مجموعه داستان «مُرده خوار» نوشته سحر رفیع از سوی نشر چشمه به کتابفروشیها رسید. این مجموعه شامل دوازده داستان است که در اغلب داستانها رگههایی از ژانر روانشناختی و کمی رئالیسم جادویی دیده میشود.
به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، سحر رفیع که به تازگی مجموعه داستان «مُرده خوار» را از سوی نشر چشمه روانه بازار کتاب کرده است، درباره این کتاب به خبرنگار گفت: داستانهای این کتاب معمولا در چارچوب یک فرم روایت میشود، به طوریکه در برخی داستانها، جملات شروع کننده عیناً همان جملات پایان داستان است. اما در بین این دو، بهمرور اتفاقات و جزییاتی نمایان میشود که در نهایت جملات آخر داستان با شروع آن -در عین شباهت ظاهری کلمات- در ذهن خواننده تغییر شکل میدهند و مفهوم دیگری پیدا میکنند.
وی با بیان اینکه فضای اغلب داستانها تلفیقی از واقعیت و ذهنیات شخصیت اول داستان است، ادامه داد: شخصیتی که در اکثر داستانها همزمان راوی مسیر هم است، فردی است که در چالش با اخلاق قرار میگیرد؛ آدمی معمولی که تقلا میکند زندگی کند اما با یک اتفاق شاید کوچک، کمکم وارد بحرانهایی میشود که گاه ریشه در گذشته او دارد. بحران در ذهن شخصیت بزرگ و پیچیدهتر میشود، از واقعیت فاصله میگیرد و ناگهان شری او را در برمیگیرد؛ شری که دیگران نقش بیشتری از خود او در به وجود آمدنش داشتهاند؛ دیگرانی در گذشته هر چند بسیار دور، که هیچوقت دست از سر شخصیت داستان برنداشته و حالا یک جایی از زندگی، ذهن و روان او را گیر انداختهاند و من سعی کردهام این تنگنا و فشار بر شخصیت را با فرمسازی در محتوای داستان تقویت کنم.
رفیع در پاسخ به این پرسش که چگونه از ژانر برای روایت داستان استفاده کردهاید؟، توضیح داد: چون این مجموعه از چند داستان با روایتهای متنوعی تشکیل شده، نمیتوانم دقیق بگویم داستانها در قواعد یک ژانر مشخص پیش میروند اما اگر بهطور کلی به مجموعه نگاه کنیم، میشود گفت در بیشترشان رگههایی از ژانر روانشناختی و کمی رئالیسم جادویی را میشود پیدا کرد. که خب در پیشبرد روایت داستان، ایجاد حس تعلیق، چگونه و چرایی افکار و رفتار راوی و تاثیرگذاری دیگر شخصیتهای داستانها که اغلب دور و چهبسا نامرئی هستند، کمککننده بوده است.
تعدادی از داستانهای مجموعه «مُرده خوار» پیشتر موفقیتها و جوایزی همچون جایزه ادبی صادق هدایت را برای نویسندهشان به همراه داشتهاند. رفیع با اشاره به تاثیر جوایز ادبی برای نگارش داستانهای بعدی، گفت: نظر شخصی من این است که جوایز ادبی که از اعتبار مناسبی برخوردار باشند، علاوه براینکه به شناخت بیشتر فضای ادبیات امروز جامعه کمک میکنند، به نوعی به اعتماد به نفس خود نویسنده هم کمک میکنند. اینکه نویسنده بفهمد داستانهایش چقدر میتواند خودش را از بین صدها و شاید هزار اثر دیگر بیرون بکشد و در چند مرحله در چشم داوران که اغلب خودشان نویسنده و منتقدان مطرحی هستند، جلب نظر کند و از صافی انتخابشان رد شود و در مرحله بعد مورد توجه مخاطبان بیشتری قرار بگیرد. مخصوصا در ابتدای راه باعث میشود خود نویسنده و هم دیگران مسیر او را جدیتر ببیند. اما خب کار را هم برای انتخابهای بعدی و مجموعه کردن داستانها سختتر میکند. چون به مرور باید خودت را از زیر سایه این بحث که «حالا یک یا چند داستان که جایزه گرفته، داری دلیل ندارد که نویسنده قابل قبولی باشی»، بیرون بکشی و نشان بدهی که تمام داستانها (مثلا در همین کتاب مرده خوار که ۱۲ داستان دارد) در سطح و اندازهای بودهاند که قابل چاپ شدن و خوانده شدن توسط مخاطبان زیادی باشند.
وی درباره بازه زمانی نگارش داستانهای این مجموعه، گفت: چون این اولین کتاب چاپ شده از من است. داستانها در بازه زمانی پراکندهای نوشته شدهاند. به طور کلی میتوانم بگویم بین بازه زمانی 1394 تا 1398 نوشته و پردازش شدهاند.
مجموعه داستان «مُرده خوار» نوشته سحر رفیع، در 107 صفحه، به قیمت 34 هزار تومان، در قطع رقعی و جلد شومیز، از سوی نشر چشمه منتشر شد.
