«پسر من، میو» [Mio, min Mio] نوشته آسترید لیندگرن [Astrid Lindgren] با ترجمه جمال‌الدین اکرمی منتشر شد.

پسر من، میو [Mio, min Mio] نوشته آسترید لیندگرن [Astrid Lindgren]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا به نقل از روابط عمومی انجمن نویسندگان کودک و نوجوان، اکرمی درباره موضوع این کتاب جدید گفت: کارل پسرک یتیمی است که توسط عمه هولدا و عمو اولاف پیر به فرزندی پذیرفته شده است. آن‌ها هیچ توجهی به او ندارند و تنها دوست او به نام بن، او را باور دارد. یک روز کارل در کمال ناامیدی جنی را از توی یک بطری آزاد می‌کند. جن به کارل می‌گوید که او یتیم نیست و پدری دارد که پادشاه سرزمین دوردست است.

این شاعر، نویسنده و پژوهشگر ادامه داد: جن کارل را به سرزمین دوردست و جایی که پادشاه چشم‌انتظار کارل است، می‌برد. کارل در میانه‌ خوشبختی تازه درمی‌یابد که فرمانروای سرزمین همسایه به نام سرکاتو با بی‌رحمی تمام ساکنان سرزمین‌های همسایه را به اسارت درآورده و آنان را به شکل پرندگانی بر فراز دریاچه‌ سیاه به پرواز درآورده است.

اکرمی تصریح کرد: کارل با وجود مخالفت پادشاه به جست‌وجوی سرکاتو می‌رود. او به همراه دوست تازه‌ خود پومپو و اسب سفید جادویی‌اش سرانجام پس از پشت سرگذاشتن خطرات فراوان به قصر سرکاتو راه می‌یابد و ...

آسترید لیندگرن نویسنده‌ سوئدی کتاب‌های کودکان و نوجوانان بود که بیشتر آثارش به زبان‌های مختلف دنیا ترجمه و در بیش از ۱۰۰ کشور جهان منتشر شده‌ است. اکرمی مدتی پیش نیز دو اثر خود «پسری که از پنجره بیرون را تماشا می‌کرد» و «ایلیای کوچک» را به صورت دوزبانه (فارسی- سوئدی) برای کودکان ایرانی ساکن سوئد در استکهلم منتشر کرده بود. همچنین از این نویسنده حوزه کودک و نوجوان اخیراً سه‌ جلد کتاب طنز «قصه‌های قانون جنگل» توسط انتشارات پیدایش منتشر و به بازار کتاب عرضه شده است.

این عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان سال‌ها به عنوان مدرس هنر مشغول به کار بوده و همزمان به کار نوشتن نیز پرداخته است. جایزه‌ کتاب سال رشد، کتاب سال ارشاد، کتاب سال کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، کتاب سال شهید غنی‌پور، جایزه‌ پرنده‌ آبی، جایزه‌ جشنواره‌ «کودکان جنگ»، کتاب برگزیده‌ جشنواره‌ دانش‌آموزی «دانایی- توانایی» و راهیابی به کتابخانه‌ مونیخ از جمله موفقیت‌های این فعال عرصه هنر و ادبیات کودک و نوجوان است.

«پسر من، میو» در ٢٠٨ صفحه و با قیمت ٣٧ هزار تومان در انتشارات محراب قلم در دسترس کودکان و نوجوانان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...