برخی غربیان با استناد به جنگ‌های متعدد پیامبراکرم(ص) و همچنین برخی دیات و حدود، اسلام را دینی خشن معرفی می‌کنند. نویسنده کتاب «محبت در قرآن و حدیث و تجلی آن در سیره نبوی و اقوال و احوال عارفان» این اثر را در رد ادعای این افراد نوشت.

دکتر علی رافعی، مدرس دانشگاه ادیان و نویسنده کتاب، در گفت‌وگو با ایبنا اظهار کرد: در دنیایی که اسلام را دین خشونت معرفی می‌کنند، تصمیم به نوشتن کتابی گرفتم که نشان دهد اسلام بر مبنای محبت شکل گرفته است.

وی افزود: بررسی مفهوم محبت را ابتدا از قرآن و احادیث آغاز کردم، البته احادیث بسیاری با این مضمون وجود دارند که به ناچار فشرده‌ای از آنها را بیان کردم.

رافعی یادآور شد: زندگی پیامبر(ص) و همچنین رفتار ایشان در جنگ‌ها مصداق دیگری برای بررسی موضوع محبت در اسلام است. آن دسته از افرادی که دین اسلام را خشن می‌پندارند، به هشتاد و چهار جنگ پیامبراکرم(ص) در طول بیست و سه سال پیامبری‌شان استناد می‌کنند، در حالی که رأفت نبوی در تمامی این جنگ‌ها جریان داشت.

وی افزود: قوانین خشن اسلام در حدود و دیات نظیر رجم زناکار و قطع دست دزد نیز دستمایه دیگری برای این عده از افراد قرار می‌گیرند. من در کتاب تبیین کردم که چنین حدود و مجازاتی به آسانی قابل اجرا نیستند، چرا که اثبات زنا به سادگی امکان‌پذیر نیست. مجازات قطع دست دزد نیز نیاز به ملزومات و زمینه‌های متعددی دارد که اجرای آن را بسیار محدود می‌کند.

رافعی محبت را موضوع مورد توجه عرفا برشمرد و گفت: به همین دلیل بخشی از این کتاب نیز به بررسی محبت را در حوال و اقوال آنان اختصاص دارد. در این بررسی به فرقه‌های عرفانی اهل سنت نظیر شافعی، مالکی و حنفی نیز توجه شده است. تمامی این فرق خود را منسوب به امیرالمومنین(ع) می‌دانند.

وی در پایان یادآور شد: محبت، مفهومی عرفانی است و در قرآن و حدیث نیر باید در قالب عرفان بررسی شوند، همان‌گونه که آیات فقهی قرآن نیز باید بر بستر حقوق بررسی شوند.

کتاب «محبت در قرآن و حدیث و تجلی آن در سیره نبوی و اقوال و احوال عارفان» در 463 صفحه و مبلغ 68000 ریال از سوی انتشارات ادیان منتشر شده است.

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...