چهارمین شماره فصلنامه فرهنگی، هنری و ادبی «کاج سبز» به تازگی منتشر شد.

چهارمین شماره فصلنامه کاج سبز منتشر شد

به گزارش کتاب نیوز به نقل از اعتماد، این شماره از فصلنامه «کاج سبز» شامل چهار بخشِ ویژه، داستان، شعر و بوم است که بخشِ ویژه این شماره از زاویه‌ای هنری و ادبی به موضوع «کارخانه شماره یک» پرداخته است. در سخن سردبیر می‌خوانیم: «کارخانه شماره یک، تنها روایت نخستین کارخانه صنعتی کاشان نیست، روایت سایر صنایع این سرزمین نیز به شمار می‌آید. صنایعی که در دهه‌های آغازین قرن (۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰) شکل می‌گیرند و در دهه‌های پایانی، در مواجهه با انقلاب، تغییرات مدیریتی، جنگ تحمیلی، تحریم‌ها و بحران‌های درونی و بیرونی، از رقابت با بازارهای همسایه و جهانی بازمی‌مانند و یک‌به‌یک رو به افول و خاموشی می‌گذارند. کارخانه شماره یک، با کوشش حسن تفضلی و همکارانش در مدت نیم‌قرن به سه واحد بزرگ صنعتی تبدیل می‌شود.»

در بخش ویژه چهارمین شماره فصلنامه «کاج سبز»، روایت‌هایی از کارخانه ریسندگی و بافندگی کاشان و میراث بر جای‌ مانده از آن را می‌خوانیم. روایت‌هایی برآمده از گفت‌وگو با مدیران، کارمندان و کارگران کارخانه که از زاویه دیدهای متفاوت درباره جنبه‌های مختلفی از کارخانه صحبت کرده‌اند. همچنین خاطرات و یادداشت‌ِ کسانی که در تعامل با کارخانه زیسته‌اند، تصویری از تاریخی که بر این کارخانه گذشته است را تکمیل می‌کند. 
در ادامه این بخش، مقالاتی درباره شیوه مدیریتی آقای حسن تفضلی، معماری صنعتی کارخانه و لزوم حفظ آن و تاثیر کارخانه شماره یک در برق‌رسانی شهر کاشان را از نظر می‌گذرانیم. گفت‌وگو با خانم سیما تفضلی درباره منش و روشِ مدیریتی پدرشان - آقای حسن تفضلی- و وضعیت کارخانه و گفت‌وگوهایی با آقایان عباس اسلامی‌نژاد و علی‌اصغر شاطری با محوریتِ کارخانه و فرهنگ کارگری، پایان‌بخشِ این قسمت است.بخشِ داستانِ شماره چهارم نشریه کاج سبز، میزبانِ داستان‌هایی است که با تاکید بر کار و کارخانه، گردهم آورده شده‌اند. 

همچنین دو جستارِ «جایگاه کار و کارخانه در ادبیات داستانی» نوشته حسن میرعابدینی -نویسنده، منتقد و پژوهشگرِ ادبیاتِ ایران- و «چیستی و چرایی ادبیات کارگری» نوشته روح‌الله مهدی‌پور عمرانی، برای علاقه‌مندان به مطالعه نظری درباره ادبیات کارگری و تاریخ آن در ایران، بستر مناسبی بنا کرده است.

بخش شعرِ این شماره، همچون داستان، شامل سروده‌های شاعرانی است که از کار و کارخانه گفته‌اند. ترجمه اشعاری از شاعران غیرفارسی‌زبان همچون هاینریش هاینه، ویستن هیو اودن و کنستانتین کاوافی نیز زینت‌بخش این صفحات است. «پیشینه نساجی کاشان»، «شعربافی در کاشان» و «سخن دوک و چرخ»، عنوان مقالاتی است که در بخشِ بوم به چاپ رسیده. بخش بومِ نشریه کاج سبز در هر شماره به موضوعی درباره بوم و فرهنگِ کاشان می‌پردازد. در این شماره، باتوجه به موضوعِ بخش ویژه که درباره کارخانه ریسندگی و بافندگی کاشان است، به هنرها و مشاغلِ بومی و سنتی نساجی از دوران باستان تاکنون، پرداخته ‌شده است.

