کتاب‌های «ادبیات کودک / هنر یا پداگوژی؟» و «مطالعات ادبیات کودک / راهنمای روش پژوهش» توسط انتشارات مدرسه منتشر شد.

ادبیات کودک / هنر یا پداگوژی؟» و «مطالعات ادبیات کودک / راهنمای روش پژوهش

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «ادبیات کودک / هنر یا پداگوژی؟» و «مطالعات ادبیات کودک / راهنمای روش پژوهش» عنوان دو کتاب نظری است که انتشارات مدرسه در قالب مجموعه‌ای به دبیری مرتضی خسرونژاد که با مشورت پروفسور پیتر هانت استاد دانشگاه کاردیف انگلستان برگزیده شده، منتشر و روانه بازار نشر کرده است.

«هنر یا پداگوژی؟» و «راهنمای روش پژوهش» به ترتیب نوشته توربن واینرایش با ترجمه‌ای از فریده یوسفی و جمعی از نویسندگان به ترجمه محبوبه فرهنگی با هدف فراهم‌آوردن زمینه گفت‌وگو میان پژوهش‌گران، منتقدان و صاحب‌نظران ادبیات کودک ایران و جهان و همچنین جهت پاسخگویی به نیاز دانشجویان ارشد و دکتری دانشگاه‌های کشور منتشر و روانه بازار نشر شده است. در پشت جلد کتاب «هنر یا پداگوژی؟»آمده است: «کتاب ادبیات کودک: هنر یا پداگوژی؟ گزارش جامعی درباره ی ویژگی‌های ادبیات کودک است که تحقیق‌های چند دهه را در بر می‌گیرد، و رابطه‌ی بین نویسنده و اثر و نیز اثر و خواننده را می‌کاود. مؤلف با بررسی بافت اجتماعی، تربیتی، و زیبا شناسی ادبیات کودک نتیجه می‌گیرد که با وجود آنکه به نظر می‌رسد هنر و پداگوژی شباهتی به هم ندارند، میان آنها جدایی نیست و ضرورتاً متضاد یکدیگر نیستند.»

در پشت جلد کتاب «راهنمای روش پژوهش» آمده است: «حوزه پژوهش ادبیات کودک به سرعت در حال رشد است و دانشجویان و محققان این حوزه با چالش‌های پژوهشی گوناگونی روبه‌رو هستند. راهنمای حاضر نخستین کتابی است که به شکل پیچیدگی‌هایی پژوهش در ادبیات کودک در سطح دانشگاهی می‌پردازد و با گردآوری تجربه‌های محققان مطرح بین‌المللی، بحث‌های دقیق و کامل درباره روش‌های نقد ارائه می‌کند.»

بنابراین گزارش؛ این دو کتاب از مجموعه بیست جلدی پروژه «مرکز مطالعات ادبیات کودک» دانشگاه شیراز است. در این پروژه استاد مرتضی خسرونژاد (دبیر مجموعه) و استاد فریده پورگیو از طریق مشورت با پیتر هانت بیست کتاب مهم در حوزه نظری ادبیات کودک در دنیا را برگزیدند تا به فارسی ترجمه شوند.

................ هر روز با کتاب ...............

اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...
در هم آمیختگی «من و تو»، «ما» نمی‌شود! اصلا یکجا نیستیم. من در عالم خودم هستم و تو هم در عالم خودت... جینی دختر شرقی بیست و چهار ساله دانشجوی رشته‌ی زبان های خارجی دانشگاه استنفورد که یک سال و نیم در گروه درمانی دکتر یالوم شرکت کرده است و هیچ گونه بهبودی نداشته، بهانه‌ی خلق این اثر می‌‎شود... خواننده هر روز یک قدم نزدیکتر شدن جینی با خود مطلوبش را می‌‎بیند، شاهد خودافشایی‌گری‌های دکتر یالوم می‌‎شود و طعم یک روان درمانی اصیل را می‌‎چشد. ...
بسیاری از پزشکانی که کارشناس بررسی داروها هستند، خود با شرکت‌های سازنده آن داروها همکاری می‌کنند... علم مدرن یک کسب و کار بزرگ محسوب می‌شود... پول بر هنجارهای علم به شکل‌های مختلفی تأثیر می‌گذارد و موجب سوگیری عالمان می‌شود... گاه پژوهشگران بین منافع شخصی یا سازمانی خود و منافع جامعه گیر می‌کنند. این جاست که باید یکی از این سه راهبرد را دنبال کرد: افشا کردن این تضاد منافع، مدیریت آن، یا خودداری از ادامه آن. ...
از نسلی است که با آرمان‌هایش زیست. به مسئولیت و تعهدِ نویسنده باور داشت، گرچه آثارش به هر کیفیتی که هست هرگز کپیِ رنگ‌پریده‌ای از آثار رئالیسم سوسیالیستیِ بابِ روز روزگارش نبود که تعهد ادبیات و کلمات را «تپانچه‌های پُر»ی تعبیر می‌کردند که تنها بناست شلیک ‌کنند تا صدایی دراندازند. در روزگاری که درویشیان می‌نوشت نیز مانندِ دوران معاصر به قولِ سارتر بخشی از ادبیات به کنکاش در قوانین و قواعدِ خود می‌پرداخت و البته شگردهای تازه‌ای هم خلق می‌کرد ...