برندگان بخش ادبی جایزه پولیتزر ۲۰۲۳ [Pulitzer prize] در شاخه‌های مختلف همچون ادبیات داستانی، شعر و زندگی‌نامه معرفی شدند و نام یک نویسنده ایرانی‎‌تبار نیز در بین برگزیدگان امسال به چشم می‌خورد.

دیو سرمسی» [Demon Copperhead] باربارا کینگسالور [Barbara Kingsolver]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا،‌ فهرست برگزیدگان بخش ادبیات جایزه پولیتزر ۲۰۲۳ درحالی در بخش‌های مختلف اعلام شد که در شاخه داستانی دو کتاب به عنوان برنده معرفی شدند.

در بخش داستانی، کتاب «دیو سرمسی» [Demon Copperhead] که با الهام از رمان «دیوید کاپرفیلد» به قلم باربارا کینگسالور [Barbara Kingsolver] منتشر شده است و رمان «اعتماد»‌ [Trust] به قلم هرنان دیاز [Hernan Diaz] که در آن به موضوعاتی همچون خانواده،‌ جاه‌طلبی و ثروت در سبک‌های مختلف ادبی پرداخته شده است به عنوان آثار برگزیده معرفی شدند.

در بخش نمایشنامه نیز «انگلیسی»‌ نوشته ساناز توسی []،‌ نویسنده آمریکایی ایرانی‌تبار به عنوان اثر برنده انتخاب شد. این نمایشنامه درباره چهار فرد بزرگسال ایرانی است که برای یک آزمون زبان انگلیسی آماده می‌شوند.

در بخش تاریخ کتاب «قلمرو آزادی» نوشته «جفرسون کووی»‌ که سیر تکامل برتری سفیدپوستان را با بررسی ارتباط بین ایدئولوژی‌های ضددولتی و نژادپرستانه بررسی می‌کند به عنوان اثر برنده انتخاب شد.

همچنین در شاخه زندگینامه «جی من» نوشته «بورلی گِیج» برنده شد که درباره زندگی یکی از رئیس‌های «اف بی آی»‌ نوشته شده است.

«صادق باش»‌ نوشته «هوا سو» (Hua Hsu) نیز در بخش خاطرات و «سپس جنگ» نوشته «کارل فیلیپس» در شاخه شعر برگزیده شدند.

همچنین کتاب «نام او جورج فلوید است»‌ به قلم «رابرت ساموئل»‌ و «تولوز اولورونیبا»‌ به عنوان برنده بخش آثار غیرداستانی پولیتزر انتخاب شد.

................ هر روز با کتاب ................

دی ماهی که گذشت، عمر وبلاگ نویسی من ۲۰ سال تمام شد... مهر سال ۸۸ وبلاگم برای اولین بار فیلتر شد... دی ماه سال ۹۱ دو یا سه هفته مانده به امتحانات پایان ترم اول مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اخراج شدم... نه عضو دسته و گروهی بودم و هستم، نه بیانیه‌ای امضا کرده بودم، نه در تجمعی بودم. تنها آزارم! وبلاگ نویسی و فعالیت مدنی با اسم خودم و نه اسم مستعار بود... به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم ...
هنگام خواندن، با نویسنده‌ای روبه رو می‌شوید که به آنچه می‌گوید عمل می‌کند و مصداق «عالِمِ عامل» است نه زنبور بی‌عسل... پس از ارائه تعریفی جذاب از نویسنده، به عنوان «کسی که نوشتن برای او آسان است (ص17)»، پنج پایه نویسندگی، به زعم نویسنده کتاب، این گونه تعریف و تشریح می‌شوند: 1. ذوق و استعداد درونی 2. تجربه 3. مطالعات روزآمد و پراکنده 4. دانش و تخصص و 5. مخاطب شناسی. ...
کتاب نظم جامعه را به هم می‌زند و مردم با کتاب خواندن آرزوهایی پیدا می‌کنند که حکومت‌ها نمی‌توانند برآورده کنند... فرهنگ چیزی نیست که یک بار ساخته شود و تمام شود. فرهنگ از نو دائماً ساخته می‌شود... تا سال ۲۰۵۰ ممکن است مردم کتاب را دور بریزند... افلاطون می‌گوید کتاب، انسان‌زدایی هم می‌کند... کتاب، دشمن حافظه است... مک لوهان می‌گوید کتاب به اندازه تلویزیون دموکراتیک نیست و برای نخبگان است! ...
حریری از صوَر و اصوات طبیعت ژاپنی را روی روایتش از یک خانواده ژاپنی کشیده و مخاطب را با روح هایکوگون حاکم بر داستانش پیش می‌برد... ماجرای اصلی به خیانت شوئیچی به همسرش برمی‌گردد و تلاش شینگو برای برگرداندن شرایط به روال عادی‌... زنی که نمونه کامل زن سنّتی و مطیع ژاپنی است و در نقطه مقابل معشوق عصیانگر شوئیچی قرار می‌گیرد... زن‌ها مجبورند بچه‌هایی را بزرگ کنند که پدرهای‌شان مدت‌ها قبل فراموش‌شان کرده‌اند ...
اصطلاح راه رشد غیرسرمایه‌داری ابتدا در جلسات تئوریک بخش مطالعات کشورهای فقیر و توسعه‌نیافته کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی مطرح شد... ما با انقلابیون ضداستعمار ارتباط برقرار می‌کنیم و آنها را به ادامه مبارزه با امپریالیسم و قطع روابط اقتصادی با آن و حرکت به سمت خودکفایی تشویق می‌کنیم... اگر هم می‌خواهند رابطه تجاری بین‌المللی داشته باشند، با کشورهای کمونیستی ارتباط بگیرند... تنها جریان فکری که واقف بود که چه کاری باید انجام دهد، حزب توده بود ...