برگزیدگان نخستین دوره جایزه شعر ساعد باقری معرفی شدند.

نخستین دوره جایزه شعر ساعد باقری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا، مراسم اختتامیه نخستین دوره جایزه شعر ساعد باقری شامگاه چهارشنبه، ۱۲ شهریورماه در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

این رویداد با هدف پاسداشت شعر معاصر فارسی و بزرگداشت ساعد باقری، شاعر و پژوهشگر نام‌آشنای ادبیات برگزار شد.

در آغاز برنامه، عبدالمهدی نوری، دبیر جایزه شعر ساعد باقری، گزارشی از روند برگزاری نخستین دوره این جایزه ارائه داد. او با اشاره به آمار و ارقام مربوط به آثار رسیده، تعداد شرکت‌کنندگان و مراحل داوری، به تشریح برنامه‌های کانون مستقل آیینه پرداخت و تاکید کرد که این جایزه تنها با حمایت بخش خصوصی برگزار شده و کاملاً مستقل است.

سپس نامزدهای نهایی جایزه شعر ساعد باقری در بخش‌های مختلف برنامه به شعرخوانی پرداختند.

ساعد باقری در سخنانی به جایگاه شعر در فرهنگ و هویت ایرانی پرداخت و ضمن قدردانی از شاعران و برگزارکنندگان، بر ضرورت توجه به شعر معاصر به‌عنوان بخشی جدی از فرهنگ ملی تأکید کرد.

بخش دیگری از مراسم به خواندن بیانیه هیأت داوران اختصاص داشت که توسط کبری موسوی قهفرخی، شاعر و عضو هیأت داوران، خوانده شد. در این بیانیه ضمن تشریح معیارهای داوری، به اهمیت کشف و حمایت از استعدادهای جوان در شعر معاصر اشاره شده بود.

پس از خواندن بیانیه، رونمایی از کتاب جایزه شعر ساعد باقری انجام شد. این کتاب که شامل آثار برگزیده نخستین دوره جایزه است، با حضور احمد مسجدجامعی و امیرعلی سلیمانی، مدیر انتشارات «نزدیک‌تر»، رونمایی شد.

در بخش پایانی برنامه، برگزیدگان نخستین دوره جایزه شعر ساعد باقری به شرح زیر معرفی شدند:

روح‌الله سرطاوی از استان فارس به عنوان برنده جایزه اصلی انتخاب و تقدیر شد.
علی فرزانه موحد از قم به عنوان شاعر شایسته تقدیر معرفی شد.

در نخستین دوره این جایزه، ۱۵۳۷ اثر متعلق به ۵۵۴ شاعر از ۲۹ استان کشور و ۶ اثر از خارج از کشور به دبیرخانه جایزه رسید که (به ترتیب حروف الفبا:) نجمه باقی‌پور، داوود جمالی، روح‌الله سرطاوی، محمد عسگری‌ساج، علی فرزانه‌موحد، سعید مبشر، سارا متقی، هفت شاعر راه یافته به مرحله نهایی جایزه ساعد باقری بودند. کانون ادبی مستقل آیینه با همکاری نشر نزدیک‌تر و خانه هنرمندان ایران این مراسم را برگزار می‌کنند.

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...