«کتاب عشق» [Book of Love] نزار قبانی [Nizar Qabbani] با ترجمه محبوبه افشاری توسط انتشارات دوات معاصر به چاپ دوم رسید.

کتاب عشق» [Book of Love] نزار قبانی [Nizar Qabbani]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «کتاب عشق» عنوان مجموعه شعری از نزار قبانی عاشقانه‌سرای شهیر عرب است که ترجمه­ آن برای نخستین بار توسط انتشارات دوات معاصر منتشر شده است.

نزار قبانی (۲۱ مارس۱۹۲۳-۳۰ آوریل ۱۹۹۸) دیپلمات، شاعر و ناشر سوری و یکی از پرنفودترین شاعران عرب است. در تاریخ عرب به «شاعر زن» معروف شده­ است و علی­‌رغم تبلیغات منفی و بدبینی­‌های نقادان، شاید تنها شاعری بوده که مردم زیادی در مراسم شعرخوانی­‌های او حضور می­‌یافتند و مدت­‌ها سر پا می­‌ایستادند تا شعرهای او را بشنوند.

نزار در مورد جهان عرب نوشته است: «عشق در جهان عرب مانند یک اسیر و برده است و من می‌خواهم آن را آزاد کنم. من می‌خواهم روح و جسم عرب را با شعرهایم آزاد کنم. روابط بین زنان و مردان در جهان ما درست نیست.»

یکی از اشعاری که در این‌کتاب چاپ شده، به این‌ترتیب است:

دوستت دارم، آن­گاه که گریه می­‌کنی
و دوست دارم
رخسارت را وقتی ابری و غمگین است
از جایی که نه من می­‌دانم نه تو
اندوه له می­‌کند ما را
و با هم ذوب می­‌کند
قطره­‌های غلتان اشک­‌هایت را دوست دارم
و از پس سقوط­شان پاییز را دوست دارم
زنان زیبا آن­گاه که می­‌گریند... زیباتر می­‌شوند

چاپ دوم این کتاب در با ۶۴ صفحه و قیمت ۱۵ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...