کتاب «با کفش من راه برو» [Vivre mieux avec les émotions de son enfant] نوشته اورلی کرتن [Aurélie Crétin] روانشناس و تراپیست فرانسوی با ترجمه زینب چینی‌چیان منتشر شد.

با کفش من راه برو» [Vivre mieux avec les émotions de son enfant] نوشته اورلی کرتن [Aurélie Crétin]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب که از مجموعه کتاب‌های «زندگی بهتر» است و زیر نظر فردیک فانژه، روانپزشک فرانسوی منتشر شده، با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۴۰ هزارتومان توسط انتشارات شمعدونی در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته است.

در معرفی کتاب «با کفش من راه برو» عنوان شده است: این کتاب به موضوع برخورد با احساساتی نظیر خشم، ترس، شادی و اندوه در کودکان می‌پردازد و به والدین کمک می‌کند تا احساسات فرزندان خود را بشناسند و آن‌ها را درک کنند. احساسات کودکان بر رفتار، افکار و روابط‌شان با دیگران تاثیر می‌گذارد، بنابراین پدر و مادر باید بدانند که چگونه فرزندشان را همراهی کنند تا احساساتش را رشد دهد و با آن‌ها زندگی کند. کودک نیز باید یاد بگیرد که احساساتش تا چه اندازه طبیعی است و از چه حدی به بعد افراطی می‌شود.

در نوشته پشت جلد این کتاب آمده است: «اگر کودک شما عصبانی شود چه می‌کنید؟ اگر پس از یک ناکامی، خشمگین و بی‌قرار است، چه رفتاری از خود نشان می‌دهید؟ اگر کودک‌تان از هیولای درون کمد اتاقش بترسد چه می‌کنید؟ به کودک‌تان می‌گویید: «نترس و او هم می‌گوید چشم دیگر نمی‌ترسم!» وقتی کودک شما سرخورده از تعامل با همسالانش، گوشه‌ای می‌نشیند چه می‌کنید؟ آیا به او می‌گویید که نباید ناراحت و افسرده باشد و او هم به سرعت لبخند می‌زند و شادی می‌کند؟ واضح است که راه‌حل‌ها آن‌قدر ساده نیستند، تغییر رفتارها و احساسات نیاز به تغییر نگرش دارند و تغییر نگرش‌ها نیاز به تمرین و ممارست. در این کتاب تمرینات و تکنیک‌هایی آمده که والدین می‌توانند از آن‌ها برای ‌تغییر نگرش کودکان خود استفاده کنند.

دکتر اولی کرتن، روانشناس و تراپیست فرانسوی متخصص امور تربیتی کودکان است. او در این کتاب به والدین می‌آموزد که چگونه با احساسات فرزندشان روبه‌رو شوند. بسیاری از والدین در بروز احساسات کودکان‌شان گیج و سردرگم می‌شوند و برخی اوقات نمی‌دانند که چگونه باید با این احساسات روبه‌رو شوند. آن‌ها گاهی این احساسات ناخوشایند مانند غم، افسردگی و خشم کودکان را سرکوب می‌کنند و مانع از بروز آن‌ها می‌شوند. شمار زیادی از این والدین به دکتر اولی کرتن به صورت بالینی مراجعه کرده‌اند و او تجربیات خود را در قالب آزمون‌ها و تکنیک‌های روانشناسی به پدرها و مادرها یاد داده است.»

مصطفی قوانلو قاجار، مدیرمسئول انتشارات شمعدونی در یادداشت ناشر این کتاب نوشته است: همه ما دوست داریم که فرزندان‌مان آرام، خوشحال، منطقی، موجه، شجاع، مهربان و شاد باشند، اما به طور عملی تحقق چنین تصوری غیرممکن است. کودکان در طول زندگی با احساسات گوناگونی مانند ترس، نگرانی، اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و خستگی روبه‌رو می‌شوند. گاهی مشکل این‌جاست که حتی نمی‌دانیم کودک‌مان چه احساسی دارد؟

مهم‌ترین هدف این کتاب این است که ما را با احساسات کودکان آشنا کند و کاری کند تا آن‌ها را به درستی درک کنیم. در کتاب با «کفش من راه برو» والدین در فصول ابتدایی کتاب، با احساسات خود آشنا می‌شوند. به طور مثال مادر ناتان شش‌ساله، پیش از آن که پسرش به چیزی دست بزند، با فریاد به او گوشزد می‌کند که مراقب کارهایش باشد. همین رفتار، باعث استرس بیش از حد ناتان شده و او کاملا غیرارادی بر اثر لرزش دستانش چیزهای مختلفی را در داخل خانه شکسته است. در این گونه موارد دکتر اورلی کرتن ابتدا سعی می‌کند تا منشا رفتار اشتباه را در والدین شناسایی کند و با انجام تمرینات مختلف بر روی کودکان و والدین، آن‌ها را از موقعیت سختی که بدان دچار شده‌اند بیرون آورد. همان‌طور که در جلد کتاب ملاحظه می‌شود، تصویر جلد کتاب بدین معنی است که پا در کفش کودکان خود کنیم و سعی کنیم بفهمیم که آن‌ها چه احساسی دارند. آن‌ها را درک کنیم، روحیات و احساسات آن‌ها را شناسایی کنیم و در آخر تلاش کنیم این احساسات را چه خوب و چه بد بپذیریم.

نثر بسیار ساده کتاب، مثال‌های متعدد، تکنیک‌ها و تمرینات مختلفی که در کتاب موجود است کمک می‌کند تا در مواجهه با مشکلات از حد حرف فراتر برویم. برخی کتاب‌های روانشناسی مشکل را طرح می‌کنند، اما هیچ‌گونه راه‌حلی ارائه نمی‌دهند.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...