نازنین حضار [nazanine hozar] با رمان «آریا» [Aria] در فهرست نامزدهای اولیه جایزه ادبی مدیسی قرار گرفت.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا و به نقل از اکتوالیته، هیات داوران جایزه ادبی «مدیسی» فهرست متشکل از نامزدهای اولیه این جایزه ادبی را اعلام کرد.

به این ترتیب ۱۵ رمان فرانسوی و ۱۳ رمان خارجی برای راه یافتن به دور دوم این رقابت که نتیجه آن در دوم اکتبر مشخص خواهد شد با یکدیگر به رقابت خواهند پرداخت.

«یوگا» نوشته «امانوئل کاره»، «بانوی روراست» نوشته «لیز چارلز»، «زحل» به قلم «سارا شیش»، «قلب مصنوعی» اثر «کلوئه دلوم»، «سرگیجه بزرگ» اثر «پییر دوکروزه»، «دختر پدر» نوشته «لور گوژ»، «ناهنجاری» به قلم «هرو لو تلیر»، «دباغی» اثر «سلیا لوی»، «شیاطین» نوشته «سیمون لیبراتی»،«احمق‌های من» نوشته «ژان پیر مارتین»، «یک استخر شنا در کویر» اثر «دیانا مازلوم»، «داستان‌های شب» نوشته «لوران موینیه»، «کمدی‌های فرانسوی» نوشته «اریک رینهارد»، «مسیر خرده‌های کاغذ رنگی» اثر «مری ایو تو» و «تز، زندگی جدید او» به قلم «کامیل دتولدو» ۱۵ اثر فرانسوی راه‌یافته به فهرست اولیه جایزه مدیسی ۲۰۲۰ هستند.

در فهرست ۱۳ رمان خارجی نیز «لایه منجمد دائمی اعماق زمین» نوشته «اوا بالتسار»، «نیمه دیگر خودت» نوشته «بریت بنت»،«غبار آمریکایی» اثر «جنین کامینز»، «شیرها» نوشته «لوسی المان»، «پنجره جنوبی» نوشته «گیدیر الیاسون»، «پادشاهی والا» نوشته «یا گیاسی»، «آریا» به قلم «نازنین حضار» (نویسنده ایرانی)، «بهای زندگی» اثر «دبورا لوی»، «آپرگون» نوشته «کالم مک کین»، «یک نفر در میان جمع» نوشته «آنتونیو مونور مولینا»، «پسران عشق» نوشته «قاضی رابیحاوی»، «نور تابستان و سپس نور شب» نوشته «جان کالمان استفانسون» و «فضای شهر چینی» نوشته «چارلز یو» دیده می‌شوند.

برندگان نهایی جایزه مدیسی ۲۰۲۰ در ششم نوامبر معرفی خواهند شد.

سال گذشته جایزه بهترین رمان فرانسوی رقابت ادبی «مدیسی» به رمان «‌وسوسه» نوشته «لوک لانگ»‌ رسید.

جایزه‌ ادبی «مدیسی» در سال ۱۹۵۸ راه‌اندازی شد تا نویسندگان خلاق را با وجود ناشناخته بودن‌شان در دنیای ادبیات مورد تقدیر قرار دهد. این جایزه در سال‌های اولیه تنها ویژه بهترین رمان فرانسوی بود، اما از سال ۱۹۷۰ بخش‌ رمان خارجی و سپس در سال ۱۹۸۰ بخش مجموعه مقالات (آثار غیرداستانی) نیز به آن افزوده شد. از میان نویسندگان سرشناسی که تاکنون موفق به دریافت جایزه رمان خارجی «مدیسی» شده‌اند می‌توان به «پل آستر»، «اورهان پاموک»، «میلان کوندرا»، «اومبرتو اکو» و «فیلیپ راث» اشاره کرد.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...