کتاب «قشنگه دنیا با سبزه و گل» از جمال‌الدین اکرمی برای کودکان راهی بازار کتاب شده است.

قشنگه دنیا با سبزه و گل جمال‌الدین اکرمی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، در معرفی انتشارات کتاب نیستان از این کتاب آمده است: سفری رویایی به دنیای کودکی‌های گمشده؛ دنیایی سرشار از شادی‌های کوچک و عمیق که کودکان امروز باوجود برخورداری از مواهب مادی بی‌شمار، درکی از آن‌ها ندارند. «قشنگه دنیا با سبزه و گل» ضیافتی رنگارنگ و خوش‌آهنگ است که جمال اکرمی برای کودکان گروه سنی «الف و ب» برپا کرده و با تصویرسازی متفاوت اثر، به جذابیت آن افزوده است.

هشتمین جلد از مجموعه «اندیشه‌های خوشمزه»، همچون جلد هفتم و برخلاف جلدهای قبلی، از قالب شعر بهره برده و به جای داستانی واحد، داستانک‌هایی مجزا از مواهب ارزشمند اما کمتر دیده‌شده زندگی را پیش چشم مخاطب خود قرار می‌دهد.

«قشنگه دنیا با سبزه و گل» روایت زندگی نسل‌های قبل است در خانه‌هایی با حوض و باغچه، نزدیک با طبیعت و مادربزرگ‌ها و پدربزرگ‌هایی که کنار نوه‌ها روزگار را می‌گذراندند. تصاویری از شادی‌هایی مثل آب‌بازی و مدرسه رفتن با لباس نو.

شاعر و تصویرگر اثر دنیای گمشده کودکی نسل‌های قبل را بازآفرینی کرده است. شعر و تصویر در کنار هم، خانه‌های قدیمی با درهای کلون‌دار ، ایوان‌های دلباز، نرده‌های آهنی زیبا و پشت بام‌هایی را که فقط با نردبان می‌شد به آن‌جا رسید، به بچه‌های امروز نشان می‌دهند. این مربی نقاشی سابق کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بازی‌های کودکانه همچون گرگم به هوا و لی لی را با ظرافت به تصویر کشیده و بازی‌های ساده اما فراموش‌شده، همچون بازی با انگشتان دست را با هنرمندی به کودکان امروز معرفی کرده است.

پستچی دوچرخه‌سوار، الاغی که مقابل خانه ایستاده همراه با سادگی مفاهیم و شیرینی شعرها، کودک را به دنیایی خیالی دعوت می‌کند و اجازه می‌دهد تا روزهای گمشده را تصور کند.

او آلبومی ساخته که برای کودکان و والدین و حتی پدربزرگ ها و مادربزرگ‌ها به یک اندازه جذاب و خاطره‌ساز است.

این کتاب در ۲۴ صفحه و در قطع خشتی کوچک از به بازار نشر کودک و نوجوان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...