مجموعه داستان‌های کوتاه و طرح‌های فرزانه آقائی‌پور با عنوان «پری» راهی بازار کتاب شده است.

داستان‌های کوتاه و طرح‌های فرزانه آقائی‌پور «پری»

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۴۰۰ صفحه با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۱۹۰ هزار تومان در نشر ترنجان منتشر شده است.

در نوشته پشت جلد کتاب آمده است: کتاب «پری»، مجموعه چهل و دو داستان کوتاه است. داستان‌ها واقع‌گرایانه هستند؛ در بسیاری از زمینه‌ها، از جنگ، خصوصیات فردی، آرزوها، تلاش‌ها، موفقیت‌ها و ناکامی‌ها، رویاها، ترس‌ها، وسواس‌ها، عشق، خیانت، گسل‌های بین‌افراد در موارد مختلف و... .

بیشتر قهرمانان، زن هستند؛ زنانی که از کنار جریان زندگی، بی‌احساس رد نمی‌شوند، در محیط کار و زندگی فعال هستند و مُهر خود را بر رویدادها می‌گذارند.

در برشی از داستان «نوشو جان» می‌خوانیم:

آقا جلیل از آمریکا چندبار تلفنی با نوشین صحبت کرد و هر بار نوشین فریاد می‌زد «نه، پدر! این کار را نکنید. لطفا فکر کنید!» یک بار گفت «روی من حساب نکنید. از عهده من خارجه.» یک بار هم گفت «اگر اون رو با خودتون بیارید، من از این خونه می‌رم.» وقتی از پدر خواسته بود گوشی را بدهد به ستاره، پدر گفته بود «لازم نیست با او صحبت کنی. نگران نباش، خودم ترتیبش رو می‌دم.»
- پدر! شما هنوز ستاره رو نشناختین.
- نوشین جان! لطفا از این جریان با کسی صحبت نکن، حتی پروین و شوهرش.
بالاخره پدر بازگشت و فرزند چهارساله وعقب‌افتاده ستاره را هم با خود آورد. فرزندی که معلوم نشد نه ستاره او را می‌خواسته و نه همسر آمریکایی‌اش. البته بهانه آن‌ها، شروع یک کار بود که می‌بایست هر دو، شبانه‌روز وقت صرفش کنند. حتی آقاجلیل هم این موضوع را باور نکرده بود، اما نمی‌توانست جوابی قاطع به دخترش بدهد. با وجود این، مرتب به نوشین می‌گفت که نگه‌داری از او موقتی است.

همچنین در توضیح طرح جلد کتاب آمده است:
این طرح اثر زنده‌یاد هانیبال الخاص است که به نویسنده (فرزانه آقائی‌پور) اهدا شده است.
فرزانه آقایی‌پور(زاده ۱۳۲۷، خاش) در سال ۱۳۴۹ کارشناسی مهندسی برق را از دانشگاه صنعتی شریف دریافت کرده و تا سال ۱۳۶۳ به کار در این زمینه مشغول بوده‌است و از آن زمان به نویسندگی اشتغال دارد.

«هنر و داوری»، «رستم و اسفندیار»، «ستار قره‌داغی»، «پارک اتابک»، «یارمحمدخان با چه کسی می‌جنگد؟»، «رضاخان در یک نمایش عجیب»، «خانه شماره ۱۰۹ خیابان کاخ»، «سیما» و «نسترن» از جمله آثار او هستند.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...