رمان «پیرزن دوباره قانون شکنی می‌کند»[The little old lady who broke all the rules] توسط انتشارات آموت روانه بازار کتاب شد.

پیرزن دوباره قانون شکنی می‌کند»[The little old lady who broke all the rules Catharina Ingelman-Sundberg

به گزارش کتاب نیوز به نقل از آنا، رمان «پیرزن دوباره قانون شکنی می‌کند» اثر «کترینا اینگلمن سوندبرگ» [Catharina Ingelman-Sundberg] با ترجمه کیهان بهمنی توسط انتشارات آموت منتشر شد.

ماجرای این رمان درباره مارتا اندرسون و دوستانش است که علی‌رغم کهولت سن، پس از فرار از آسایشگاه سالمندان، همواره در پی ماجراجویی و لذت بردن از زندگی بوده‌اند، اکنون در پی هدف نهایی خود هستند؛ ساختن روستایی رویایی برای سالمندان.

پنج عضو باند بازنشستگان، در این اثر نیز بار دیگر با توسل به نقشه‌های مختلف سعی می‌کنند صندوق سرقت را که با هدف کمک به نیازمندان جامعه درست کرده‌اند بیشتر از قبل پُر کنند و برای این کار مجبور می‌شوند دست به سرقت‌هایی عظیم‌تر بزنند. این رمان نیز در راستای ادبیات معاصر اسکاندیناوی نگاهی هرچند طنز اما متفاوت به مقوله‌ی سالمندان در جوامع امروزی دارد که در اغلب مواقع به شدت دستخوش تبعیض سنی هستند. درونمایه این رمان طنز را نیز می‌توان همسو با آثار «یوناس یوناسون» و «فردریک بکمن» دانست.

کترینا اینگلمن سوندبرگِ سوئدی، در کشورش بیشتر به واسطه خلق رمان‌های عامه‌پسند تاریخی و طنزپردازی مشهور است. این نویسنده تاکنون بیش از ۲۰ اثر داستانی را نوشته است. اما مشهورترین اثر او «پیرزنی که تمام قوانین را زیر پا گذاشت» (۲۰۱۲)، سبب شهرت نویسنده در سطحی جهانی شد و این اثر در مدتی کوتاه به ده‌ها زبان ترجمه شد.

موفقیت این کتاب سبب شد نویسنده رمان «پیرزن دوباره شانس می‌آورد» (۲۰۱۴) را منتشر کند. استقبال خوانندگان از جلد دوم بار دیگر سوندبرگ را واداشت تا سومین قسمت این رمان را در سال ۲۰۱۷ با عنوان «پیرزن دوباره قانون‌شکنی می‌کند»، بنویسد. پیش از این دو کتاب ابتدایی از این مجموعه توسط انتشارات آموت ترجمه و منتشر شده است.

چاپ اول رمان در قطع رقعی در ۵۷۶ صفحه با قیمت ۷۷ هزار تومان توسط انتشارات آموت در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...