کتاب «تئاتر تجربی، از استانیسلاوسکی تا پیتر بروک» [Experimental theatre from Stanislavsky to today‬‬] نوشته جیمز روز- اِوَنز[James Roose-Evans] با ترجمه مصطفی اسلامیه توسط انتشارات سروش به چاپ سیزدهم رسید.

تئاتر تجربی، از استانیسلاوسکی تا پیتر بروک» [Experimental theatre from Stanislavsky to today‬‬] جیمز روز- اِوَنز[James Roose-Evans]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «تئاتر تجربی، از استانیسلاوسکی تا پیتر بروک» نوشته جیمز روز- اِوَنز با ترجمه مصطفی اسلامیه به‌تازگی توسط انتشارات سروش به چاپ سیزدهم رسیده است.

روز ـ اِوَنز در کتاب پیش‌رو، تجـارب بیش از ۲۰ کارگردان تئاتر را تحلیل و نکات آموزشی آن‌ها را استخراج کرده است. جان کلام این‌کتاب هم این است که تجربه‌کردن، یورش‌بردن به ناشناخته‌هاست؛ چیزی که فقط پس از وقـوع می‌توان چارچوبش را مشخص کرد و آوانگـارد بودن در صف مقـدم بودن اسـت.

هر یک از چهـره‌هایی که در این کتـاب به آنـان پرداخته شده، امکانات هنر تئاتر را در جهـتی گستـرش داده‌اند و برای هرکدام تجـربه معنـایی متفـاوت داشتـه اسـت؛ برای استانیسـلاوسکی بازیگر، برای کریگ امکـانات صحـنه، برای میـرهولد و راینهـارت کارگردان، برای آپیا نور، و برای پسیکاتور و برشت کشف سرشت آموزشی تئاتر.

چاپ دوازدهم این‌کتاب دی‌ماه ۹۸ با شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۳۵ هزار تومان عرضه شده بود.

چاپ سیزدهم این‌کتاب با ۳۰۰ صفحه، شمارگان ۲ هزار نسخه و قیمت ۴۵ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...