چاپ تازه سه نمایش‌نامه تک‌پرده‌ای «سفر دور و دراز به وطن»  [The long Voyage home, Bound east for Cardiff, In the Zone] نوشته یوجین اونیل [Eugene O'Neill] با ترجمه صفدر تقی‌زاده و محمدعلی صفریان پس از سال‌ها منتشر شده است.

سفر دور و دراز به وطن»  [The long Voyage home, Bound east for Cardiff, In the Zone]  یوجین اونیل [Eugene O'Neill]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۱۴۸ صفحه و با قیمت ۳۰ هزار تومان در انتشارات نریمان راهی بازار کتاب شده است.

در معرفی ناشر از این کتاب آمده است: چاپِ نخستِ این کتاب به فروردین سال ۱۳۳۷ بازمی‌گردد. این مجموعه نمایش‌نامه‌های یوجین اونیل ترجمه صفدر تقی‌زاده و محمدعلی صفریان، ۶۲ سال پیش توسط انتشارات نیل به‌چاپ رسید و چاپ دوم آن نیز امسال از سوی انتشارات نریمان منتشر شد. این‌که چرا و چه شد که بیش از نیم قرن کتابی چنین ارزشمند و آموزنده نادیده گرفته شد و از انتشار مجدد بازماند، خود بحثی مفصل می‌طلبد که جای آن این‌جا نیست. این سه نمایش‌نامه همراه با متن سخنرانی پروفسور کوئین‌بی که در سال ۱۳۳۵ در باشگاه نفت آبادان ایراد کرد و در ابتدای کتاب آمده کتابی آموزنده برای دانشجویان ادبیات نمایشی و علاقه‌مندان به تئاتر و تاریخِ آن است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...