جایزه ادبیات داستانی کتابخانه کنگره ۲۰۲۰ به کالسون وایت‌هد نویسنده سیاه‌پوستی که دو جایزه پولیتزر دریافت کرده است، اهدا می‌شود.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کارلا هیدن رییس کتابخانه کنگره آمریکا اعلام کرد که کولسون وایتهد، نویسنده رمان‌های برنده جایزه پولیتزر «پسران نیکل» [The Nickel Boys] و «راه‌آهن زیرزمینی» [The Underground Railroad] در فستیوال کتاب ملی کتابخانه کنگره ۲۰۲۰ که بین روزهای بیست‌وپنجم تا بیست‌وهفتم سپتامبر برگزار می‌شود، جایزه ادبیات داستانی کتابخانه کنگره آمریکا را دریافت می‌کند.

کولسون وایتهد [Colson Whitehead]

وایت‌هد ۵۰ ساله جوان‌ترین فردی است که به خاطر مجموع آثارش موفق به کسب این جایزه می‌شود.

هیدن گفت: «آثار کالسون وایت‌هد با استفاده از بینش‌هایی عمیق در وضعیت انسانی و هم‌دلی با افرادی که با اعماق تیره زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند خلق می‌شوند. او در رمان‌های خود گستره رخدادهای تاریخی را افزایش داده و آن‌ها را تبدیل به استعاره‌هایی از دنیای امروزی کرده است.»

هیدن گفت برنده امسال با انتخاب این نویسنده از سوی ۶۰ چهره ادبی شاخص از جمله برندگان قبلی این جایزه و نویسندگان و منتقدان ادبی شناخته‌شده سراسر جهان انتخاب شده است.

امسال مراسم اهدای جایزه به صورت آنلاین برگزار می‌شود.

جایزه سالانه ادبیات داستانی آمریکا که یکی از مهم‌ترین جوایز اهداشده توسط کتابخانه کنگره است، به تجلیل از یک نویسنده ادبی آمریکایی می‌پردازد که بدنه کاری‌اش نه فقط به خاطر استادی در هنر بلکه به خاطر اصیل بودن افکار و تصوراتش متمایز است. این جایزه می‌خواهد صداهای قدرتمند، خاص و مانایی را تحسین کند که در مسیر حرفه‌ای کاری‌شان چیزی جدید از تجربه زندگی آمریکایی بیان کرده‌اند.

وایت‌هد گفت: وقتی بچه بودم، در قالب اردو یا تکلیفی برای مدرسه وارد کتابخانه‌های بزرگ نیویورک سیتی از جمله شومبورگ و میدمنهتن می‌شدم و حسی عمیق از شگفتی داشتم، انگار که وارد یک گوشه مقدس از شهر شده‌ام.

او اضافه کرد: به این امیدوارم که همین حالا یک کودک شبیه من، می‌بیند که کتابخانه کنگره هنرمندان سیاهپوست را به رسمیت می‌شناسد و به این خاطر حس می‌کند می‌تواند بینش و رویایش را دنبال کند و منبع الهام مقدس خودش را کشف کند.

کتابخانه کنگره بزرگ‌ترین کتابخانه جهان است و به بازدیدکنندگان اجازه دسترسی به آرشیوی خلاقانه از ایالات متحده و سراسر جهان را هم به صورت فیزیک و هم به صورت آنلاین می‌دهد. این کتابخانه همچنین خانه دفتر کپی‌رایت آمریکاست.

کالسون وایت‌هد متولد ۶ نوامبر ۱۹۶۹ سال ۱۹۹۱ از دانشگاه هاروارد فارغ التحصیل شد. وی تاکنون ۲ جایزه پولیتزر دریافت کرده و هفته پیش برای نوشتن رمان «پسرهای نیکل» یا «نیکل بویز» موفق به کسب جایزه جورج اورول هم شد. وی نخستین رمانش را با عنوان «اندیشمند» سال ۱۹۹۹ منتشر کرد و با «راه‌آهن زیرزمینی» که سال ۲۰۱۶ منتشر شد جایزه کتاب ملی برای داستان و جایزه پولیتزر را از آن خود کرد. «روزهای جان هنری» در سال ۲۰۰۱، «غول در نیویورک» در سال ۲۰۰۳، «ساگ هاربور» در سال ۲۰۰۹ و «آپکس صدمه را پنهان می کند» در سال ۲۰۱۱ از دیگر آثار وی هستند.

................ هر روز با کتاب ...............

پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...