سی و هشتمین شماره از نشریه «سه‌نقطه» با موضوع ویژه نسل زد منتشر شد.

سی و هشتمین شماره از نشریه «سه‌نقطه»

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این شماره از «مکتوب طنز [+جد] فارسی سه‌نقطه» با یادداشت امید مهدی‌نژاد، مدیر مسؤول آن، با تیتر «نوبه نسل نو» آغاز می‌شود و در ادامه یادداشتی از علی آینه‌ور با عنوان «عصر بی‌قهرمانی و بعد ازظهر معناباختگی» در بخش افضات و مکافات آمده است که درباره آدم‌های توخالی است که برای قهرمان شدن هیچ شاخصه‌ای ندارند اما به واسطه شهرت و محبوبیت به قهرمان نسل جدید بدل شده‌اند.

این شماره از «سه‌نقطه» که به «نسل زد» اختصاص یافته، در بخش ویژه با این مطالب همراه است: «از نسل وای به نسل زد» نوشته مریم حسن‌نژاد، «x، وای،z» نوشته سید محسن امامیان، «کز کرده در گوشه آخر، همچون ضاد» نوشته سیداکبر موسوی، «نه به خوش‌رقصی و روباه منشی و تیاتر و داستان با بولدوزر» نوشته فاطمه خسروانی، «آستینِ کوتاه، دستِ دراز و دیدن جهان به چشم جوانی» نوشته یوسفعلی میرشکاک، «خفاش‌های دوست‌داشتنی» نوشته محمدکاظم کاظمی، «نسل «زد» و نظریه‌پردازان دورهمی«» نوشته اسماعیل امینی، «مشکل مکان» نوشته مهدی شریفی، «پیاله درکش و بگذر که عالم را باقی نیست» از سیدعبدالجواد موسوی و «اردک‌ها لی لی می‌کنند، کرگدن‌ها ماغ می‌کشند و من لاف در غربت می‌زنم» نوشته ابراهیم افشار.

در بخش «نیمخط» هم نفیسه رحمانی مطالبی با عنوان‌های «نسل انگشت به دهان‌ها و انگشت به دهان آفرین» و «نسل زد هم نسل زدهای قدیم» نوشته است. در بخش میز بیضی نیز حرف‌های دورهمی‌اندیشی زدی‌ها درباره نسل زد آمده است.

«اولین[و دومین] زندان من» نوشته عبدالله شهبازی، «دولت‌ جوی خوابالو و کابینه جوان آمریکایی» نوشته رضا دباغی و «سیگار، چرا، چقدر و چطور» نوشته سیداکبر میرجعفری مطالب بخش «خط ویژه» و «این سه نقطه پاره‌کننده و هل‌دهنده» نوشته فاطمه خسروانی و «قایق‌رانی در کویر لوت و آن دو نفر» مطالب بخش «دو نقطه» مجله «سه نقطه» هستند.

شماره جدید این نشریه در ۱۹۰ صفحه و با قیمت ۷۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...