«سه،‌ دو‌، یک شادی»؛ سومین مجلد از سه‌گانه زیست اخلاق‌مدار نوشته سیدعلی شجاعی توسط نشر نیستان روانه بازار نشر شد.

«سه،‌ دو‌، یک شادی سیدعلی شجاعی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم،‌ شجاعی بعد از سه‌گانه‌های «فلسفه برای کودکان» و «مهارت‌های زندگی برای کودکان» و انتشارشان به بیش از هشت زبان در کشورهای مختلف و برنده شدن بیش از پنج جایزه داخلی و خارجی این بار سه‌گانه زیست اخلاق‌مدار را برای کودکان تالیف کرده است.

این مجموعه تلاش دارد در سه محور اساسی اخلاقی را برای مخاطب کودک و نوجوان تبیین کند، «سه‌، دو،‌ یک شادی» سه‌گانه سوم از این مجموعه است،‌ پیش از این «باغبان خاک دیگری» با مفهوم صبر و «این من‌های بازیگوش» با موضوع خرد جمعی اولین و دومین جلد از این سه‌گانه منتشر و مورد استقبال مخاطب قرار گرفته بود.

شجاعی در گانه سوم این مجموعه یعنی «سه‌،‌ دو،‌ یک شادی» اخلاق پسندیده دیدن داشته‌ها و لذت بردن از آن‌ها و توانایی شادی با هر چه هست را مضمون قصه قرار داده است.

شجاعی داستان کودکان محله‌ای را روایت می‌کند که عصر آخرین روز تابستان می‌خواهند حسابی خوش ‌بگذارنند،‌ اما به سراغ هر بازی و وسیله‌ای که می‌روند،‌ موفق نمی‌شوند... .

تصویرگری‌های کتاب تازه شجاعی را نیز نرگس طهماسبی بر عهده داشته است،‌ طهماسبی تلاش کرده است که تکنیک را هم شأن ایده ببیند و همچنان که در پی نوآوری مضمون است، در اجرا هم سرآمد باشد. آنچه در آثار وی بیش از همه چیز به چشم می‌آید پیگیری خلاقیت توأمان محتوا و قالب است و رسیدن به نقطه‌ای که برای هر دو حوزه بهترین ترکیب تقدیم مخاطب شود.

او در کتاب تازه شجاعی تلاش کرده علاوه بر موفقیت‌آفرینی‌هایی افزون بر متن، از دنیای رئال داستان نیز قدم بیشتر بگذارد و جهان خیال‌انگیز کودک را از هر سو گسترده‌تر کند.

انتشارات نیستان این کتاب را در 32 صفحه گلاسه به قیمت 66هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...