بیستمین شماره دوماهنامه ادبی «چامه» با ویژه‌نامه‌ای برای سیروس نوذری (شاعر) منتشر شد.

بیست چامه ویژه‌ سیروس نوذری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، محمدصادق رحمانیان، مدیر و سردبیر این دوماهنامه ادبی در سرمقاله این شماره در مطلبی با عنوان «برنده نوبل و الهام از زبان و ادب فارسی» آورده است: «جایزه نوبل ادبی امسال به عبدالرزاق گورنه (قُرنه) تعلق گرفت. رمان‌نویس زنگباری که اصالتی یمنی دارد. پدر و مادر او در شرق یمن؛ یعنی حضرموت و در «الشهر» به دنیا آمده‌اند. نویسندگان عرب پس از انتشار برنده شدن او اظهار تأسف کرده‌اند که تاکنون رمانی از او را مطالعه نکرده‌اند و این موضوع را جزو شگفتی‌های نوبل ادبی قلمداد می‌کنند. مترجمان عرب حداقل ده کتاب او را پس از اعلام برنده‌ شدنش به زبان عربی ترجمه کرده‌اند. رمان‌های عبدالرزاق گورنه بر تبعیض نژادی، هویت و جست‌وجوی ریشه‌ها تمرکز دارند. همچنین دارای سبکی است که به شدت به حافظه متکی است، زیرا اغلب گذشته را با همۀ چیزهای موجود در آن زنده می‌کند. انتشار خبر اعطای نوبل ادبیات به عبدالرزاق گورنه، باعث شور و شعف هموطنانش در زنگبار نیز شد؛ جایی که البته افراد کمی کتاب‌های او را خوانده‌اند. باید منتظر ماند تا ترجمه آثارش از انگلیسی به زبان فارسی منتشر شود تا بتوان آرا و اندیشه‌هایش را بازکاوی کرد. او در مصاحبه‌اش با سایت جایزه نوبل خود را مدیون قرآن کریم و ادبیات فارسی دانسته است».

در چامه جدید همچنین نصرت‌الله مسعودی با ۲۵ شعر، تازه‌ترین آثار خود را عرضه کرده است.

در بخش داستان، داستان‌های کوتاهی را از محمدجواد جزینی (درخت‌گیسو)، فیروزه آقامحمدی (آنتیوس از شنل)، عترت اسماعیلی (آفتاب‌گردان‌ها در انتهای ریل قطار روییده‌اند)، حسن بهرامی (سر کتاب)، حوریه رحمانیان (پروانگی)، لیلا باقری (قبر) و مهدی شاطر (من از مارکز خفن‌ترم) می‌خوانیم. کارشناسی بخش داستان بر عهده محمدجواد جزینی است.

در بخش «شعر زمان» نیز تازه‌ترین سروده‌های این شاعران چاپ شده است: هرمز علی‌پور، شهاب مقربین، سیاوش احمد (رحمت حقی‌پور)، فرامرز سه‌دهی، علی جهانگیری، جلیل قیصری، نرگس الیکایی، علی مشکات، هوشنگ عباسی، علی پیرنهاد، زینب فرجی، تارا کسرایی، حامد معراجی، داوود ملک‌زاده، شهین راکی، نوید بازیار، مریم سیدافقهی و میثم امیری. این بخش زیر نظر ضیاءالدین خالقی آماده می‌شود.

علاوه‌بر این، ویژه‌نامه این شماره از «چامه» با نام «من کلاغ خودم هستم» و مطالبی با عنوان‌های «بگو چه نام دارد، لرزش بنفشه‌ای در باد؟»، «دفاع از اشیاء»، «بر ایوان چراغی نیست» و ... همراه است. در این بخش علاوه‌بر بازنشر برخی نقدها، مصاحبه‌ای بلند با سیروس نوذری، شاعر و پژوهشگر ادبی، آمده است. صادق رحمانی عهده‌دار این گفت‌وگو بوده است و یادداشت‌ها و مقالاتی نیز درباره او و از این نام‌ها دیده می‌شود: کیوان اصلاح‌پذیر، فیض شریفی، پوران کاوه، فرزاد کریمی، کاوه گوهرین، حمیدرضا شکارسری و محمود سنجری. کیوان اصلاح‌پذیر دبیری ویژه‌نامه سیروس نوذری را در شماره بیستم «چامه» بر عهده داشته است.

بخش شعر و ترجمه این مجله با نام‌هایی همچون پرویز عباسی داکانی، مریم یوسفی نصیری‌نژاد، رحیم چراغی، الکساندر بلوک، ناصر بایزیدی، سارا پیشان، پل سلان، امیل چیوران، مسعود غفوری و کاوه اکبر همراه است. نگاهی به شعر و ادبیات رومانی، صلاح نیازی؛ شاخه‌ای با درختی عجیب، و ترجمه شعرهای صلاح نیازی شاعر عراقی مقیم لندن، توسط محمد الامین الکرخی و صادق دارابی در این بخش آمده است.

در بخش «چامک» جستارها، نقد کتاب و پژوهش‌های تازه‌ای از نویسندگان و شاعران به چاپ رسیده است. نوشته‌هایی از هاروکی موراکامی، سامره‌ عباسی، محسن آریاپاد، علی پورحسن، راحله بهادر و جان مالوی‌هیل نیز در بخش «چامک» به چشم می‌خورد.

همچنین شماره بیست و یکم‌دوماهنامه ادبی «چامه» که هفته اول دی ماه ۱۴۰۰ منتشر می‌شود، ویژه‌نامه‌ای برای‌ علی موسوی گرمارودی، ادیب و شاعر، خواهد بود که رضا اسماعیلی، شاعر و منتقد دبیر این بخش خواهد بود.

«چامه» شماره بیستم در ۲۰۰ صفحه عرضه شده است و علاقه‌مندان می‌توانند برای خرید نسخه الکترونیکی به قیمت ۱۲ هزار تومان، به فروشگاه اینترنتی فیدیبو و جار مراجعه کنند.

................ هر روز با کتاب ...............

انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...