دفتر اول «مینی‌­داستانیسم» شامل ۴۰ داستان کوتاه و خیلی کوتاه آلترناتیو منتشر شد.

مینی‌­داستانیسم

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب که ۴۰ داستان کوتاه و خیلی کوتاه آلترناتیو از خلیل اسماعیلی، اسرین ملک­‌محمد، امید وکیلی­‌نژاد، زهرا نوری، نگین صادقی­‌پور، و مهشید سلیمانی را در بر می‌­گیرد در انتشارات ناظرزاده کرمانی منتشر شده است.

اسماعیلی در این‌باره می­‌گوید: ما در این مجموعه سعی کرده‌­ایم با نگاهی آسیب‌­شناسانه به برخی موضوعات و مسائل اجتماعی پیرامون­‌مان، داستان­‌هایی کوتاه و حتی خیلی کوتاه را که به‌اصطلاح به داستان­‌های مینی‌مال و فلش­‌فیکشن معروف‌­اند در قالبی متفاوت­‌تر به نگارش درآوریم؛ درواقع ما می­‌خواستیم ضمن احترام به اصول و قواعد کلاسیک داستان‌­نویسی، در این راه دست به تجربه­‌های جدیدتری هم بزنیم و صرفاً کپی دست چندمی از آثار بزرگان نباشیم. البته ما هنوز ابتدای راهیم و تا سرمنزل مقصود، بسیار مانده است؛ اما امیدواریم که نسبت به بضاعت­مان موفق بوده باشیم. این مجموعه به امید خدا و یاری مخاطبان، قرار است ادامه داشته باشد و به­‌زودی دفتر دوم نیز منتشر خواهد شد.

از این گروه پیش‌تر دو مجموعه نمایشنامه با عناوین مجموعه نمایشنامه‌های نو در پنج دفتر (انتشارات نودا)، و مجموعه نمایشنامه­‌های دراما در چهار دفتر (انتشارات ناظرزاده کرمانی) منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...