کتاب «یک دهه خانه تئاتر آغاز: 1378» نوشته منوچهر اکبرلو روانه بازار کتاب شد. محور اصلی این کتاب، تاریخچه تشکل‌های تئاتر در ایران است.

به گزارش ایبنا، اکبرلو درباره لزوم نوشتن و انتشار این‌گونه آثار توضیح داد: یکی از آسیب‌های جدی فرهنگ و زیرشاخه‌های آن مثل تئاتر، این است که ما هیچ‌گاه تجربیات خود را برای انتقال به آیندگان ثبت نمی‌کنیم؛ در نتیجه با تغییر مدیران با تشکیل گروه‌های تئاتری جدید یا با ورود آدم‌های جدید به عرصه فعالیت‌های تشکیلاتی همه از روش آزمون و خطا استفاده می‌کنند. یعنی همگی به نقطه صفر برمی‌گردند و شروع می‌کنند به تکرار تجربیاتی که بارها و بارها انجام شده و گاه به شکست رسیده است.

وی افزود: در نتیجه پیشرفت ما بسیار کند است. آسیب بزرگ گسست فرهنگی بین نسل پیشین و نسل جوان تئاتر هم به همین نقیصه بزرگ برمی‌گردد یعنی نسل جوان نمی‌داند که مثلا در دهه 40 یا 50 چه فعالیت‌های تئاتری انجام شده است یا فعالیت‌های تشکل‌ها چگونه بوده است. یا چرا گروه‌های تئاتری موفق بوده‌اند یا از بین رفته‌اند. انتشار چنین کتاب‌هایی می‌تواند به همه کمک کند که راه پیموده شده را تکرار نکنند.

اکبرلو درباره محوریت اصلی این کتاب گفت: محور اصلی کتاب تاریخچه تشکل‌های تئاتری در ایران است و اینکه اهالی تئاتر در تعامل با مدیران تئاتر و در میان خودشان از چه روش‌های موفق یا ناموفقی استفاده کرده‌اند. متاسفانه همین الان شاهد تکرار بسیاری روش‌های شکست خورده در میان اهالی تئاتر هستیم.

این کتاب شامل بخش‌های «پیشینه تشکل‌های تئاتری در ایران»، «گاهشمار خانه تئاتر»، «انجمن‌های خانه تئاتر»، «اساسنامه و آیین‌نامه‌ها»، «بیانیه‌های خانه تئاتر»، «تعاونی مسکن خانه تئاتر»، «قراداد تیپ خانه تئاتر»، «انتشارات خانه تئاتر»، «پیوست‌ها» و «تصاویر» است.

در بخش «اساسنامه و آیین‌نامه‌ها» اساسنامه خانه تئاتر، آیین‌نامه تیپ انجمن‌های خانه تئاتر، آیین‌نامه شورای داوری خانه تئاتر، آیین‌نامه صندوق همیاری خانه تئاتر و آیین‌نامه‌های انجمن‌های خانه تئاتر آمده است.

«یک دهه خانه تئاتر آغاز: 1378» نوشته منوچهر اکبرلو در شمارگان 2000 نسخه و با قیمت 15000 تومان از سوی خانه تئاتر منتشر شده است. ای اثر در بیست و سومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عرضه می‌شود.

هفته‌هاست که حتی یک ماهی نیامده است که به طعمه‌ی قلاب‌های او دهن بزند، ولی ناامید نمی‌شود و برای بار هشتاد و پنجم راه دریا را در پیش می‌گیرد... وقت ظهر، ماهی بزرگی به قلاب می‌اندازد... ماهی در اعماق حرکت می‌کند و قایق را به دنبال خود می‌کشد...ماهی‌گیر پیر زمزمه می‌کند: «ای ماهی، من دوستت دارم و احترامت می‌گذارم، خیلی احترامت می‌گذارم. ولی تو را خواهم کشت»... ماهی سیمین‌فامْ سرانجام خط‌های ارغوانی پوست خود را بر سطح دریا نشان می‌دهد ...
به رغم کم‌حجم بودنش در واقع یک کتابخانه عظیم است... یکی از چالش‌های زمخشری در تفسیر کشاف این بود که مثلا با عرفا گلاویز است، چون عقل کلی که عرفا مطرح می‌کنند برای‌شان قابل قبول نیست... از لحاظ نگرشی من اشعری هستم و ایشان گرایشات اعتزالی دارد... حاکم مکه وقتی می‌بیند زمخشری به مکه می‌رود، می‌گوید اگر تو نمی‌آمدی، من می‌خواستم به خوارزم بیایم و تقاضا کنم این متن را به پایان برسانی... هنوز تصحیح قابل قبولی از آن در اختیار نداریم ...
نخستین بخش از سه‌گانه‌ پی‌پی جوراب‌بلند در کشتی و پی‌پی جوراب‌بلند در دریاهای جنوب... دخترکی نه‌ساله به تنهایی در خانه‌ای چوبی در وسط باغی خودرو، واقع در یکی از شهرهای کوچک سوئد، زندگی می‌کند... تقریباً یتیم است، زیرا که مادرش مرده است و پدرش در جزیره‌ی دوردستی در آفریقا حکومت می‌کند... با شادی آمیخته به ترس خود را به دست ماجراهای افسارگسیخته‌ای می‌سپارند... برداشت‌های سنتی از تعلیم و تربیت را دگرگون می‌کند ...
شرکت در اعتصابات کارگری، میل به گیاه‌خواری، بستری‌شدن در تیمارستان، تمایلات همجنس‌گرایانه و… وجوه اشتراکی است که تشخیص راوی، اف، پیرمرد منحرف و نیز پیرمردی که سردسته‌ تروریست‌ها خوانده می‌شود را از یکدیگر برای مخاطب با دشواری همراه می‌کند... تصمیم او مبنی بر تطهیر روح خود از طریق خودآزاری جسمی بهانه‌ای می‌شود تا راوی با تعابیر طنزآمیزی چون محراب‌های فسقلی پلاستیکی، صلیب‌های تزیینی، قدیسه تقلبی و زلم‌زیمبوهای مذهبی به تمسخر کلیسا و اربابان آن بپردازد ...
می‌خواستم از بازی سرنوشت بنویسم. از اینکه چطور فردی که خود را در آستانه مرگ می‌بیند و آماده پذیرش آن است، ناگهان... با مرگ مرتضی و به اسارت درآمدن زلیخا... با به دنیا آمدن «یوسف» بار دیگر زلیخا به زندگی برمی‌گردد... تصور معمول ما همیشه این بوده که آنچه در دوره‌های مختلف تاریخی ایران از سر گذرانده‌ایم تنها مختص به تاریخ ما و ایران زمین بوده است ...