از مجموع 173 متن ارسالی به دبیرخانه سومین مسابقه نمایشنامه‌نویسی «بادکنک طلایی» 31 متن به‌عنوان بهترین آثار انتخاب شدند.

 سومین مسابقه نمایشنامه‌نویسی بادکنک طلایی»

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، رئیس اداره توسعه فرهنگ شهروندی گفت: این مسابقه در دو بخش آزاد و شهروندی از دی‌ماه سال 1399 اجرا و اختتامیه آن به صورت مجازی برگزار شد و آثار ارسالی سومین مسابقه نمایشنامه نویسی توسط نادر برهانی‌مرند، منوچهر اکبرلو، شادی پورمهدی، آزاده انصاری، هوشنگ جمشیدیان و اسداله اسدی داوری شد.

احمد رضایی افزود: در بخش آزاد (برای رده سنی خردسال) رامین کهن برای نگارش نمایشنامه «‌خونه من کجاست؟» از تهران مقام اول، هاجر بهاری سعدی برای نگارش نمایشنامه «‌قول درخت» از شیراز مقام دوم و لیلا بیگوند برای نگارش نمایشنامه «‌من کی هستم؟» از تهران مقام سوم را کسب کردند.

برای رده سنی (9-7 سال) نیز علیرضا اسدی برای نگارش نمایشنامه «‌راز کروکودیل» از مشهد، فاطمه برمال برای نگارش نمایشنامه «‌آی تک» از اردبیل و هاجر بهاری سعدی برای نگارش نمایشنامه «‌چراغ جادو و بی حوصله‌ها» از شیراز به ترتیب حائز مقام اول تا سوم شدند.

وی تصریح کرد: نمایشنامه «‌پوریا و کتاب جادو» نوشته فهیمه داستان‌پور از اصفهان و نمایشنامه «‌پسر جنگل» نوشته رامین کهن از تهران به عنوان مقام دوم برندگان بخش آزاد برای رده سنی 12-10 سال معرفی شدند. همچنین رضا آزاد دریایی برای نگارش نمایشنامه «‌ما بری» از بندر عباس و محمد صمدی برای نگارش نمایشنامه «‌با هم باشیم» از قروه، مشترکا مقام سوم را کسب کردند.

رضایی گفت: عقیل جماعتی برای نگارش نمایشنامه «‌لرده» از خارک و ماندانا عبقری برای نگارش نمایشنامه «‌سئنامرگو» از کرج به عنوان مقام اول و محسن عظیمی برای نگارش نمایشنامه «‌انیس یعنی مونس» از تهران به عنوان مقام دوم بخش آزاد رده سنی 15-13 سال معرفی شدند و همچنین امیر قیطاسی برای نگارش نمایشنامه «‌ماه پیشونی» از نجف آباد و سعید‌اله یاری برای نگارش نمایشنامه «‌سطان سنار و آشپز دربار» از اصفهان مقام سوم را از آن خود کردند.

رییس اداره توسعه فرهنگ شهروندی اصفهان با اشاره به برندگان بخش شهروندی برای رده سنی 9-7 سال مسابقه نمایشنامه نویسی بادکنک طلایی گفت: در این بخش، فاطمه هاشمی برای نگارش نمایشنامه «‌ناخدا و نارگیل» از خمینی شهر، سمیرا سلیمانی فارسانی برای نگارش نمایشنامه «دنیای وارونه» از فارسان و ماندانا عبقری برای نگارش نمایشنامه «‌وقتی با هم یکی باشیم» از کرج به ترتیب مقام اول تا سوم را کسب کردند.

رضایی همچنین یادآور شد: آثار محمد محمودی نجف آبادی برای نگارش نمایشنامه «‌حکایت قاچ گمشده خورشید» از نجف آباد، پریسا کهکش‌پور برای نگارش نمایشنامه‌های «‌مسافر اشتباهی» و «‌همون قصه همیشگی» از شاهین‌شهر، سمیرا سلیمانی فارسانی برای نگارش نمایشنامه «تا آخر دنیا» از فارسان، علیرضا دهقانی برای نگارش نمایشنامه‌های «‌دشمن نامرئی» و «‌نادونک» از کرج، عقیل جماعتی برای نگارش نمایشنامه «‌پیکا از خارک»، راضیه جعفری برای نگارش نمایشنامه «‌خانه اسرارآمیز» از تهران، ماندانا عبقری برای نگارش نمایشنامه «‌جادوی کلاه» از کرج، زینب زاولان برای نگارش نمایشنامه «‌آرزوی آلن کوچولو» از خمینی‌شهر، غزاله مرصوصی برای نگارش نمایشنامه «‌تو اخراجی» از تهران، رضا عیسی‌آبادی برای نگارش نمایشنامه «‌ما رو دور ننداز» از تهران و محمد اسدی‌نژاد برای نگارش نمایشنامه «‌مایه حیات» از تهران به عنوان آثار برگزیده تقدیر شدند.

................ هر روز با کتاب ...............

بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...
مادرش برای جبران کمبود عشق در زندگی زناشویی‌اش تا چهارسالگی به او شیر می‌داده... پدر هدف زندگی‌اش را در این می‌بیند که ثروت و قدرت ناشی از آن را که بر مردم اعمال می‌کند، افزایش دهد... عمه با دختر و نوه‌اش زندگی بدوی و به‌کل رها از آداب و رسوم مدنی دارد... رابطه‌ای عاشقانه با نوه‌ی عمه آغاز می‌کند... مراسم نمادین تشرف... رؤیای کودکی‌اش مبنی بر قدرت پرواز به حقیقت می‌پیوندد ...
این خمودگی، انگار آغاز یک نوع اضمحلال اخلاقی شده... بزرگ‌ترین انحراف در ادبیات جنگ با کتاب «دا» آغاز شد... صاحبخانه جنگم و نه مستاجر جنگ... ضدجنگ در جایی اتفاق می‌افتد که مردم از جنگ پشیمان باشند. در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، گروه 47 که تشکیل می‌شود، هانریش بل و عده‌ای دیگر عضو آن گروه بودند، ادبیات ضدجنگ را تبلیغ می‌کردند، پشیمان بودند، کشور آنها تبدیل به ویرانه شده بود... بعد از انقلاب، ادبیات و سینما از هم دور شدند ...