کتاب «ایده‌ روانکاوی» نوشته شهریار وقفی‌پور منتشر شد.

ایده‌ روانکاوی شهریار وقفی‌پور

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در صفحه ۱۰۵ و با قیمت ۲۲ هزار تومان از سوی انتشارات سیب سرخ منتشر شده است.

به گفته شهریار وقفی‌پور که در سال‌های اخیر تمرکز زیادی به موضوع روانشناسی و روانکاوی داشته است، او با چندین سال تجربه عملی کار کلینیکی روانکاوی این کتاب و نظریات مطرح‌شده در آن را با هدف ارائه‌ای ساده و روان از مباحث روانکاوی برای مخاطبان علاقه‌مند به این موضوع تالیف کرده است.

این نویسنده درباره کتاب «ایده‌ روانکاوی» گفت: ما در روانکاوی سه ساختار روانی داریم که شامل «روان‌نژندی، احراف و روان‌پریشی» و در قالب ساختارهای مختلف در کتاب توضیح داده شده است. کتاب همچنین سعی خود را به کار بسته تا نشان دهد این سه ساختار چگونه از هم تشخیص داده می‌شود و راه تشخیص و تمایز هر سه ساختار از یکدیگر را با ذکر مثال‌های متعدد بیان کرده‌ام چرا که اساس کار علم روانکاوی مبتنی بر این ساختارها است.

وقفی‌پور ادامه داد: مخاطبان اصلی این کتاب تمامی افرادی هستند که به روانکاوی علاقه‌ دارند. این مخاطبان می‌توانند مخاطبان عام باشند و یا حتی روانکاوان. زبان کتاب به شکلی است که هر دو دسته از این مخاطبان را شامل می‌شود

این نویسنده با اشاره به تعریف سه ساحت و ساختار روانی در این کتاب در پاسخ به این سوال که چرا در حالی که اندیشه‌ها و باورهای فرویدی در علم روانکاوی سال‌ها است مورد نقد جدی واقع شده‌اند او از آن‌ها برای شکل‌دهی به نظراتش در کتاب بهره برده است، گفت: نگاه فرویدی در شکل‌دهی به نکات کتاب به دلیل حقیقی بودن آن‌ها است. ما هر چه در تاریخ جهان جلوتر می‌رویم، می‌بینیم روان‌پزشکی در بسیاری از موارد نمی‌تواند کاری انجام دهد و روان‌کاوی در آن حوزه‌ها موفق بوده است. درمان روان‌پریشی، اوتیسم و انواع مشکلات رفتاری مثل وسواس، کشف علومی مثل نوروساینس و کشفیاتی درباره مغز و کارکرد دستگاه عصبی همه ریشه در نظریات فروید دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...