همایش «فارابی از دیدگاه موسیقی» با حضور گروهی از پژوهشگران موسیقی ایران، شهریور سال آینده در فرهنگستان هنر برگزار خواهد شد. مقالات این همایش در قالب کتاب منتشر می‌شوند.

به گزارش ایبنا به نقل از روابط عمومی همایش فارابی، علی‌اصغر بیانی، دبیر علمی همایش «فارابی از دیدگاه موسیقی»، درباره‌ برگزاری این همایش گفت: دبیرخانه همایش فارابی، فراخوانی برای دریافت مقالات ارایه داده و تا کنون چندین مقاله به دبیرخانه این همایش ارسال شده است که عموم مقالات، از سوی محققان داخلی ارایه شده‌اند.

بیانی افزود: تاکنون جلساتی نیز با حضور هیات علمی برای بررسی و تصویب مقالات برگزار شده است. طی این جلسات، بسیاری از مقالات ارسال شده به دبیرخانه مورد بررسی قرار گرفته و برخی از این مقالات به تصویب رسیده اند.

وی گفت: مقالاتی از سوی فرهنگستان هنر، سفارش داده شده که در دست نوشتن و بررسی اند. کتاب‌هایی نیز، در ارتباط با موسیقی کبیر فارابی، از سوی انتشارات فرهنگستان هنر، در دست چاپ قرار دارد. خلاصه مجموعه مقالات نیز در صورت امکان تا زمان برگزاری همایش به چاپ خواهند رسید.

بیانی درباره اجرای موسیقی در این همایش افزود: تا به حال تصمیمی برای سفارش موسیقی برای این همایش گرفته نشده است. ولی سعی داریم از موسیقی‌های کهن ایرانی، به ویژه موسیقی منطقه خراسان و مناطق غربی ایران، استفاده کنیم. چرا که تحقیقات فارابی نیز بیشتر بر موسیقی خراسانی و تنبور بغدادی است که در کتاب «موسیقی کبیر»، به آنها اشاراتی داشته است.

وی درباره برگزاری پیش همایش‌های « همایش فارابی از دیدگاه موسیقی» گفت: دو پیش همایش در دو کشور مختلف، برگزار خواهد شد. هدف از برگزاری این پیش همایش‌ها نیز فراهم کردن زمینه برای همایش اصلی است. به نحوی که با بررسی آرای
فارابی و فرهنگ کهن موسیقی ایرانی، درک عمیق‌تری از موسیقی به دست آوریم.

علاقه‌مندان می‌توانند، خلاصه مقالات خود را تا پایان بهمن 1388 به دبیرخانه این همایش ارسال کنند.

رضاشاه می‌خواست همانطور که ایلات و عشایر را از صحنه‌ی سیاست و قدرت دور کرد؛ روحانیت را هم به حاشیه ببرد اما ناخواسته با تخریب روحانیت، بزرگترین خدمت را به روحانیون کرد... در دوره قاجار روحانیت سهم بزرگی از قدرت داشت... دخالت روحانیت در سیاست سابقه سو و مخالفان بسیاری در بین روحانیت داشت... ...
کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...