مراسم اعلام برنده جایزه بوکر بین‌المللی برگزار شد و «شب‌ها همه خون‌ها سیاه است» [At Night All Blood Is Black] نوشته دیوید دیوپ [David Diop]، نویسنده سیاه‌پوست فرانسوی به عنوان برنده معرفی شد تا دیوپ اولین نویسنده فرانسوی برنده بوکر شود.

شب‌ها همه خون‌ها سیاه است» [At Night All Blood Is Black] نوشته دیوید دیوپ [David Diop]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، مراسم اعلام برنده بوکر بین‌المللی به دلیل شیوع ویروس کرونا به صورت آنلاین برگزار شد و دیوید دیوپ فرانسوی و آنا موسچوواکیس، مترجم کتاب موفق شدند جایزه 50 هزار پوندی را با خود به خانه ببرند. آقای دیوپ پیش از این در میان نامزدهای جایزه معتبر گنکور در فرانسه هم قرار گرفته است.

«شب‌ها همه خون‌ها سیاه است» از زاویه دید آلفا نادیه، سربازی فرانسه در جنگ جهانی اول روایت می‌شود و داستان دیوانه شدن نادیه در میدان نبرد را هنرمندانه ارائه می‌کند.

لوسی هیوز-هالت، رییس هیئت داوران امسال درباره برنده گفت: «داستانی جذاب و شگفت‌انگیز که شاعرانه و در عین حال شوکه‌کننده است و به شکلی وارد ناخودآگاه خواننده می‌شود که فراتر از عقل و حتی موضوع کتاب است. باید این کتاب را بخوانید و بی‌شک پس از خواندنش تغییر می‌کنید.»

دیوید دیوپ در فرانسه به دنیا آمد و در سنگال بزرگ شد و در حال حاضر در دانشگاه پاو در جنوب فرانسه به تدریس ادبیات مشغول است. دیوپ اولین نویسنده فرانسوی است که برنده جایزه معتبر بوکر می‌شود.

جایزه 50 هزار پوندی بوکر بین‌المللی، که طبق قانون باید به طور مساوی بین نویسنده و مترجم اثر برنده تقسیم شود، پیش از این به نویسندگانی چون اولگا توگارچوک، نویسنده لهستانی و نوبلیست سال 2018 و هان کنگ، نویسنده کره‌ای رسیده است.

فرانسه و اسپانیا هر کدام با داشتن دو نماینده بیشترین حضور را در فهرست نهایی داشتند. پس از آن دانمارک و روسیه هر کدام با یک اثر در میان نامزدهای نهایی بوکر بین‌المللی در سال 2021 حضور داشتند.

«خطرات سیگار کشیدن در رختخواب» نوشته ماریانا انریکز و ترجمه مگان مکداول از اسپانیا، «وقتی جهان را درک نمی‌کنیم» نوشته بنجامین لاباتوت و ترجمه آدرین نستان وست از اسپانیا، «کارمندان» نوشته اُلگا ریون و ترجمه مارتین آیتکن از دانمارک، «به یاد خاطره» نوشته ماریا استوپونوا و ترجمه ساشا داگدیل از روسیه، «جنگ بیچارگان» نوشته اریک وویلارد و ترجمه مارک پولیزوتی از فرانسه دیگر آثار حاضر در فهرست نهایی بودند.

هیئت پنج نفره داوران برای انتخاب نامزدهای اولیه 125 کتاب را مورد بررسی قرار دادند. لوسی هیوز-هالت، مورخ و رییس هیئت داوران درباره آثار بررسی‌شده امسال گفت: «مهاجرت، دردهای ناشی از آن و همچنین ارتباط بین دنیای مدرن از موضوعات اصلی آثار شرکت‌کننده در سال جاری بود. همه نویسندگان در کشورهای خودشان نیستند. خیلی‌ها در کشور خودشان حضور دارند و داستان‌های شگفت‌انگیزی می‌نویسند. نویسندگان از مرزها عبور می‌کنند و کتاب‌ها نیز مرزها را درمی‌نوردند.»

جایزه بوکر بین‌المللی هر سال برگزار و به آثاری تعلق می‌گیرد که به زبان انگلیسی ترجمه و در بریتانیا و ایرلند منتشر شده باشد. تلاش بنیاد بوکر ترغیب و تشویق آثار داستانی در سراسر دنیا و ارتقای کار مترجمین است. رمان‌ها و مجموعه‌های داستان کوتاه اجازه حضور در این رقابت بزرگ و مهم را دارند. جایزه پنجاه هزار پوندی بین نویسنده و مترجم اثر برنده به طور مساوی تقسیم می‌شود.

سال گذشته «ناراحتی شب» نوشته ماریکه لوکاس رینولد و ترجمه میشل هاچیسون از هلند به عنوان برنده معرفی شد.

................ هر روز با کتاب ...............

بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...