کتاب «درآمدی بر فراروان‌شناسی کریستوفر بولاس» [The metapsychology of Christopher Bollas : an introduction] نوشته سارا نتلتون [Sarah Nettleton] با ترجمه منصور ولی‌بیگی و نیره احمدی توسط انتشارات ارجمند منتشر و راهی بازار نشر شد.

درآمدی بر فراروان‌شناسی کریستوفر بولاس» [The metapsychology of Christopher Bollas : an introduction] نوشته سارا نتلتون [Sarah Nettleton]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب با معرفی و توضیح مبانی نظریه ذهن بولاس به شیوه‌ نظام‌مند، به سهم پردامنه کریستوفر بولاس در تکامل روانکاوی معاصر می‌پردازد. آثار متعدد بولاس حول محور نظریه روانکاوی، فنون بالینی و آسیب‌شناختی روانی هستند.

«درآمدی بر فراروان‌شناسی کریستوفر بولاس» را می‌توان به‌زعم نویسنده‌اش، واژه‌نامه تخصصی بولاس و لذا دروازه‌ای به دنیای مفاهیم فراروانشناسانه وی دانست. او تفکر روانکاوی را در حوزه‌هایی همچون ادبیات، معماری، تاریخ، انسان‌شناسی اجتماعی و سیاست هم به ‌کار بسته، و سه رمان و یک مجموعه نمایشنامه نیز نوشته است. با پیوند دادن نظریه و عمل، سلامت و آسیب‌شناسی، او ارتباط پیچیده جهانِ شخصیِ درونِ ذهنی را با جهان ابژه‌های بیرونی بررسی می‌کند.

تفکرات بولاس از نظریه ذهن فروید ریشه گرفته و با محور قراردادن پیچیدگی و آفرینندگی ذاتی ناخودآگاه، به ارائه مدل جدیدی تحت عنوان ناخودآگاه پذیرنده پرداخته و از این رهگذر مفاهیم جدیدی را به روانکاوی معاصر وارد کرده است. نوشته‌های او، افرادی با طرزفکر خاص را به سرعت مجذوب خود می‌کند. بولاس در قالب مفاهیمی‌ همچون خلاقیت، تجارب زیبایی‌شناختی، بی‌همتا بودن شخصیت انسان، فرایند ناخودآگاه رشد و تغییر و ...، ایده‎های پرامید و جذابی می‌آفریند و خواننده را به تکاپو می‌اندازد تا خویشتن را در مناسبتی جدید با امور آشنا و مألوف قرار دهد. از طریق مفاهیمش به مخاطب روش فکر کردن می‌دهد تا به این بیندیشد که در سرش چه می‌گذرد، درعین حال غافل از این نیست که نهایتاً چیزی در خویشتن انسان‌هاست که از دسترس و بیان خارج است.

روانکاوان، روان‌درمانگران و مشاوران و نیز برای روان‌پزشکان، روان‌شناسان و مددکاران اجتماعی که به‌دنبال کاربست مفاهیم روان‌تحلیلی در اقدامات درمانی خود هستند، مخاطبان این‌کتاب‌اند.

این‌کتاب با ۱۷۶ صفحه و قیمت ۳۳ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

کلیسای کاتولیک نگران به‌روزشدن علوم و انحراف مردم از عقاید کلیسا بود... عرب‌ها میانجی انتقال مجدد فرهنگ یونان باستان به اروپا شدند... موفق شد از رودررویی مستقیم با کلیسای کاتولیک بپرهیزد... رویای دکارت یافتن روشی برای تبیین کلیه پدیده‌های طبیعی در چارچوب چند اصل بنیادی بود... ماده ماهیتاً چیزی جز امتداد یا بعد مکانی نیست... شناخت یا معرفت را به درختی تشبیه کرد که ریشه‌هایش متافیزیک هستند، تنه‌اش فیزیک و شاخه‌هایش، علوم دیگر ...
وازهه که ما چرا نباید کتاب بخوانیم اما... مال اون‌وقتاس که مردم بیکار بودن... «لایک» نداره. بیشتر کتابا حتی ازشون «کپشن»م درنمیاد یا اگه درمیاد لایک‌خور نیست... بهداشتی هم نیست. آدم هرورقی که میخواد بزنه، باید انگشت‌شو تفمال کنه... میدونید همون درختا اگه برای کتاب قطع نشن، میتونن چقدر ذغال لیموی خوب بدن و چقدر قلیون دوسیب... کی جواب کله‌های سم‌گرفته ما رو میده؟... ندونی این هفته «فاطما گل» چیکار کرده، تو دورهمی نمیتونی تو بحس شرکت کنی ...
به سه دهه نخست انقلاب نیز می‌پردازد و تا انتخابات پرحاشیه‌ی سال 1388 و آغاز دومین دوره ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد هم پیش می‌‌رود... تاریخ ایران را صرفا در حیات سیاسی و حکومت صاحبان قدرت و شاهان خلاصه نکرده که در حیات جمعی مردم و زیست اجتماعی آنها نیز مشاهده و دنبال می کنند و براین اساس به بررسی دنیای ایرانی و تاریخ آن پرداخته و برای این منظور فراتر از مرزهای کنونی رفته که همانا هویت ایرانی است... آن را بستری برای شناخت و درک ایران امروز می‌سازد ...
بیشترین اخبار مربوط به مبارزه کارگران و به خصوص شوراهای کارگری در نشریات گروه‌های چپ منعکس می‌شد... نقش آیت‌الله طالقانی نیز در ترویج زبان شوراها بسیار مهم بود... منطق دیگری بر ذهنیت کارگران حکمفرما شد... کارگران اغلب از داشتن نماینده واقعی و مقتدر محروم بودند... انحلال نهاد شوراها، اخراج یا بازداشت فعالین مستقل و غیراسلامی در گسست «قدرت دوگانه» شورا و مدیریت، نقش بسیار مهمی داشت ...
نزول از نظم اخلاقی کامو به تحقیر آیرونیک ساراماگو... یکی از اولین‌ مبتلایان، مردی است که در حال رانندگی با ماشین، بینایی خود را از دست می‌دهد. این لحظه بسیار شبیه مسخ کافکاست... راننده‌ ناآرامی نمی‌کند، جیغ نمی‌کشد و شکایتی نمی‌کند. چیزی که او می‌گوید این است: «کسی من را به خانه می‌برد لطفا؟»... مدام ما را به یاد اردوگاه‌های زندانیان سیاسی می‌اندازد، به یاد بی‌عدالتی‌های کاپیتالیسم بدون اندکی خودداری، به یاد سردی و خشکی بروکراسی ...