به گزارش فارس،‌ نشست رونمایی از کتاب «خروج از خیابان سئول» پنج‌شنبه 28آذر ماه جاری در حاشیه نمایشگاه مواد و تجهیزات ساخت داخل با حضور رضا اسدی‌فرد، مدیر شبکه آزمایشگاهی فناوری‌های راهبردی کشور و دبیر نمایشگاه، عبدالرضا مجدالدین، مدیرکل دفتر هماهنگی دانش، صنعت و بازار معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و قائم مقام نمایشگاه و سیدمجتبی قافله باشی و حامد حاجی‌پور، نویسندگان کتاب برگزار شد.

خروج از خیابان سئول

در ابتدای نشست، اسدی‌فرد با بیان اینکه قوام ملت‌ها به تاریخ و فرهنگشان است، گفتند: تاریخ ملت‌ها با وجود تلخی‌ها و شیرینی‌هایی که دارد، تجارب گرانبهایی در دل خود جای داده که لازم است از آن‌ها درس گرفته شود.

وی ادامه داد: شاید تاریخ صد سال پیش ایران بیشتر تلخی داشته تا شیرینی اما در همین دوران اتفاقات مثبت و امیدبخشی رخ داده که به خوبی ثبت و مستند‌سازی نشده است.

 اسدی فرد گفت: برای محکم کردن ریشه‌های ملی باید تجربیات موفق مستند و با قالب هنر به دست مردم برسد. دلیل دیگر اهمیت مستند‌سازی تجربیات این است که نسل‌های بعدی برای شروع فعالیت‌ها و اقدامات خود لازم به طراحی مجدد و شروع از نقطه صفر نباشند.

 وی با بیان اینکه کتاب اولین قالب مستند‌سازی و رساندن هنرمندانه تجربیات به نسل‌های آتی است، گفت: تجربه نمایشگاه با وجودی که عاری از اشکال نبود، اما شیوه‌ای جدید از حکمرانی و حمایت از محصولات دانش‌بنیان محسوب می‌شد.

دبیر نمایشگاه ساخت ایران با بیان اینکه نمایشگاه تجربه‌ای کاملا بومی است، گفت: مزیت دیگر نمایشگاه این است که بر خلاف تجربه‌های اجرایی دیگر در کشور، ابتدا به صورت پایلوت و در اندازه کوچک آغاز شد و در ادامه مشکلات اجرایی آن رفع و گسترش یافت.

حامد حاجی‌پور ادامه داد: این نمایشگاه پس از هفت سال به فضایی برای بروز و ظهور شرکت‌های توانمند و آدم‌های توانمند تبدیل و عاملی شده است که ایران از نظر تنوع و کیفیت تجهیزات آزمایشگاهی جزو 4، 5 کشور برتر دنیا باشد.

مدیر شبکه آزمایشگاهی فناوری‌های راهبردی کشور گفت: تمام این عوامل باعث شد، مجموعه معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری و نمایشگاه ساخت ایران به دنبال ثبت تجربه نمایشگاه بیافتند و در دستور کار قرار دهند.

در ادامه نشست سیدمجتبی قافله‌باشی نویسنده کتاب با اشاره به مراحل پژوهش و نگارش کتاب گفتند: این کتاب پس از 3 سال پژوهش و مصاحبه با افراد مختلف به رشته تحریر درآمد.

وی ادامه داد: نمایشگاه ساخت ایران با توجه به بومی‌بودن و موفقیت در حمایت از شرکت‌های دانش بنیان در اولویت نگارش و مستندسازی قرار گرفت.

قافله‌باشی با بیان اینکه نمایشگاه سبک جدیدی از حمایت از شرکت‌های ایرانی بود، گفت: پس از احصای این شیوه و محور حمایتی جدید، حمایت‌های صورت گرفته در ۵ صنعت دیگر را مورد مطالعه قرار دادیم و در نهایت صنعت خودرو و صنعت نفت به عنوان دو صنعت مهم کشور که مورد حمایت همیشگی در کشور بودند، به طور کامل بررسی شدند.

نویسنده کتاب ادامه داد: پس از تمام این بررسی‌ها به فضل الهی توانستیم به یک نظریه بومی برای حمایت از کالاهای داخلی دست پیدا کنیم.

قافله باشی گفت: خدا را شکر پس از ۳ سال، کتاب «خروج از خیابان سئول» کتابی خوشخوان از کار درآمده است.

در ادامه نشست مجدالدین با بیان اینکه امسال هفتمین سال برگزاری نمایشگاه است، گفت: زمانی که ما نگارش کتاب را در دستور قرار دادیم، سال سوم یا چهارم نمایشگاه در حال برگزاری بود.

مجدالدین گفت: خوشحالم تجربه نمایشگاه در قالب کتاب خروج از خیابان سئول به رشته تحریر درآمده است. امیدوارم جلد دوم کتاب ورود به شهر سئول باشد.

وی ادامه داد: آن روز به نظرم دیر نیست، چرا که با زحماتی که شرکت‌های دانش‌بنیان، مسئولان معاونت علمی و مسئولان نمایشگاه کشیده‌اند محصولات فناورانه ایرانی به کشورهای دیگر شناسانده شده و اکنون به کشورهای مختلف از جمله چین، روسیه، عراق، عمان و برخی کشورهای اروپایی، آفریقایی و آمریکای لاتین صادر می‌شود.

مجدالدین افزود: محصولات ایرانی در سالیان اخیر با نصف قیمت به کیفیت مشابه و حتی بالاتر از محصولات مشابه خارجی رسیده‌اند.

مدیرکل دفتر هماهنگی دانش، صنعت و بازار با اشاره به مزیت ارتباط‌گیری در نمایشگاه گفت: در نمایشگاه فناوران با یکدیگر و با مسئولان ارتباط می‌گیرند که امر مهمی است زیرا از دل این ارتباطات همکاری‌های مختلفی شکل می‌گیرد و توانمندی‌ها به خوبی شناسانده می‌شود.

وی در انتها به تجربه حضور افراد خارجی در نمایشگاه اشاره کرد و گفت: هیاتی از جامعةالمصطفی و ریاست‌جمهوری سوریه برای بازدید از نمایشگاه آمده بود، وقتی ما دستاوردها و توانمدی‌های شرکت‌های ایرانی را به آن‌ها نشان می‌دادیم، تعجب می‌کردند و بعضا باورشان نمی‌شد که ایران توانسته باشد به چنین سطحی از دانش و فناوری دست یافته باشد.

کتاب «خروج از خیابان سئول» توسط انتشارات الگونگار پیشرفت و به قلم سیدمجتبی قافله‌باشی، سعیدحسین رفیعی و حامد حاجی‌پور در قالب روایی داستانی به رشته تحریر درآمده و با مقدمه صابر میرزایی، با مشارکت پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف و با حمایت صندوق توسعه فناوری نانو روانه بازار کتاب شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...