مرکز جیمز جویس با حمایت‌ کتابخانه ملی ایرلند، نمایشگاه جدیدی به‌نام «جیمز جویس و اولیس» برپا کرده‌ است.
به‌گزارش سایت رسمی مرکز جیمز جویس، این نمایشگاه همان‌گونه که از نام آن برمی‌آید با تکیه بر اثر «اولیس» برپا شده و علاوه بر نمایش سه فیلم مستند، امکان بررسی رمان، پیش زمینه تاریخی آن، انتشار جنجال‌برانگیز آن و شناخت بیشتر زندگی جیمز جویس نویسنده مشهور ایرلندی فراهم آمده ‌است.
این مرکز درصدد است تا جنبه‌های مختلف زندگی جویس را از این طریق به‌نمایش بگذارد؛ از این رو مطالعه زندگی جویس و آثارش بر مبنای شرایط و موقعیت‌هایی که او در آن زندگی کرد را مدنظر قرار داده است.

زندگی جویس در شهرهای تریست، زوریخ و پاریس از 1914 تا 1922 که او در حال کار روی اثر جاودانه‌اش «اولیس» بود، نقطه عطف این نمایشگاه به‌شمار می‌آید. نمایش‌های کامپیوتری این امکان را به‌بازدیدکنندگان نمایشگاه می‌دهد تا بخش به‌بخش «اولیس» را مطالعه و بررسی کنند و به‌بررسی بیوگرافی جویس در هر سال از زندگی‌اش بپردازند.
نمایش آپارتمان «پل لئون» ‌دوست و مشاور جویس هم از دیگر بخش‌های این نمایشگاه است. در آپارتمان لئون بود که جویس با بسیاری از دوستان و حامیانش ملاقات کرد و ترجمه بخش‌هایی از «برخاستن فینیگان‌ها» را انجام داد.

نمایه چاپ اولیس از دیگر اطلاعات موجود است. این ‌نمایه به‌محققان امکان می‌دهد اطلاعاتی از اولین ویرایش‌های اولیس از چاپ اول ـ که توسط «شکسپیر و کمپانی» در دوم فوریه 1922 صورت گرفت ـ تاکنون را به‌دست‌ آورند.
یک نسخه از ماسک چهره جویس در هنگام مرگ که به‌وسیله مجسمه‌ساز مشهور «پل اسپک» تهیه شده نیز در این نمایشگاه ارائه شده‌ است.
3 فیلم مستند 10 تا 12 دقیقه‌ای جزئیات جنجال‌برانگیز اولیس، ارتباط بین جویس و کتابخانه ملی ایرلند و میراث جویس را نشان می‌دهد. جیمز جویس رمان‌نویس و شاعر ایرلندی (1882-1941) تعدادی از داستان‌های کوتاهش را در مجموعه‌ای به‌نام «دوبلینی‌ها» در 1914 منتشر کرد و بعد در شهر «تریست» مدت‌ها برای نگارش رمان «تصویر هنرمند در جوانی» که در واقع زندگینامه او بود تلاش کرد. جویس در 1919 پس از جنگ، به‌تریست بازگشت و نگارش کتاب «اولیس» را ادامه داد.
در 1920 به‌پاریس رفت و در 1921نگارش کتاب اولیس را به‌پایان رساند.
هرچند چاپ و انتشار این کتاب، گرفتاری‌های بسیاری برای او به‌بار آورد؛ اما چیزی نگذشت که اولیس به‌چندین زبان ترجمه شد.

او «بیداری فینیگان‌ها» را در 1939 منتشر کرد که خود آن را «اثری دیوانه‌وار از یک دیوانه» خوانده است. حوادث این کتاب هفتصد صفحه‌ای برخلاف «اولیس» که نمودار روز است، حوادث شب را در بردارد. اولیس که تحت تاثیر کتاب اودیسه اثر هومر قرار نوشته شده، قهرمانان اساطیری را به‌زندگی عادی کشانده است؛ در حالی که «بیداری فینیگان‌ها» جنبه‌تاریخی دارد و زندگی را در ضمیر ناخودآگاه منعکس می‌کند.
«اولیس» به‌عنوان بهترین اثر ادبی قرن بیستم شناخته شده‌ و این نماشگاه تا پایان سال به‌کار خود ادامه می‌دهد

اولیس‌خوانی‌در‌خیابان‌های ‌دوبلین
هزاران نفر هر سال همزمان با روز 16 ژوئن به افتخار جیمز جویس و قهرمان داستانش اولیس در خیابان‌های دوبلین جشنی برای این کتاب برگزار می‌کنند. 16 ژوئن حالا دیگر به روز «بلومزدی» معروف است.
بیش از 10 رخداد رسمی برای بزرگداشت بلومزدی، روزی خیالی که لئوپولد بلوم سفر خود را در کتاب «اولیس» آغاز می‌کند، اجرا می‌شود. در این میان مرکز جیمز جویس صبحانه بلومزدی را برگزار می‌کند و جویس‌خوانی در خیابان‌های دوبلین چند ساعت بعد از سوی مشتاقان او آغاز می‌شود. برنامه اولیس‌خوانی به همراه نمایش خیمه‌شب‌بازی و گروهی که نقش شخصیت‌های اولیس را بازی می‌کنند در خیابان‌های دوبلین به اوج می‌رسد.
می‌گویند جویس با افتخار اعلام کرده است که می‌توان خیابان‌ها و شهر دوبلین را خراب کنند و دوباره از روی صفحات کتاب اولیس بسازند.

