شماره بهاری مجله شیرازه کتاب با عنوان اصلی «انقلاب در ویترین» منتشر شد و روی پیشخوان مطبوعات آمد.

شیرازه کتاب انقلاب در ویترین

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، شماره جدید مجله شیرازه کتاب ویژه فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۰ به‌تازگی با عنوان اصلی «انقلاب در ویترین» منتشر شده و روی پیشخوان مطبوعات آمده است. در این‌شماره تلاش شده براساس عنوان اصلی، عملکرد و دستاوردهای کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی مورد بررسی قرار بگیرد.

سردبیر مجله «شیرازه کتاب» در سرمقاله این شماره با عنوان «فرهنگ را تعطیل نکنید!»، یادآور شده علی‌رغم همه ظرفیت‌هایی که در بخش کتاب و فرهنگ وجود دارد تا در دوره شیوع کرونا روحیه ملی را ترمیم کند، عملکرد مسئولان ما را به جایی رسانده که این روزها باید تعطیل نکردن فرهنگ را از دولت مطالبه کنیم.

در بخش بعدی که «خانواده نشر» نام دارد، پس از انتشار نامه هیئت‌مدیره مجمع ناشران انقلاب اسلامی خطاب به رئیس‌جمهور درباره مساله کاغذ، نامه انجمن کتاب‌فروشان جبهه فرهنگی انقلاب (خوشه) به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی درباره تعطیلی کتاب‌فروشی‌ها منتشر شده است. در ادامه هم، گزارشی از سومین دوره پویش کتاب‌قهرمان و گزارشی از نخستین دوره ‌جایزه کتاب تاریخ انقلاب اسلامی به چاپ رسیده است.

گفت‌وگو با محمد شیخلر عضو مؤسسه‌ ایمان جهادی و انتشارات صهبا درباره مراحل شکل‌گیری این مؤسسه؛ و همچنین گفت‌وگو با عباس جهانگیری درباره انتشارات بین‌المللی حافظ از دیگر مطالب این‌شماره شیرازه کتاب هستند.

پرونده ویژه این شماره از مجله «شیرازه کتاب»، بررسی عملکرد و دستاوردهای کتاب‌فروشان جبهه فرهنگی انقلاب و اقدامات آن‌ها در دهه ۹۰ است. در این بخش، با محمد راهی مدیر عامل انجمن کتابفروشان جبهه فرهنگی انقلاب(خوشه)، حسین سعیدی مدیرعامل انتشارات به‌نشر، مهدی محمدی مدیر فروشگاه به‌نشر در شهر مشهد، علی اسماعیلی مدیرعامل کتابشهر ایران، مهدی شکوهی مدیر کتابشهر مشهد، محمد حیدری مدیر کتابشهر بوشهر و حامد سلیمانی مدیر انتشارات کتاب پارک، گفتگو شده است. علاوه بر این، مجموعه گزارش‌هایی هم از کتاب‌فروشی‌های مناطق کم‌برخوردار، ظهور نسل جدید کتاب‌فروشان و ظهور کتاب‌فروشی‌های مجازی، و راهکارهایی برای راه‌اندازی یک کتاب‌فروشی کوچک محلی در این‌پرونده منتشر شده‌اند.

در بخش «طعم کتاب» از این‌مجله، علاوه بر سری نهم «نکته‌هایی برای نوشتن» که فاطمه سلیمانی ازندریانی آن را نوشته، نگاهی هم به کتاب‌های «عصرهای کریسکان»، «سلول‌های بهاری»، «از چیزی نمی‌ترسیدم» و «اسطوره‌های عشق» شده است. در پایان این بخش نیز بسته پیشنهادی کتاب برای فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۰ به مخاطبان ارائه شده است.

«کافه شیرازه» این‌شماره از مجله شیرازه کتاب هم دربرگیرنده مطالبی از سیده‌نرگس نظام‌الدین، عاطفه جعفری، علیرضا محبی، میثم رشیدی مهرآبادی و سجاد شیرافکن است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...