کتاب «ایده‌های بزرگ دختران و پسران بلندپرواز» نوشته آلن دوباتن با ترجمه شهاب‌الدین عباسی منتشر شد.

به گزارش ایسنا، این کتاب با عنوان فرعی «کتابی برای ذهن‌های کنجکاو» در ۱۷۷ صفحه، با شمارگان ۳۳۰۰ نسخه و قیمت ۴۵هزار تومان توسط فرهنگ نشر نو منتشر شده است. 

نوشته پشت جلد کتاب: کودکان و نوجوانان بی‌آن‌که کسی تشویق‌شان کند، بعضی از بزرگترین پرسش‌های زندگی را مطرح می‌کنند. «ایده‌های بزرگ برای دختران و پسران بلندپرواز» می‌کوشد غریزه فلسفی طبیعی ما را به کار بگیرد و با معرفی و توضیح بعضی از درخشان‌ترین ایده‌های فلسفی آن را پرورش بدهد. این کتاب ما را به دیدار با شخصیت‌های پیشگام فلسفه از سراسر جهان و از همه دوره‌ها می‌برد و کمک می‌کند مسائل زندگی را بهتر درک کنیم و در حل آن‌ها مهارت بیشتری کسب کنیم. 

در «ایده‌های بزرگ دختران و پسران بلندپرواز» با اشاره به زندگی برخی از دانشمندان و مشاهیر تاریخ، ایده‌هایی از سقراط، لودویگ ویتگنشتاین، سیمون دو بووار، ابن‌سینا، زرا یاکوب، سنکا، ماتسوئو باشو، آلبر کامو، رنه دکارت، کنفوسیوس، هایپشیا، ژاک روسو و ... آمده است

حکومتی که بنیادش بر تمایز و تبعیض میان شهروندان شکل گرفته است به همان همبستگی اجتماعی نیم‌بند هم لطمات فراوانی وارد می‌کند... «دولت صالحان» همان ارز زبان‌بسته را به نورچشمی‌ها، یا صالحان رده پایین‌تر، اهدا می‌کند... مشکل ایران حتی مقامات فاسد و اصولا فساد نیست. فساد خود نتیجه حکمرانی فشل، نبود آزادی و اقتصاد دولتی است... به فکر کارگران و پابرهنگان و کوخ‌نشینانید؟‌ سلمنا! تورم را مهار کنید که دمار از روزگار همان طبقه درآورده است، وگرنه کاخ‌نشینان که کیف‌شان با تورم کوک می‌شود ...
عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...