رمان «سکوت آب» [Water sleeps] به‌عنوان هشتمین جلد از مجموعه فانتزی و حماسی «گروهان سیاه» نوشته گلن کوک [Glen Cook] توسط انتشارات کتابسرای تندیس منتشر و راهی بازار نشر شد.

سکوت آب [Water sleeps] گلن چارلز کوک

به گزارش خبرنگار مهر،  «گروهان سیاه»، «سایه‌های ابدی»، «رز سپید»، «کتاب چهارم: بخش اول سر نیزه نقره‌ای»، «کتاب چهارم : بخش دوم بازی‌های‌ سایه»، «رویاهای پولادین»، «فصل حزن» و «او تاریکی است» عناوین کتاب‌های اول تا هفتم این‌مجموعه هستند. مجموعه «گروهان سیاه» دربرگیرنده ۹ کتاب است که می‌توان آن‌ها را در ۳ فصل اصلی تقسیم‌بندی کرد: کتاب‌های شمال، کتاب‌های جنوب و سنگ درخشان.

گلن چارلز کوک نویسنده فانتزی‌نویس آمریکایی متولد سال ۱۹۴۴ است که به‌خاطر نوشتن مجموعه‌کتاب‌های فانتزی مانند «گروهان سیاه» شناخته می‌شود. کتاب‌های «گروهان سیاه» تلفیقی از فانتزی سیاه و فانتزی حماسی را در بر می‌گیرند. داستان‌های مجموعه مذکور درباره گروهی از سربازان نخبه و مزدور به نام گروهان سیاه است.

در «سکوت آب» به‌عنوان هشتمین کتاب این‌مجموعه، بازماندگان گروهان سیاه دوباره در تاگلیوس جمع شده و مصمم هستند هم‌قطاران جنگجویشان را که زیر دشت درخشان زنده‌زنده مدفون شده‌اند، آزاد کنند. آن‌ها با شرایطی سخت سفر می‌کنند و همزمان با رسیدن‌شان به مقصد، با نابودی جادویی‌ مواجه می‌شوند که در آن استخوان‌های دنیا آشکار می‌شود و پرده از تاریخ گروهان فرو می‌ریزد و دنیاهایی جدید آشکار می‌شود و دنیاهایی از دست می‌رود... همگی این‌ها هم به بهایی گزاف رخ می‌دهند.

این‌کتاب با ۶۶۴ صفحه و قیمت ۹۹ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...