسید.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...