جایزه بهترین رمان علمی تخیلی سال به رمان طنز «ماهی لامپساکر سمی» [Venomous Lumpsucker] اثر ند بومن [ned beauman] اعطا شد.

ماهی لامپساکر سمی» [Venomous Lumpsucker] اثر ند بومن [ned beauman]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، ند بومن به‌عنوان برنده جایزه آرتور سی کلارک ۲۰۲۳ معرفی شد. ماجرای کتاب برنده او در دهه ۲۰۳۰ می‌گذرد و درباره جستجو برای یک کلونی بازمانده از یک گونه ماهی فوق‌هوشمند است.

اندرو ام باتلر رییس هیات داوران امسال جایزه آرتور سی کلارک گفت: رمان بومن یک طنز گزنده، پیچ در پیچ، تاریک و رادیکال، اما به‌طور قابل توجهی قابل فهم، به شدت مبتکرانه و خنده‌دار است.

«ماهی لامپساکر سمی» پنجمین کتاب بومن است. دومین رمان او «تصادف از راه دور» به فهرست اولیه جایزه من بوکر راه یافته بود و وی سال ۲۰۱۳ به عنوان یکی از بهترین رمان نویسان جوان بریتانیایی معرفی شد.

تام هانتر مدیر جایزه آرتور سی‌کلارک گفت: آخرین رمان بومن از استعداد علمی تخیلی وی برای برون‌یابی آینده بهره برده است و این استعداد به شدت برای منافع شخصی کوته بینانه بشریت و تمایلات مصرفی در مواجهه با بحران‌های زیست محیطی سیاره‌ای به کار گرفته شده است. نتیجه یک رمان خنده دار تیره و تار است که در آن تنها امید برای گونه ما این است که قبل از رسیدن به آخر خط مانع آن شویم.

در نقد رمان بومن، کوین پاور منتقد گاردین آن را رمان هیجان‌انگیز زیست‌محیطی، رمانی درباره غم و اندوه و ظرفی بکر برای زباله‌های سمی خودشناسی توصیف کرده بود.

دیگر رقبای بومن برای کسب جایزه امسال «استخوان‌های کارول» نوشته ای‌جی سوییفت، «مترونوم» نوشته تام واتسون، «ناهنجاری» نوشته هروه لو تلیه ترجمه آدریانا هانتر، «بیداری محقق سرخ» نوشته آلیت دو بودار و «پلوتوشین» نوشته لوسی کیسیک بودند.

این جایزه در سال ۱۹۸۷ توسط کلارک که رمان «۲۰۰۱: یک ادیسه فضایی» را سال ۱۹۶۸ منتشر کرده بود، بنیان گذاشته شد. مارگارت آتوود اولین برنده این جایزه با «داستان ندیمه» بود و «راه آهن زیرزمینی» اثر کولسون وایتهد و «ایستگاه یازدهم» نوشته امیلی سنت جان مندل از برندگان اخیر آن بوده‌اند.

بومن ۲۰۲۳ پوند به عنوان جایزه دریافت خواهد کرد که به عدد سال اهدای جایزه تعیین می‌شود.

................ هر روز با کتاب ...............

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...