کتاب «دی. ایچ. لارنس» [D. H. Lawrence] نوشته‌ی الستر نیوِن [Alastair Niven] و به ترجمه‌ی خشایار دیهیمی، هشتمین اثر از مجموعه‌ی نسل قلم است که فرهنگ نشر نو بعد از حدود 25 سال اقدام به تجدید چاپ آن کرده است. کتاب‌های این مجموعه‌ که برای نخستین بار در سال 1372 چاپ شده بودند، به تأکید مقدمه‌ای به قلم مترجم، زندگینامه نیستند، بلکه شرح و تفسیر و نقد آثار و اندیشه‌های نویسندگان هستند.

دی. ایچ. لارنس [D. H. Lawrence] نوشته‌ی الستر نیوِن [Alastair Niven]

کتاب «دی. ایچ. لارنس» هر چند فاقد فهرست است اما نویسنده کتاب را به بخش‌های مختلف و دقیقی تقسیم کرده است که دسته‌بندی بسیار مناسبی از مطالب را برای خواننده فراهم می‌کند. او در بخش «زندگی و نویسندگی» به زندگی شخصی لارنس و مختصات و شرایط آن می‌پردازد؛ از کودکی، شغل والدین، روابط عاطفی و ازدواج و شرایط اجتماعی حاکم برای زمانه‌ی وی سخن می‌گوید و مروری بسیار کوتاه نیز بر آثارش انجام می‌دهد. در فصل‌های بعدی که هر یک نام رمان‌های مختلف لارنس را بر خود دارند، در مورد داستان رمان مذکور و ویژگی‌هایش بحث می‌کند. این بخش‌ها شامل عنوان‌های زیر هستند: «طاووس سفید»، «حریم‌شکن»، «پسران و عاشقان»، «رنگین‌کمان»، «زنان عاشق»، «دختر گمشده»، «عصای هارون»، «کانگرو»، «مارِ پردار» و «معشوق لیدی چترلی».

نویسنده در ادامه در قالب بخش‌هایی کوتاه با عنوان‌هایی از قبیل «دیگر آثار داستانی لارنس»، «لارنس و سفرنامه‌نویسی»، «لارنس شاعر»، «لارنس و تئاتر»، «مقالات و مکاتبات لارنس» و «نوشته‌های منتقدان دربارة لارنس» به سایر آثار لارنس و مطالب مرتبط به او می‌پردازد. «کتابنامة فارسی»، «گزیدة کتابنامة انگلیسی» و«نمایه»‌ی نسبتاً کاملی که بخش‌های پایانی کتاب را تشکیل می‌دهند نیز استفاده از آن را در زمینه‌های پژوهشی بسیار مفیدتر می‌کنند.

طاووس سفید نخستین رمان لارنس و تنها رمانی از اوست که به روایت اول شخص مفرد است. نویسنده‌ی کتاب نیز مانند بسیاری از منتقدان معتقد است که لارنس در طاووس سفید، دنیای طبیعت را به دنیای انسان‌ها ربط می‌دهد و به ستایش طبیعت و زیبایی‌های محیط روستایی می‌پردازد در حالی که از سویی نیز نگران است که غول صنعت با هجوم خزنده و ویرانگرش، آن را از بین ببرد. او در رمان‌هایش در تلاش است تا دنیایی را که منشاء تکوین تاریخ اجتماعی و طبیعی جهان امروزین ماست، به دنیای امروزین‌مان پیوند بزند.

حریم‌شکن اما کوتاه‌ترین رمان لارنس است که به ماجرایی عاشقانه در قالب رابطه‌ی هلنا و سیگموند در جزیره‌ی وایت می‌پردازد. سیگموند در بین قهرمانان لارنس تنها کسی است که مرگ خودخواسته را انتخاب می‌کند و با دست خود به زندگی‌اش پایان می‌دهد. او در نهایت تصمیم می‌گیرد تا خود را حلق‌آویز کند چرا که نمی‌تواند زندگی بی هلنا را تحمل کند و اما در عین حال رها‌کردن زن و فرزندانش نیز برایش غیر‌قابل تصور است.

