به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، جایزه ادبیات صلح دیتون [Dayton Literary Peace Prize] اولین بار در سال 2006 در کشور آمریکا تاسیس شد و هرساله از بهترین کتاب‌های داستان و مستند نوشته‌شده با موضوع صلح تقدیر می‌کند. برندگان این جایزه 10هزار دلار جایزه نقدی دریافت می‌کنند و هر کدام از نامزدها نیز 5هزار دلار جایزه می‌گیرند.

جایزه ادبیات صلح دیتون در واقع از جایزه صلح دیتون انشعاب گرفته شده است که بعد از اتمام جنگ بوسنی تاسیس شده بود. بنیاد دیتون برندگان رشته‌های مختلف خود را طبق زیر انتخاب کرده است که قرار است در تاریخ 13 نوامبر جوایز آنها اعطاء شود:

ما آلمانی‌ها [We Germans] نوشته الکساندر استاریت [Alexander Starritt

داستان
برنده: ما آلمانی‌ها [We Germans] نوشته الکساندر استاریت [Alexander Starritt] / انتشارات لیتل براون
نامزدهای نهایی:
دیکون کینگ کونگ، نوشته جیمز مک‌براید/ انتشارات ریورهد
شاگی بین، نوشته داگلاس استوارت/ انتشارات گرو
آواز کوهستان، نوشته نگوین فان کومای/ انتشارات الگونکوین
ولنتاین، نوشته الیزابت واترمور/ انتشارات هارپرکالینز

مستند
برنده: وقتی زمان ایستاد: خاطرات جنگ پدرم، نوشته آریانا نیومن/ انتشارات اسکریبنر
نامزدهای نهایی:
کری: خاطره حیات در سرزمین دزدیده‌شده، نوشته تونی جنسون/ انتشارات بالانتین
قبیله: اصلیت ما معترضان، نوشته ایزابل ویلکرسون/ انتشارات رندوم هاوس
هیچ بیگانه‌‌ای نبین: خاطرات و بیانیه عشق انقلابی، نوشته والری کائور/ انتشارات وان ورلد
زیبایی در طلوع، نوشته میشل هارپر/ انتشارات ریورهد
جاده‌ای از رقه: داستان برادری، مرزها و تعلق، نوشته جوردن ریتر/ انتشارات بالانتین

................ هر روز با کتاب ...............

عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...
در نیمه‌های دوره قاجار اقتصاد کشور با اقتصاد جهانی پیوند یافت و بخش کشاورزی و جامعه روستایی با توجه به این شرایط در معرض تغییر قرار گرفت... تا پیش از اصلاحات ارضی شکل غالب کار در کشور نه کار مزدی که کار رعیتی بود... هیچ برنامه ملی برای ثبت بیکاری و برقراری بیمه‌های بیکاری وجود ندارد... سیاست‌های دولت برای اسکان مهاجران بیکار با شکست مواجه شده... گفتارهای همدلانه انقلابیون موجب شد این گروه‌ها با انقلابیون همراه شوند ...