کتابی از فیلم‌نامه «سفرهای هامی و کامی» اثر زنده‌یاد «نادر ابراهیمی» به صورت اثری کمیک استریپ برای اولین‌بار در ایران چاپ شد.

به گزارش مهر،  سفرهای «هامی و کامی» سریال جذابی که در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ از تلویزیون ملی ایران پخش شد، سریالی که نادر ابراهیمی نوشته بود و برای نسل‌هایی خاطره‌ساز شد. سریال هامی و کامی از آن دستاوردهایی بود که با حضور نادر ابراهیمی، محمدعلی کشاورز، پوراحمد و مهرداد فخیمی و مریم زندی و شکور لطفی به عنوان یکی از ماندگارترین‌های سینمای ایران شناخته می‌شود.

به تازگی براساس فیلم‌نامه‌ی به جا مانده از نادر ابراهیمی و با نظارت خانواده‌ او، مجموعه‌ چهارجلدی در قالب کمیک استریپ و داستان تصویری از سوی انتشارات شهرقلم منتشر شده است. تصویرگری این مجموعه به عهده  حسین صافی است و قرار است انتشار این مجموعه در چهارده جلد ادامه داشته باشد.

سفرهای هامی و کامی داستان‌هایی است تو در تو و در دل یکدیگر که راوی‌شان دو کودک هستند، دو کودکی که به واسطه‌ یک اتفاق از دنیای آدم‌بزرگ‌ها رها می‌شوند و سفرهای دور و درازی به دور تا دور ایران را تجربه می‌کنند.

 یک متخصص آموزش و پرورش، نظریه‌ای ارائه می‌دهد بر این اساس‌که بچه‌ها لازم نیست مدرسه بروند تا آموزش ببینند. می‌توان آن‌ها را به حال خود رها کرد، و با نظارت مخفیانه، یعنی بی آن‌که خودشان متوجه باشند، رهای‌شان کرد به امان خدا، و در این صورت، خواهیم دید که خودشان سربلند و آموزش دیده از «سفرهای دور و دراز» شان باز خواهند گشت. بنابراین، هامی و کامی، دو شاگرد مدرسه که هشت و ده ساله‌اند با دو اتومبیل جداگانه راهی چنین سفری می‌شوند و در هر قسمت ماجراهای جدیدی را از سر می‌گذرانند.

در واقع پس از پایان مرحله آموزش مهارت‌ها، و اطمینان از دریافت نسبی چگونگی طرح از سوی هامی و کامی، همهٔ وسیله‌ها و ابزاری که برای یک زندگی مستقل لازم است، در دسترس این دو گذاشته می‌شود. (حتی ماشین) دو نوجوان با دلهره و شور بسیار از خانواده‌ها و دوستان خود خداحافظی می‌کنند و سفر دور و دراز خود را به اقصا نقاط ایران آغاز می‌کنند. در این سفرها، پژوهشگران بدون اینکه بچه‌ها بدانند از دور مواظب بچه‌ها هستند. بچه‌ها آزادند هر کاری دوست دارند انجام بدهند، به هرجا می‌خواهند بروند و هر باوری که دارند به زبان بیاورند و انجام بدهند…

این مجموعه به واسطه‌ی تصویرگری‌ها و کمیک استریپ‌هایی که حسین صافی تصویرسازی کرده و داستانی که بازآفرینی شده برای کودک امروز قابل لمس است. هامی و کامی در جلدهای «مهمانی فراموش‌نشدنی»، «جنگجوی جوان و طرح بزرگ»، «در جست‌وجوی دو بچه‌ی کاملا معمولی» و «چه کسانی انتخاب می‌شوند؟» مهیای این سفر عجیب می‌شوند، دو کودکی که دنیای آدم‌بزرگ‌ها را بدون مراقبت‌های لازم تجربه می‌کنند.

در پشت جلد این مجموعه آمده است: «شبیه هیچ سفر دیگری نیست، دو سال سفر کردن و مدرسه نرفتن خیلی خیلی هیجان‌انگیز است و البته کمی هم نگران کننده، بعدش چه اتفاقی می‌افتد؟ دوباره به مدرسه راهمان می‌دهند؟ عازم این سفر شدن، تصمیم سختی است، اما هامی و کامی و خانواده‌هایشان این ریسک را می‌پذیرند. آیا در میانه‌ی راه پشیمان می‌شود؟»

قیمت هر جلد از این مجموعه ۱۶ هزار و ۵۰۰ تومان است و در تیراژ ۲۰۰۰ نسخه از سوی انتشارات شهرقلم منتشر شده است.

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...