کتاب «درآمدی بر فراروان‌شناسی کریستوفر بولاس» [The metapsychology of Christopher Bollas : an introduction] نوشته سارا نتلتون [Sarah Nettleton] با ترجمه منصور ولی‌بیگی و نیره احمدی توسط انتشارات ارجمند منتشر و راهی بازار نشر شد.

درآمدی بر فراروان‌شناسی کریستوفر بولاس» [The metapsychology of Christopher Bollas : an introduction] نوشته سارا نتلتون [Sarah Nettleton]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب با معرفی و توضیح مبانی نظریه ذهن بولاس به شیوه‌ نظام‌مند، به سهم پردامنه کریستوفر بولاس در تکامل روانکاوی معاصر می‌پردازد. آثار متعدد بولاس حول محور نظریه روانکاوی، فنون بالینی و آسیب‌شناختی روانی هستند.

«درآمدی بر فراروان‌شناسی کریستوفر بولاس» را می‌توان به‌زعم نویسنده‌اش، واژه‌نامه تخصصی بولاس و لذا دروازه‌ای به دنیای مفاهیم فراروانشناسانه وی دانست. او تفکر روانکاوی را در حوزه‌هایی همچون ادبیات، معماری، تاریخ، انسان‌شناسی اجتماعی و سیاست هم به ‌کار بسته، و سه رمان و یک مجموعه نمایشنامه نیز نوشته است. با پیوند دادن نظریه و عمل، سلامت و آسیب‌شناسی، او ارتباط پیچیده جهانِ شخصیِ درونِ ذهنی را با جهان ابژه‌های بیرونی بررسی می‌کند.

تفکرات بولاس از نظریه ذهن فروید ریشه گرفته و با محور قراردادن پیچیدگی و آفرینندگی ذاتی ناخودآگاه، به ارائه مدل جدیدی تحت عنوان ناخودآگاه پذیرنده پرداخته و از این رهگذر مفاهیم جدیدی را به روانکاوی معاصر وارد کرده است. نوشته‌های او، افرادی با طرزفکر خاص را به سرعت مجذوب خود می‌کند. بولاس در قالب مفاهیمی‌ همچون خلاقیت، تجارب زیبایی‌شناختی، بی‌همتا بودن شخصیت انسان، فرایند ناخودآگاه رشد و تغییر و ...، ایده‎های پرامید و جذابی می‌آفریند و خواننده را به تکاپو می‌اندازد تا خویشتن را در مناسبتی جدید با امور آشنا و مألوف قرار دهد. از طریق مفاهیمش به مخاطب روش فکر کردن می‌دهد تا به این بیندیشد که در سرش چه می‌گذرد، درعین حال غافل از این نیست که نهایتاً چیزی در خویشتن انسان‌هاست که از دسترس و بیان خارج است.

روانکاوان، روان‌درمانگران و مشاوران و نیز برای روان‌پزشکان، روان‌شناسان و مددکاران اجتماعی که به‌دنبال کاربست مفاهیم روان‌تحلیلی در اقدامات درمانی خود هستند، مخاطبان این‌کتاب‌اند.

این‌کتاب با ۱۷۶ صفحه و قیمت ۳۳ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...