جیمز جویس به روایت «کمیک‌استریپ»
کتاب تصویری «معرفی جیمز جویس» اثر دیوید نورنس با تصویرگری کارل فلینت، به فارسی ترجمه و در ایران منتشر شد.
این کتاب را ابراهیم چگینی به فارسی ترجمه کرده و ترجمه او از این اثر تصویری توسط موسسه انتشاراتی رهنما روانه بازار کتاب ایران شده است.
این کتاب به صورت «کمیک‌استریپ» شخصیت و آثار جیمز جویس، نویسنده ایرلندی را به خواننده معرفی می‌کند و از این نظر می‌تواند برای مخاطبی که آشنایی زیادی با ادبیات ندارد، یا برای کودکان جذاب باشد. این اثر را دیوید نورنس، نویسنده آمریکایی در سال 1994 با نام «Introducing Joyce» نوشته و تصویرگری آن را کارل فلینت انجام داده است.
نسخه اصلی این کتاب 176 صفحه است و نسخه فارسی در 172 صفحه منتشر شده. ناشر ایرانی، از تصویرهای نسخه اصلی کتاب استفاده کرده و تنها متن‌های آن توسط ابراهیم چگینی به فارسی ترجمه شده‌اند.

ویژگی بارز این اثر بیان اختلافات و جناح‌بندی‌های درونی میان فقهای مشروطه است... نگاه کسروی در وقایع نگاریِ مسائل مشروطه و شهر تبریز، اجتماعی است... نزدیکی احتشام‌السلطنه با خانواده‌های قجری باعث شده نقدهای او به اخلاق و منش این خاندان دست اول و خواندنی شود... آدمیت نگاهی نخبه گرایانه دارد... مجموعه مقالات انقلاب مشروطه، چاپ دانشگاه آکسفورد... ...
"ته دیگ" همیشه در آخرین لایه از ظروف تهیه و پخت غذای ایرانی (قابلمه) قرار داده می‌شود و تقریبا تمام ایرانی‌ها متفق‌القول هستند که بایستی بافت آن ترد و به رنگ طلایی مایل به قرمز باشد... در فرهنگ غذای ایرانی از برنج به طور کلی به 2 صورت استفاده می‌شود که یکی ترکیب کردن آن با دیگر مواد غذایی است و به آن پلو می‌گویند و دیگری برنجی است که با کره و زعفران تهیه می‌شود و آن را چلو خطاب می‌کنند. ...
بورسا یکی از آن صداهای معترضی است که شرایط بد دوران خودش را در سرزمینش فریاد می‌زند... بورسا و کافکا بسیار به همدیگر شباهت دارند... هنرمند لهستانی حاضر است هر درد و بیماری‌ای داشته باشد اما لهستانی نباشد... اثری که حالا پیش روی ماست عصاره تفکر خام یک انسان است... در ایران همه دوست دارند در کمترین زمان بیشترین سود را از ترجمه‌ اثر ببرند... سراغ نویسنده‌هایی می‌رویم که قبلا معرفی شده‌اند و فروش آثارشان در ایران تضمین شده است. ...
نگاه كازانتزاكيس به مسائل سياسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در چين و ژاپن، در روزهای اوج اختلاف ميان چين و ژاپن، روزهايی كه چين در سرازيری سقوط قرار دارد... اروپاييان تفنگ و سفليس و توتون و تجارت برده‌شان را نيز بدين سرزمين بكر (ژاپن) بردند... و هزاران ژاپنی درون كشتی‌ها بار شدند و به عنوان برده در بازارهای دوردست جهان به فروش رسيدند... همه‌چيز از روح بيرون می‌آيد، از لغزنده‌ترين و توصيف‌ناپذيرترين ماده می‌گذرد و دوباره به روح بازمی‌گردد ...
فکر کنم اگر بخواهی کسی رو دوست داشته باشی، اول باید از سنگر کتابهات بیای بیرون، تا بتونی طرفت رو «درست» ببینی... پیام دادم و گفتم بیا خوشم می‌دار، جواب دادی و گفتی که من خوشم بی‌تو... نسخه‌ی ایرانی «شبهای روشن» از نسخه‌ی ایتالیایی فیلم _ که پوستر آن در بسیاری از صحنه‌های داخلی از کادر خارج نمی‌شود!_ به مراتب بهتر، عاشقانه‌تر و سینمایی‌تر است. ...