بیش از ۴۰ هزار نسخه کتاب در طرحی آزمایشی در استراحتگاه‌های بین راهی در بزرگراه‌های فرانسه توزیع شده است تا علاقه‌مندان در حین استراحت در این مراکز به مطالعه هم بپردازند.

به گزارش مهر، به نقل از رایزنی فرهنگی ایران در فرانسه، بنیاد ونسی اتوروت که سازنده بزرگراه‌ها در فرانسه است، در اقدامی آزمایشی در ۲۵ استراحتگاه بین راهی ۴۰ هزار نسخه کتاب برای مطالعه رانندگانی که برای استراحت توقف می‌کنند، توزیع کرد. شعاری که این شرکت برای طرح فوق در نظر گرفته تکه کلامی برگرفته از ویکتور هوگو نویسنده معروف فرانسوی است که گفته بود: مطالعه در واقع سفر است و سفر خود مطالعه و آموختن است.

اولیویه رولن، برنده جایزه ادبی «فمینا» در سال ۱۹۹۴ که کتابش در بین کتبی است که در این طرح توزیع شده، حامی معنوی این برنامه است. در بزرگراه‌های فرانسه مناطقی به عنوان استراحتگاه‌ها یا مراکز توقف موقت وجود دارد که در آن جایگاه‌های سوخت، فضای بازی، رستوران، سرویس بهداشتی و فروشگاه‌هایی پیش بینی شده است. برای اجرای طرح فوق مسئولان امر مناطق کوچکی را نیز ویژه مطالعه در نظر گرفتند.

شایان ذکر است برخی انتشاراتی‌ها مانند گالیمار و انجمن «مطالعه و تشویق به مطالعه» نیز به عنوان طرف‌های فعال در این طرح مشارکت دارند. به ویژه برخی نیروهای داوطلب با حضور در این مناطق می‌کوشند توجه کودکان و نوجوانان را به مطالعه جلب کنند. ۲ هزار جلد از کتب مختلف مخصوص کودکان نیز در بین آثار توزیع شده وجود دارد. این طرح در فاصله زمانی ۱۹ ژوئیه تا ۲۴ اوت که اوج مسافرت‌ها در فرانسه است، اجرا می‌شود.

داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...