کتاب «ولادیمیر پوتین کیست؛ از لات محله تا رئیس‌جمهوری روسیه» [first person : an astonishingly frank self-portrait by Russia's president Vladimir] نوشته ناتالیا گیورکیان، ناتالیا تیماکووا و آندری کالسنیکوف [ Nataliya Gevorkyan, Vladimir Putin, Natalya Timakova, Andrey Kolesnikov] با ترجمه مژگان صمدی توسط انتشارات ققنوس راهی بازار نشر شد.

ولادیمیر پوتین شخص اول کیست؛ از لات محله تا رئیس‌جمهوری روسیه» [first person : an astonishingly frank self-portrait by Russia's president Vladimir] نوشته ناتالیا گیورکیان، ناتالیا تیماکووا و آندری کالسنیکوف [ Nataliya Gevorkyan, Vladimir Putin, Natalya Timakova, Andrey Kolesnikov]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، ». نسخه اصلی این‌ترجمه سال ۲۰۰۰ در روسیه منتشر شده و ترجمه‌ی دیگر آن به فارسی با عنوان «شخص اول: خودپرتره حیرت‌آور رییس‌جمهور روسیه» توسط فروغ پوریاوری و در نشر ثالث منتشر شده است.

کتاب دیگری که به‌تازگی درباره پوتین در بازار نشر ایران عرضه شده، «روسیه بدون پوتین؛ پول، قدرت و افسانه‌های جنگ سرد نوین» نوشته تونی وود با ترجمه پیروز اشرف است که انتشارات جهان کتاب آن را منتشر کرده است.

کتاب پیش‌رو دربرگیرنده گفتگوهای سه‌نویسنده آن با ولادیمیر پوتین سیاستمدار مهم و تاثیرگذار روسیه است که در قالب ۶ جلسه چندساعته انجام شده‌اند. این‌دیدارها و گفتگوها، بدون تشریفات رسمی و شب‌ها انجام شده‌اند و فقط یکی از آن‌ها در دفتر کار پوتین در کاخ کرملین برپا شده است. این‌که سه‌نویسنده پیش‌رو به سراغ پوتین و گفتگو با او رفته‌اند، به‌خاطر سوالی بوده که ترودی روبین خبرنگار آمریکایی در ژانویه ۲۰۰۰ در مجمع داووس پرسید: «آقای پوتین کیست؟».

پوتین در این‌کتاب خود را محصول کاملا ایدئال نظام تربیتی شوروی معرفی می‌کند. او مانند میلیون‌ها انسان رشده‌کرده تحت نظام شوروی، نداشته‌ها و آرزوهای خود را در مدینه فاضله‌ای که رئالیسم سوسیالیستی به تصویر می‌کشید محقق‌شده تلقی می‌کرد. خودش می‌گوید فقط یک‌مساله بود که بیش از هر چیز دیگر او را تحت تاثیر قرار می‌داد و آن این‌که چه‌طور می‌شود با قدرت کمی، در حد توانایی یک‌انسان، کاری انجام داد که یک‌ارتش قادر به انجام آن نیست.

«ولادیمیر پوتین کیست» سال ۲۰۰۰ یعنی زمانی‌که او برای انتخابات ریاست‌جمهوری نامزد شده بود، در روسیه منتشر شد و به‌گفته نویسندگانش قصد داشت نشان دهد پوتین که بود و به چه کسی تبدیل شد. مترجم کتاب می‌گوید نویسندگان این‌اثر کوشیده‌اند پوتین را از تولد تا آستانه تبدیل شدن به پوتینی که اینک دیگر می‌شناسیم بررسی کنند؛ پوتینی که هنوز پوتین نشده یا به زبانی دقیق‌تر، ولادیمیر از پوتین می‌گوید؛ از پوتینی که نوید می‌دهد یا پوتینی که در راه است (بود).

کتاب پیش‌رو ۹ فصل اصلی دارد که هرکدام از این‌فصول بخش‌های مختلفی را در بر می‌گیرند. این ۹ فصل به‌ترتیب عبارت‌اند از: «پسر»، «شاگرد مدرسه»، «دانشجو»، «متخصص جوان»، «مامور اطلاعاتی»، «دموکرات»، «مامور دولت»، «پدر خانواده» و «قائم مقام».

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

یکدفعه پله را بالا کشیدند و چه غلغله‌ای شد. مردم را گول زده بودند. از آن‌ها برای سوار شدن روی عرشه پول گرفته بودند ولی سوارشان نکردند. بعدا گفتند اگر مسافران عرشه را سوار می‌کردیم، برای کشتی اضافه‌بار می‌شد.

