چاپ سوم کتاب «چه باید کرد؟ گفت‌وگو پیرامون کمونیسم، سرمایه‌داری و آینده‌ی دموکراسی»  [What is to be done? : a dialogue on communism, capitalism, and the future of] منتشر شد. محتوای کتاب مناظره آلن بدیوی [Alain Badiou] مارکسیست و مارسل گشه‎ی سوسیال دموکرات است.

«چه باید کرد؟ گفت‌وگو پیرامون کمونیسم، سرمایه‌داری و آینده‌ی دموکراسی»  [What is to be done? : a dialogue on communism, capitalism, and the future of]  آلن بدیوی [Alain Badiou]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نشر آگه سومین چاپ کتاب «چه باید کرد؟ گفت‌وگو پیرامون کمونیسم، سرمایه‌داری و آینده‌ی دموکراسی» با ترجمه عبدالوهاب احمدی را با شمارگان ۲۲۰ نسخه، ۱۸۴ صفحه و بهای ۳۶ هزار تومان منتشر کرد. چاپ نخست این کتاب سال ۹۷ با شمارگان ۵۵۰ نسخه و بهای ۲۰ هزار تومان منتشر شد و چاپ دوم آن نیز همان سال با شمارگان ۵۵۰ نسخه و بهای ۲۲ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

این کتاب مناظره‌ای است میان آلن بدیو و مارسل گُشه که به سال ۲۰۱۳ توسط ماهنامه فرانسوی «فیلوزوفی مگزین» برگزار شد. اگر رویکرد بدیو را کمونیسم و گشه را سوسیالیست یا سوسیال‌دموکرات بدانیم این کتاب را می‌توان جدال نظری کمونیسم و سوسیال‌دموکراسی دانست.

بنا بر نوشته سایت انجمن خرد، «چه باید کرد؟» بلافاصله پس از انتشار در فرانسه و اروپا سر و صدای نسبتا زیادی به پا کرد و بسیاری بر این باور بودند اگر یک فیلسوف لیبرال هم به این بحث اضافه می‌شد شاید مسائل از سه دیدگاه کمونیستی، سوسیالیستی و لیبرالی بهتر از این هم تحلیل و بررسی می‌شد. با این اوصاف از آنجاکه در کشور ما شاید چندان مرزهای سوسیالیسم و کمونیسم و دیدگاه کمونیستی و سوسیالیستی روشن نباشد، مطالعه مجادلات بدیو و گشه خالی از لطف نیست.

کتاب هشت فصل دارد به همراه یک مقدمه و یک نتیجه‌گیری که بدیو و گشه در آن سیر تحول سیاسی و فکری و همچنین چگونگی آشنایی‌شان را با کمونیسم و اندیشه مارکس تحلیل و با تشریح وضعیت سرمایه‌داری معاصر پیشنهادها و فرضیات خود را برای خروج از سرمایه‌داری جهانی‌شده و گذار به جامعه‌ای دیگر مطرح می‌کنند.

عناوین فصول هشتگانه کتاب به ترتیب از این قرار است: «آشنایی با کمونیسم»، «از مارکس تا لنین»، «مساله توتالیتاریسم»، «فرضیه کمونیستی، بازگشت؟»، «آن چیست که بحرانش می‌نامند؟»، «پایان یا نوشدگی منطق امپرالیستی؟»، «ساخت گشایی سرمایه داری» و «چرا همچنان با سیاست سروکار داریم؟».

«چه باید کرد؟» سال ۹۶ با ترجمه احمد حسینی (توسط انتشارات مانیا هنر) و سال ۹۸ با ترجمه‌ای از فتاح محمدی (توسط انتشارات هزاره سوم) نیز منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...
در نیمه‌های دوره قاجار اقتصاد کشور با اقتصاد جهانی پیوند یافت و بخش کشاورزی و جامعه روستایی با توجه به این شرایط در معرض تغییر قرار گرفت... تا پیش از اصلاحات ارضی شکل غالب کار در کشور نه کار مزدی که کار رعیتی بود... هیچ برنامه ملی برای ثبت بیکاری و برقراری بیمه‌های بیکاری وجود ندارد... سیاست‌های دولت برای اسکان مهاجران بیکار با شکست مواجه شده... گفتارهای همدلانه انقلابیون موجب شد این گروه‌ها با انقلابیون همراه شوند ...