چهارمین شماره فصلنامه کاج سبز با مدیرمسوولی عطیه جوادی راد و سردبیری محمود ساطع، در424صفحه و با قیمت 40 هزار تومان، در بهار ۱۳۹۹ به چاپ رسیده است.
نشریه «کاج سبز» در کاشان به چاپ می‌رسد. برای ارتباط با این نشریه می‌توانید به خانه کاج به نشانی کاشان، خیابان فاضل نراقی، کوچه فرهنگ ۳۵ و یا ایمیل kaajmag@gmail.com و آدرس اینترنتی مراجعه کنید.

................ هر روز با کتاب ...............

فرهنگ ما همیشه در تار و پود عنکبوت سیاست گرفتار بوده است. به دلیل نبود نهاد‌های سیاسی و اجتماعی آزاد... وقتی می‌خواهند کتابی یا نویسنده‌ای را بکوبند و محو کنند از حربه «سکوت» و «ندیده» گرفتن استفاده می‌کنند... نمایش‌هایی که از دل کلیسا بیرون آمدند و راجع به مصلوب شدن (شهادت) عیسی مسیح هستند را «تعزیه‌های مسیحی» می‌خوانند... بنام تعزیه، دفتر و دستک دارند ولی چند جلد از این کتاب نخریدند... پهلوی «تکیه دولت» را خراب می‌کند بعد از انقلاب هم تالار «تئاتر شیر و خورشید» تبریز را ...
در نقش پدر دوقلوها ... فیلمنامه‌ی این اثر اقتباسی بومی شده از رمان اریش کستنر است... هنرنمایی مرحوم ناصر چشم آذر در مقام نویسنده‌ی ترانه‌های متن... دغدغه‌های ذهنی خانواده‌ها و روش حل مساله به سبک ایرانی؛ مخصوصا حضور پررنگ مادربزرگ بچه‌ها در داستان، از تفاوت‌های مثبت فیلمنامه با رمان مبدا است... استفاده‌ی به‌جا و جذاب کارگردان از ترانه‌های کودکانه در پرورش شخصیت آهنگساز ایرانی از دیگر نقاط قوت اقتباس پوراحمد است ...
حتی اندکی نظرمان را در مورد پسر ولنگار داستان که روابطی نامتعارف و از سر منفعت با زنان اطرافش دارد، تغییر نمی‌دهد... دورانی که دانشجویان در پی یافتن اتوپیا روانه شهرهای مختلف می‌شدند و «دانشجو بودن» را فضیلتی بزرگ می‌شمردند. دورانی که تخطی از ابرساختارهای فرهنگی مسلط بر روابط بین جنس مخالف تقبیح می‌شد و زیرپوست شهر نوعی دیگر از زیستن جاری بود... در مواجهه با این رمان با پدیده‌‌ی تمام‌‌عیار اجتماعی روبه‌رو هستیم ...
حتی ناسزاهایی که بر زبان او جاری می‌شود از کتاب‌هایی می‌آید که خواندن‌شان برای کودکی هفت‌ساله دشوار است... معلم سرخانه‌ی او، نویسنده‌ای است که از فعالیت‌های روشنفکری سرخورده شده و در کلام او می‌توان رگه‌هایی از تفکر یک اصلاح طلبِ ناامید از بهبود اوضاع را مشاهده کرد... توی کتاب‌ها هیچ‌چیزی درباره‌ی امروز نیست، فقط گذشته است و آینده. یکی از بزرگ‌ترین نواقص کتاب‌ها همین است. یکی باید کتابی اختراع کند که همان موقع خواندن، به آدم بگوید در همین لحظه چه اتفاقی دارد می‌افتد ...
داستان عصیان و سرکشی است. عصیان انسانی که مقهور یک سیستم سرکوبگر شده و این سیستم، هیولاوار، همه‌چیز او را بلعیده. انسانیتش را، معیارها، علایق، اهداف و حتی خاطرات او را مصادره کرده و حالا از او چیزی نمانده جز یک تفاله ترس‌خورده... مک‌مورفیِ رند، شوخ و قمارباز یک‌تنه ایستاده است و قصدش تغییر سیستم سرکوبگر است... برای کفری‌کردن آدم‌های رذلی که می‌خواهند همه‌چیز را از آنچه هست، برایت سخت‌تر کنند، راهی بهتر از این نیست که وانمود کنی از هیچ‌چیز دلخور نیستی ...