رمان «شبح عمارت کراچفیلد» [The ghost of Crutchfield Hall] نوشته مری دانینگ هان [Mary Downing Hahn] با ترجمه نوید فرخی از سوی انتشارات پیدایش برای نوجوانان علاقه‌مند به ژانر وحشت منتشر شده است.

شبح عمارت کراچفیلد [The ghost of Crutchfield Hall] مری دانینگ هان [Mary Downing Hahn]

به گزارش ایبنا، داونینگ هان در این کتاب ماجرای دختر یتیمی را بیان می‌کند که بعد از مدتی اقامت در یتیم‌خانه از سوی یکی از فامیل‌های دورشان به فرزندی قبول می‌شود و بعد از اقامت در خانه جدید ماجراهایی برایش رخ می‌دهد. او در بدو ورود به عمارت کراچفیلد، با اتفاقی در ظاهر جالب اما در حقیقت شوم مواجه می‌شود. فلورانس شباهت زیادی به دختری دارد که آن زوج پیش‌تر به فرزندی قبول کرده بودند؛ دختری به نام سوفی که تنها یک سال قبل به طرز اسرارآمیزی از دنیا رفته است.   

«شبح عمارت کراچفیلد» حالت کلیشه‌ای و طنزگونه اغلب داستان‌هایی  را ندارد که در ژانر وحشت نوشته می‌شود. نویسنده با تلفیق ایده‌ها از موضوعات تکراری برای طرح مباحث جدید استفاده کرده است تا مخاطب را به خواندن ادامه داستان ترغیب کند. 

نویسنده در این رمان، تلاش می‌کند با جملات کوتاه و تصویری حس را به مخاطب منتقل کند.

انتشارات پیدایش رمان «شبح عمارت کراچفیلد» را با شمارگان هزار نسخه و قیمت ۲۷ هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

انگیزه رضا از «سوار کردن» رویا اساساً رابطه جنسی نبود... می‌فهمیم که رضا مبلغ هنگفتی به رویا پرداخته و او را برای مدت یک ماه «کرایه» کرده... آن‌چه دستگیر خواننده می‌شود خشم و خشونت هولناکی است که رضا در بازجویی از رویا از خود نشان می‌دهد... وقتی فرمانده او را تحت فشار بیشتر قرار می‌دهد، رضا اقرار می‌کند که اطلاعات را منشی گردان به او داده... بیش از آن‌که برایش یک معشوقه باشد، یک مادر است ...
مأموران پلیس‌ نیمه‌شب وارد آپارتمان او شدند... در 28‌سالگی به مرگ با جوخه آتش محکوم شد... نیاز مُبرم به پول دغدغه ذهنی همیشگی شخصیت‌ها است... آدم بی‌کس‌وکاری که نفْسِ حیات را وظیفه طاقت‌فرسایی می‌داند. او عصبی، بی‌قرار، بدگمان، معذب، و ناتوان از مکالمه‌‌ای معقول است... زندگی را باید زیست، نه اینکه با رؤیابینی گذراند... خفّت و خواری او صرفا شمایل‌نگاری گیرایی از تباهی تدریجی یک مرد است ...
اگرچه زندان نقطه‌ی توقفی چهارساله در مسیر نویسندگی‌اش گذاشت اما هاول شور نوشتن را در خود زنده نگه داشت و پس از آزادی با قدرت مضاعفی به سراغ‌اش رفت... بورژوا زیستن در کشوری کمونیست موهبتی است که به او مجال دیدن دنیا از پایین را بخشیده است... نویسندگی از منظر او راهی است که شتاب و مطلق‌گرایی را برنمی‌تابد... اسیر سرخوردگی‌ها نمی‌شود و خطر طرد و شماتت مخاطبین را می‌پذیرد ...
تمام دکترهای خوب یا اعدام شده‌اند یا تبعید! دکتر خوب در مسکو نداریم... رهبر بزرگ با کالبدی بی جان و شلواری خیس در گوشه ای افتاده است... اعضای کمیته‌ی رهبری حزب مخصوصا «نیکیتا خروشچف» و «بریا» رئیس پلیس مخفی در حال دسیسه چینی برای جانشینی و یارگیری و زیرآب‌زنی... در حالی‌که هواپیمای حامل تیم ملی هاکی سقوط کرده است؛ پسر استالین و مدیر تیم‌های ملی می‌گوید: هیچ هواپیمایی سقوط نکرده! اصولا هواپیماهای شوروی سقوط نمی‌کنند... ...
تلفیق شیطنت‌های طنزآمیز و توضیحات داده شده، که گاهی خنده‌دارتر از آن هستند‌ که‌ درست باشند، اسنیکت را بلافاصله از نقش راوی سنتی و تعلیم دهنده‌ در اکثر کتاب‌های ادبیات کودکان کنار می‌گذارد... سانی می‌گوید‌: «گودو»! اسنیکت‌ این کلمه را این طور تفسیر می‌کند: «ما نه می‌دونیم کجا می‌خوایم‌ بریم‌ نه‌ می‌دونیم چه جوری باید بریم.» کلمه‌ی «گودو» ارجاعی است به نمایشنامه‌ی «در انتظار‌ گودو‌»... ...