چاپ دوم داستان‌های طنز و سوررئالیستی آلبرتو موراویا با عنوان «گوساله دریایی» با ترجمه رضا قیصریه و هاله ناظمی منتشر شد. در این اثر داستان‌های کوتاه طنز و سوررئالیستی موراویا گنجانده شده است؛ داستان‌هایی که مابین واقعیت و خیال حرکت می‌کنند.

به گزارش ایبنا، قیصریه در مقدمه این اثر از سبک نوشتاری موراویا نوشته و بخشی از آن را به توضیح مکتب سوررئالیسم اختصاص داده است. این مجموعه از 19 داستان کوتاه تشکیل شده است. هشت داستان نخست این کتاب با ترجمه قیصریه و سایر داستان‌ها با ترجمه ناظمی در این کتاب چاپ شده‌اند.

موراویادر برخی از آثارش، برای جلوگیری از سانسور نوشته‌هایش توسط رژیم فاشیسم از طنز و سبک سوررئالیسم استفاده کرد؛ نویسنده‌ای ایتالیایی که در سال 1907 میلادی به دنیا آمد و تا سن شانزده سالگی با بیماری سل استخوان دست و پنجه نرم کرد و به همین دلیل نتوانست تحصیلات خود را به خوبی ادامه دهد. بعد از نجات از این دوران بود که از تجربیات خود بهره برد و تا پایان عمر خود را با ادبیات مشغول کرد و آثار زیادی را به چاپ رساند. وی در زندگی خود دو جنگ جهانی را تجربه کرد و آثاری را در انتقاد از حکومت فاشیسم نوشت که مطرح‌ترین آن‌ها رمان «دنباله‌رو» است.

«داستان‌های رومی» هم اثر دیگری از این نویسنده است که به مانند مجموعه «گوساله دریایی» از طنزی طریف و پرمحتوا برخوردار است و موراویا در این دو اثر داستان‌هایش را با رویکردی فراواقع‌گرایانه روایت می‌کند.

در پشت جلد این کتاب آمده: ‌«گوساله دریایی» مجموعه‌ای است از داستان‌های طنز و سوررئالیستی
آلبرتو موراویا. سوررئالیسمی متفاوت که با روایتگری آغاز می‌شود و ناگهان موقعیت‌ها تغییر مکان می‌دهند، فضا به هم می‌ریزد و انگار با افسانه روبه‌رو می‌شوی،‌ چرا که شخصیت‌ها در عین واقعی بودن، غیرواقعی به نظر می‌رسند و آن‌چه غیرواقعی است واقعی.»

از این نویسنده تاکنون آثاری چون «خوشبختی در ویترین»، «کلمه مادر»، «دیوار و شمعدانی»، «یک چیز به هر حال یک چیز است»، «تو که منو می‌شناسی کارلو» و «دلتنگی» در ایران منتشر شده است.

«گوساله دریایی» از موراویا با ترجمه رضا قیصریه و هاله ناظمی در 160 صفحه و به بهای سه هزار و 900 تومان از سوی انتشارات «کتاب خورشید» منتشر شده است.

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...