چاپ تازه سه نمایش‌نامه تک‌پرده‌ای «سفر دور و دراز به وطن»  [The long Voyage home, Bound east for Cardiff, In the Zone] نوشته یوجین اونیل [Eugene O'Neill] با ترجمه صفدر تقی‌زاده و محمدعلی صفریان پس از سال‌ها منتشر شده است.

سفر دور و دراز به وطن»  [The long Voyage home, Bound east for Cardiff, In the Zone]  یوجین اونیل [Eugene O'Neill]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۱۴۸ صفحه و با قیمت ۳۰ هزار تومان در انتشارات نریمان راهی بازار کتاب شده است.

در معرفی ناشر از این کتاب آمده است: چاپِ نخستِ این کتاب به فروردین سال ۱۳۳۷ بازمی‌گردد. این مجموعه نمایش‌نامه‌های یوجین اونیل ترجمه صفدر تقی‌زاده و محمدعلی صفریان، ۶۲ سال پیش توسط انتشارات نیل به‌چاپ رسید و چاپ دوم آن نیز امسال از سوی انتشارات نریمان منتشر شد. این‌که چرا و چه شد که بیش از نیم قرن کتابی چنین ارزشمند و آموزنده نادیده گرفته شد و از انتشار مجدد بازماند، خود بحثی مفصل می‌طلبد که جای آن این‌جا نیست. این سه نمایش‌نامه همراه با متن سخنرانی پروفسور کوئین‌بی که در سال ۱۳۳۵ در باشگاه نفت آبادان ایراد کرد و در ابتدای کتاب آمده کتابی آموزنده برای دانشجویان ادبیات نمایشی و علاقه‌مندان به تئاتر و تاریخِ آن است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...