مجموعه داستان «وروجک‌های آتش‌پاره» [BOBКA ГPУШИH И ДPУГИE] اثر یوری سوتنیک [Yuri Sotnik] با ترجمه مریم شیرازی توسط نشر گویا منتشر شد.

وروجک‌های آتش‌پاره» [BOBКA ГPУШИH И ДPУГИE] اثر یوری سوتنیک [Yuri Sotnik]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از هنرآنلاین؛ مریم شیرازی با این توضیح که یوری سوتنیک با این مجموعه به مخاطبان فارسی‌زبان معرفی شده است؛ گفت: این نویسنده که متولد ۱۹۱۴ بود در سال ۱۹۹۷ از دنیا رفته است. شغل‌های متفاوتی داشته از بازیگری، دستیاری لابراتور عکاسی، دبیری روزنامه و...؛ اما وقتی وارد عرصه نویسندگی می‌شود فقط به این کار می‌پردازد، از اعضای انجمن ادبی خلاق بوده و جایزه‌های متعددی گرفته است. آثارش به زبان‌های مختلفی ترجمه شده‌اند.

او با بیان این که «وروجک‌های آتش‌پاره» به‌لحاظ آموزشی مجموعه‌ای تاثیرگذار است بدون این که حالت دستوری داشته باشد، ادامه‌داد: در واقع، یوری سوتنیک به مخاطبانش این امکان را می‌دهد که خود را در موقعیت‌های مختلف و بعضا خنده‌داری قرار بدهند که قهرمان‌های داستان‌ها در آن‌ها گرفتار می‌شوند و به‌فکر چاره‌جویی بیفتند. این کتاب جزو آثاری است که در کشور روسیه علاوه‌بر کودکان و نوجوانان، والدین هم آن را می‌خوانند و مجموعه معروفی محسوب می‌شود.

شیرازی این مجموعه را حاوی ۱۱ داستان با عناوین «ارشمیدوس وفکا گروشین»، «مربی‌های حیوانات»، «اولین و آخرین فیلم بزن‌بزنی که ساختم»، «مربی شنا»، «افعی»، «روزی که مستقل شدم»، «وقتی همه امیدها به من بود»، «مزه‌پرانی‌های آنتوشا»، «ماسک»، «نوه توپچی» و «چطور نجات پیدا کردم» دانست و افزود: کتاب فضای بسیار شادی دارد و داستان‌ها طنز ظریفی دارند. از شیطنت‌های بچه‌ها در زمینه‌های مختلف و در عین حال تجربه‌های آن‌ها می‌گوید. شخصیت‌ها همگی زیر ۱۲ سال هستند. نویسنده در این مجموعه به بچه‌ها اجازه می‌دهد تا جایی که می‌خواهند شیطنت و حتی اشتباه کنند ولی در ضمن داستان نتیجه کار آن‌ها را نشان می‌دهد. بچه‌ها نیز خوشحال می‌شوند آزادی عمل دارند و بزرگ‌ترها در کارهای آن‌ها‌ دخالت نمی‌کنند ولی نتیجه متفاوت است.

این مترجم درباره برخی مضامین داستان‌های مجموعه «وروجک‌های آتش‌پاره»، اظهارداشت: مضمون بیشتر داستان‌ها، از جمله «ارشمیدس وفکا گروشین» و «ماسک» دست زدن به تجربه‌‌های نو بدون بهره‌گرفتن از کمک و راهنمایی بزرگ‌ترها و افراد دارای دانش یا صلاحیت لازم و در نتیجه پیامدهای ناخوشایند این رفتار است. در «مربی‌های حیوانات» قهرمان داستان به‌خاطر یک حرکت نسنجیده دچار وجدان‌درد می‌شود و به فکر جبران می‌افتد.

شیرازی که پیش‌تر از چند نویسنده روسی همچون ولادیمیر سوته‌یف و نیکالای نوسف برای کودکان و نوجوانان کتاب ترجمه کرده، درباره ویژگی آثار نویسندگان روسی، گفت: پرداختن به مسایل تربیتی، آموزشی و اخلاقی مهم‌ترین ویژگی آثار نویسندگان کودک و نوجوان در روسیه است. یعنی جامعه به‌طور جدی از کسی که به نوشتن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال می‌پردازد انتظار دارد از معلومات گسترده‌ای، از جمله در زمینه‌ روان‌شناسی، جامعه‌شناسی، تربیتی و ... برخوردار و با دنیای کودکان و نوجوانان به‌خوبی آشنا باشد. به همین دلیل، هر کسی نمی‌تواند به این راحتی در این زمینه فعالیت کند.

کتاب «وروجک‌های آتش‌پاره» در فهرست کتاب‌های توصیه‌‌شده‌ وزارت فرهنگ روسیه قرار دارد و مترجم امیدوار است خواندن آن هم موجب شادی مخاطبان کودک و نوجوانان ایرانی شود، هم به رشد و پرورش فکری آن‌ها کمک کند.

وروجک‌های آتش‌پاره در ۲۴۲ صفحه , با قیمت ۹۵ هزار تومان توسط نشر گویا عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...