شماره ششم مجله «رود»، نشریه ویژه معرفی و ترویج کتاب، با معرفی بیش از یکصد و شصت کتاب به قلم استادان و محققان و پژوهشگران، مؤلفان و مترجمان منتشر شد و به پیشخوان کتابفروشیها رفت.
به گزارش کتاب نیوز این شماره از فصلنامه رود در 186 صفحه و با قیمت 50هزارتومان منتشر شده است.
مهرناز شیرازی عدل در بخشی از این شماره درباره کتاب «دههی چهل و مشقهای دیگر» نوشته است:
دفتر اول که «دههی چهل» نام دارد، مشتمل بر داستانهاست، داستانهایی از دههٔ چهل و شهر تهران. شاید بسیاری از ما دههٔ چهل را فقط از راه خواندهها و شنیدههایمان میشناسیم و چندان از حال و هوایش سردر نمیآوریم. تازه تهرانی هم که این داستانها به تصویر میکشند ما نمیشناسیم و تصاویر جستهگریختهٔ فیلمهای آن دوره نیز جز تصویری ناقص از آن به دست نمیدهد.
دفتر اول، شامل مجموعهای بههم پیوسته از داستانها یا شاید چیزی شبیه بخشهایی از یک رمان است که طی هشت سال ـ در فاصلهی سالهای ۴۳ تا ۵۱ ـ نوشته و منتشر شدهاند، به قلم نویسندهای که نفسِ نوشتن برایش در حکم همهچیز بوده و هست، و این را سبک زندگیای که در پیش گرفته و گفتههای اندکمعاشرانی که به خلوت او راه دارند و اینجا و آنجا از او گفتهاند اثبات میکند. شاید از این مجمل بتوان خود حدیث مفصل خواند که از وقتی دفتر انتشاراتی بهار به نام «پنجاه و یک» در تهران بسته میشود و کتابهایش خمیر، و سال ۵۸، کلاسهای نقد فیلمش هم در دانشگاه تهران برای همیشه تعطیل میشود، به خلوت خانهاش در شمیران پناه میبرد و جز قصهنوشتن، به کار دیگری نمیپردازد. و در همین قصهنوشتن هم سربهتو و دروننگر است و نهتنها اصراری به دیدهشدن ندارد، که وجههٔ همت او همواره دیدهنشدن بوده است. و حتی شاید آنقدرها به خواندهشدن آثارش هم اهمیت ندهد. این بیعلاقگی شمیم بهار به آمدن روی صحنه مرا یاد کتاب عکس دیروز (انتشارات رشدیه، ۱۳۹۷) کار حمید شاهرخ انداخت که آنها را روزی در سال ۵۹ در خانهی بیژن الهی ثبت کرد، اما کسب رضایت از جمعی که عکس از آنها گرفته شده بود (شمیم بهار، بیژن الهی، قاسم هاشمینژاد و فیروز ناجی)، چهار دهه به طول انجامید.
