کتاب نمایشگاه «نقش راستان» مجموعه آثار حسن روح‌الامین منتشر شد.

نقش راستان با ۲۳ نقاشی از حسن روح‌الامین

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا، همزمان با برگزاری نمایشگاه «نقش راستان» در کوشک باغ هنر، کتاب آثار این نمایشگاه با ۲۳ اثر از حسن روح‌الامین هنرمند نقاش توسط موسسه هنر هاتف سحر منتشر شد.

این کتاب با یادداشتی از شراره صالحی لرستانی پژوهشگر و منتقد هنر و عکس‌های آثار به دو زبان فارسی و انگلیسی منتشر شده است. محمد خیاطان و آیدین قشلاقی عکاسان آثار و مهدی فدوی طراح گرافیک این کتاب هستند.

طراحی هویت بصری نمایشگاه «نقش راستان» نیز برعهده رضا عابدینی طراح گرافیک پیشکسوت است.

نمایشگاه «نقش راستان» مجموعه آثار حسن روح‌الامین ۲۰ شهریورماه توسط موسسه هنر هاتف سحر در کوشک باغ هنر افتتاح شده و تا پنجم مهرماه از ساعت ۱۵ تا ۱۹ در این گالری میزبان علاقه‌مندان است.

این نمایشگاه تجربه‌ای از قصص، روایات و تاریخ شفاهی مذهبی است که در قالب مجموعه آثار روح‌الامین به همراه قدیمی‌ترین پرده‌های عاشورایی از استاد عباس بلوکی‌فر و محمدرضا محمدحسینی به مناسبت اربعین حسینی برپا شده است.

نمایشگاه «نقش راستان» شامل ۲۳ اثر از آثار روح‌الامین است که بیست تابلو نقاشی که در نمایشگاه‌های گذشته به نمایش گذاشته شده بودند، را دوباره به نمایش گذاشته است که از جمله این آثار می‌توان به نفس رسول، کاظمین الغیظ، شمر با خنجر، فاتح خیبر، طلوع ماه، عابس، شب بدر، مهر طومار خونین، دیر راهب، دروازه ساعات، خلیل من، بعد عباس، چاه آه، عرش بر زمین افتاد، ویرانه شام، معراج، لاهوت در تابوت و ... اشاره کرد.

حسن روح الامین متولد ۱۳۶۴ در تهران است، وی از طریق برادرش به هنر نقاشی علاقه‌مند شد و در هنرستان هنرهای زیبای تهران مشغول به تحصیل شد. روح‌الامین فارغ‌التحصیل دانشکده هنر دانشگاه شاهد است و پایان‌نامه‌اش حول موضوع عاشورای حسینی است، به همین دلیل بیشترین تابلوهایی که تاکنون کشیده، مفهوم عاشورایی دارد. همچنین وی شاگرد مرحوم حبیب‌الله صادقی بوده است.

«لا فتی الا علی»، «آخرین سرباز لشکر»، «ویرانه شام»، «اول مظلوم»، «علقمه»، «عرش بر زمین افتاد»، «بهانه خلقت» و مجموعه «عصیان» از جمله آثار روح‌الامین است.

کسب جایزه چهره سال هنر انقلاب ۱۳۹۸، جایزه دوم جشنواره هنرهای تجسمی هنر جوان سال ۱۳۸۵، منتخب مسابقه بین‌المللی ادیان توحیدی سال ۱۳۸۶، جایزه نخست رشته تصویرسازی جشنواره هنرهای تجسمی هنر جوان سال ۱۳۸۷ و جایزه دوم تصویرسازی جشنواره تجسمی آزادگان سال ۱۳۸۹ از افتخارات این هنرمند است. وی تاکنون نمایشگاه‌هایی را با مضامین دینی و تاریخی در عراق، پاریس، بروکسل و برلین برپا کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...