اگر ما با زرنگی سوار نمی‌شدیم، بایست همان‌جا روی اسکله می‌ماندیم، چرا که از پولی که در تایگا درآورده بودیم حتی یک کوپیک هم باقی نمانده بود. آخرین پول را برای خرید بلیت و کنسرو خرج کرده بودیم و واقعا معلوم نبود بدون پول چه‌کار بایست می‌کردیم. ما از همان اول رفتیم و در قایق‌های نجاتی که روی آب آویزان بودند مستقر شدیم. درست مثل ننو بود. من شب به آسمان چشم دوخته بودم و نمی‌توانستم از آن دل بکنم. کشتی می‌رفت و انگار که ستاره‌ها هم با کشتی حرکت می‌کردند. این حرف بین دریانوردان معروف است، اما برای من مثل یک کشف بسیار جالب بود. شب که مسافران اتاق‌ها را روی عرشه می‌دیدیم دلمان برای خودمان می‌سوخت. ما فقط آن‌قایق را داشتیم و کنسروِ گوشت و ستاره‌ها را. دوستِ صرفه‌جوی ما، که همان کنسرو را هم نداشت، بالاخره طاقت نیاورد و سری به رستوران زد اما با دیدن قیمت‌ها غذانخورده برگشت و با بی‌اعتنایی گفت: «خب، راستش بدم نمی‌آید کنسرو گوشت بخورم.» و دوست دیگر ما که تابع مقررات خشک بود گفت: «می‌دانی ما باید مراقب معده تو باشیم که سنگین نشود!» به این‌ترتیب او یک شبانه‌روزِ دیگر روزه گرفت. البته خیلی سخت بود، اما عادلانه!

این‌کتاب با ۲۳۲ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۸۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

آیا مواجهه ما با مفهوم عدالت مثل مواجهه با مشروطه بوده است؟... «عدالت به مثابه انصاف» یا «عدالت به عنوان توازن و تناسب» هر دو از تعاریف عدالت هستند، اما عدالت و زمینه‌های اجتماعی از تعاریف عدالت نیستند... تولیدات فکری در حوزه سیاست و مسائل اجتماعی در دوره مشروطه قوی‌تر و بیشتر بوده یا بعد از انقلاب؟... مشروطه تبریز و گیلان و تاحدی مشهد تاحدی متفاوت بود و به سمت اندیشه‌ای که از قفقاز می‌آمد، گرایش داشت... اصرارمان بر بی‌نیازی به مشروطه و اینکه نسبتی با آن نداریم، بخشی از مشکلات است ...
وقتی با یک مستبد بی‌رحم که دشمنانش را شکنجه کرده است، صبحانه می‌خورید، شگفت‌آور است که چقدر به ندرت احساس می‌کنید روبه‌روی یک شیطان نشسته یا ایستاده‌اید. آنها اغلب جذاب هستند، شوخی می‌کنند و لبخند می‌زنند... در شرایط مناسب، هر کسی می‌تواند تبدیل به یک هیولا شود... سیستم‌های خوب رهبران بهتر را جذب می‌کنند و سیستم‌های بد رهبران فاسد را جذب می‌کنند... به جای نتیجه، روی تصمیم‌گیری‌ها تمرکز کنیم ...
دی ماهی که گذشت، عمر وبلاگ نویسی من ۲۰ سال تمام شد... مهر سال ۸۸ وبلاگم برای اولین بار فیلتر شد... دی ماه سال ۹۱ دو یا سه هفته مانده به امتحانات پایان ترم اول مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اخراج شدم... نه عضو دسته و گروهی بودم و هستم، نه بیانیه‌ای امضا کرده بودم، نه در تجمعی بودم. تنها آزارم! وبلاگ نویسی و فعالیت مدنی با اسم خودم و نه اسم مستعار بود... به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم ...
هنگام خواندن، با نویسنده‌ای روبه رو می‌شوید که به آنچه می‌گوید عمل می‌کند و مصداق «عالِمِ عامل» است نه زنبور بی‌عسل... پس از ارائه تعریفی جذاب از نویسنده، به عنوان «کسی که نوشتن برای او آسان است (ص17)»، پنج پایه نویسندگی، به زعم نویسنده کتاب، این گونه تعریف و تشریح می‌شوند: 1. ذوق و استعداد درونی 2. تجربه 3. مطالعات روزآمد و پراکنده 4. دانش و تخصص و 5. مخاطب شناسی. ...
کتاب نظم جامعه را به هم می‌زند و مردم با کتاب خواندن آرزوهایی پیدا می‌کنند که حکومت‌ها نمی‌توانند برآورده کنند... فرهنگ چیزی نیست که یک بار ساخته شود و تمام شود. فرهنگ از نو دائماً ساخته می‌شود... تا سال ۲۰۵۰ ممکن است مردم کتاب را دور بریزند... افلاطون می‌گوید کتاب، انسان‌زدایی هم می‌کند... کتاب، دشمن حافظه است... مک لوهان می‌گوید کتاب به اندازه تلویزیون دموکراتیک نیست و برای نخبگان است! ...