پسران و عاشقان نام رمان دیگری از لارنس است که به عقیده‌ی نویسنده، «شور تخیلی و مهار استادانه‌ی احساسات» را می‌توان ویژگی شاخص آن دانست؛ «این رمان از الگوی رمان تکوینی (bildungs roman) بهره می‌گیرد. این شکل از رمان به رمان‌نویس امکان می‌دهد تا از خلال مراحل رشد قهرمان داستانش به بازآفرینی تجارب خودش با همان شور و شدتی که در خاطرش مانده است، بپردازد.» الستر نیوِن در مورد درون‌مایه‌ی این سه اثر معتقد است: «پیش از لارنس، نویسندگان طبقة کارگر کمتر امکانی داشتند که دربارة زندگی کارگری بنویسند و به چاپ برسانند. بنا بر این، لارنس نیز افراد طبقة متوسط را موضوع نخستین رمانش قرار داد. در کتاب بعدی او، حریم‌شکن، سطح اجتماعی افراد مطرح شده در رمان اندکی پایین‌تر است، اما ارزش‌هایی که قهرمانان کتاب علیه‌شان می‌جنگند باز هم اساساً ارزش‌های طبقه‌ی متوسط هستند؛ تازه در کتاب پسران و عاشقان است که او شخصی را در رمان قرار می‌دهد که بیان‌کنندة اصیل امیدها و آرمان‌های طبقة کارگر است.»

نیون بر این نظر است که دغدغه‌ی اصلی لارنس در رنگین‌کمان، این است که چگونه جامعه‌ی انگلیسی به وضعیت فعلی‌اش رسیده است و حتی فراتر از این، تحول و تکامل بشر را درون‌مایه‌ی این اثرش قرار داده است. این کتاب که در 1915 به چاپ رسید، با واکنش‌های مخالفت‌آمیزی روبه‌رو و سرانجام نیز به دلیل وقاحتی که به آن نسبت داده شد، ممنوع‌الانتشار اعلام گشت . رنگین‌کمان رمانی ساگایی است؛ رمانی که درباره‌ی زندگی یک یا چند نسل از یک خانواده و در بازه‌ی تاریخی مشخص و جغرافیای تعریف‌شده‌ای روایت می‌شود.

مارِ پَردار که به شرح تجربیات لارنس از زندگی در مکزیک می‌پردازد، با داستان مذاهب و اسطوره‌ها و تقابل این دو همراه است. این کتاب را به عقیده‌ی نویسنده «مشکل می‌توان به صورت کلی ارگانیک دریافت و جذب کرد.» فیلم کاهن عشق نیز که زندگی لارنس را در مکزیک روایت می‌کند، بر اساس بخش‌های مختلفی از همین رمان ساخته شده است. لارنس نه تنها در حوزه‌ی ادبیات نویسنده‌ای برجسته و تأثیرگذار است بلکه غنای آثارش توجه فیلم‌سازان و سینماگران را نیز به خود جلب کرده است تا جایی که فیلم‌هایی از روی حریم‌شکن، پسران و عاشقان، زنان عاشق، معشوق لیدی چترلی، روباه، برندة اسب چوبین و باکره و کولی نیز ساخته شده است.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...
مادرش برای جبران کمبود عشق در زندگی زناشویی‌اش تا چهارسالگی به او شیر می‌داده... پدر هدف زندگی‌اش را در این می‌بیند که ثروت و قدرت ناشی از آن را که بر مردم اعمال می‌کند، افزایش دهد... عمه با دختر و نوه‌اش زندگی بدوی و به‌کل رها از آداب و رسوم مدنی دارد... رابطه‌ای عاشقانه با نوه‌ی عمه آغاز می‌کند... مراسم نمادین تشرف... رؤیای کودکی‌اش مبنی بر قدرت پرواز به حقیقت می‌پیوندد ...
این خمودگی، انگار آغاز یک نوع اضمحلال اخلاقی شده... بزرگ‌ترین انحراف در ادبیات جنگ با کتاب «دا» آغاز شد... صاحبخانه جنگم و نه مستاجر جنگ... ضدجنگ در جایی اتفاق می‌افتد که مردم از جنگ پشیمان باشند. در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، گروه 47 که تشکیل می‌شود، هانریش بل و عده‌ای دیگر عضو آن گروه بودند، ادبیات ضدجنگ را تبلیغ می‌کردند، پشیمان بودند، کشور آنها تبدیل به ویرانه شده بود... بعد از انقلاب، ادبیات و سینما از هم دور شدند ...