ک رمان با اقتباس از فیلم «مخمصه»، اثر سینمایی تحسین شده مایکل مان که با بازی رابرت دنیرو و آل پاچینو ساخته شده بود، منتشر می‌شود.

به گزارش خمهر به نقل از لس‌آنجلس تایمز، هارپر کالینز رمانی با اقتباس از فیلم «مخمصه» را که مایکل مان نویسنده‌اش خواهد بود منتشر می‌کند.

مایکل مان با پستی که در توئیتر گذاشت این خبر را اعلام کرد و افزود این رمان سال بعد منتشر می‌شود.

مان چند سال است که مشغول نوشتن این رمان است و در این راه از همکاری رید فارل کولمن بهره گرفته است. وی نویسنده آثار جنایی است که بیش از همه برای مجموعه رمان‌هایش با شخصیتی به نام مو پراگِر که یک افسر سابق پلیس است و حالا کارآگاه خصوصی شده، شناخته می‌شود.

«مخمصه» فیلم پرفروش سال ۱۹۹۵، توسط مایکل مان نوشته و کارگردانی شد و اقبال وسیع منتقدان را به خود جلب کرد و به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های دهه ۱۹۹۰ در تاریخ ماند.

این فیلم یک مأمور پلیس لس‌آنجلس با بازی آل پاچینو را در برابر یک گروه از دزدان حرفه‌ای به سردستگی یک سارق کهنه‌کار با بازی رابرت دنیرو تصویر می‌کند.

کنت توران منتقد تایمز درباره این فیلم نوشته بود: در این فیلم از لوکیشن‌های لس‌آنجلس بسیار عالی بهره گرفته شد، خشونت در سراسر فیلم به شدت مورد توجه قرار گرفته و کنترل شده است و قدرتمندها بدون انزجار عمل می‌کنند. دیالوگ‌های مان فراگیر و خودآگانه طنین می‌اندازند اما اغلب صدای قدرت است که به گوش می‌رسد.

در فیلم «مخمصه» صحنه گفت‌وگوی آل پاچینو و رابرت دنیرو در رستوران یکی از معروف‌ترین صحنه‌های سینمایی است که در آن یک دزد و یک پلیس با هم صحبت می‌کنند در حالی که هیچیک به دیگری دروغ نمی‌گوید، هر دو یکدیگر را تحسین می‌کنند و در عین حال بیان می‌کنند که از کشتن دیگری ترسی ندارند.

کولمن و مان هر دو به تازگی مهمان یک برنامه پادکستی بودند و به تحلیل لحظه به لحظه فیلم پرداختند.

مان سال ۲۰۱۶ از علاقه‌اش به برگرداندن «مخمصه» در قالب یک رمان صحبت کرده بود.

آن زمان گزارش شده بود که این رمان پیش درآمدی بر فیلم «مخمصه» خواهد بود و سال‌های جلویی زندگی کارآگاه پلیس وینست هانا با بازی آل پاچینو، نیل مک‌کالی با بازی رابرت دنیرو، کریس شیرلیس با بازی وال کیلمر، نیت همتای مک‌کالی با بازی جان وویت و دیگر شخصیت‌های فیلم را ارائه می‌کند.

مایکل مان از عنوان رمانش و زمان دقیق انتشار آن چیزی ننوشته است.

فرهنگ ما همیشه در تار و پود عنکبوت سیاست گرفتار بوده است. به دلیل نبود نهاد‌های سیاسی و اجتماعی آزاد... وقتی می‌خواهند کتابی یا نویسنده‌ای را بکوبند و محو کنند از حربه «سکوت» و «ندیده» گرفتن استفاده می‌کنند... نمایش‌هایی که از دل کلیسا بیرون آمدند و راجع به مصلوب شدن (شهادت) عیسی مسیح هستند را «تعزیه‌های مسیحی» می‌خوانند... بنام تعزیه، دفتر و دستک دارند ولی چند جلد از این کتاب نخریدند... پهلوی «تکیه دولت» را خراب می‌کند بعد از انقلاب هم تالار «تئاتر شیر و خورشید» تبریز را ...
در نقش پدر دوقلوها ... فیلمنامه‌ی این اثر اقتباسی بومی شده از رمان اریش کستنر است... هنرنمایی مرحوم ناصر چشم آذر در مقام نویسنده‌ی ترانه‌های متن... دغدغه‌های ذهنی خانواده‌ها و روش حل مساله به سبک ایرانی؛ مخصوصا حضور پررنگ مادربزرگ بچه‌ها در داستان، از تفاوت‌های مثبت فیلمنامه با رمان مبدا است... استفاده‌ی به‌جا و جذاب کارگردان از ترانه‌های کودکانه در پرورش شخصیت آهنگساز ایرانی از دیگر نقاط قوت اقتباس پوراحمد است ...
حتی اندکی نظرمان را در مورد پسر ولنگار داستان که روابطی نامتعارف و از سر منفعت با زنان اطرافش دارد، تغییر نمی‌دهد... دورانی که دانشجویان در پی یافتن اتوپیا روانه شهرهای مختلف می‌شدند و «دانشجو بودن» را فضیلتی بزرگ می‌شمردند. دورانی که تخطی از ابرساختارهای فرهنگی مسلط بر روابط بین جنس مخالف تقبیح می‌شد و زیرپوست شهر نوعی دیگر از زیستن جاری بود... در مواجهه با این رمان با پدیده‌‌ی تمام‌‌عیار اجتماعی روبه‌رو هستیم ...
حتی ناسزاهایی که بر زبان او جاری می‌شود از کتاب‌هایی می‌آید که خواندن‌شان برای کودکی هفت‌ساله دشوار است... معلم سرخانه‌ی او، نویسنده‌ای است که از فعالیت‌های روشنفکری سرخورده شده و در کلام او می‌توان رگه‌هایی از تفکر یک اصلاح طلبِ ناامید از بهبود اوضاع را مشاهده کرد... توی کتاب‌ها هیچ‌چیزی درباره‌ی امروز نیست، فقط گذشته است و آینده. یکی از بزرگ‌ترین نواقص کتاب‌ها همین است. یکی باید کتابی اختراع کند که همان موقع خواندن، به آدم بگوید در همین لحظه چه اتفاقی دارد می‌افتد ...
داستان عصیان و سرکشی است. عصیان انسانی که مقهور یک سیستم سرکوبگر شده و این سیستم، هیولاوار، همه‌چیز او را بلعیده. انسانیتش را، معیارها، علایق، اهداف و حتی خاطرات او را مصادره کرده و حالا از او چیزی نمانده جز یک تفاله ترس‌خورده... مک‌مورفیِ رند، شوخ و قمارباز یک‌تنه ایستاده است و قصدش تغییر سیستم سرکوبگر است... برای کفری‌کردن آدم‌های رذلی که می‌خواهند همه‌چیز را از آنچه هست، برایت سخت‌تر کنند، راهی بهتر از این نیست که وانمود کنی از هیچ‌چیز دلخور نیستی ...